GAIL
SINCE malapit lang naman ang Rancho sa kung saan ako sinundo ni Thunder.
Agad kaming nakarating sa lugar—ibang-iba ito sa larawan na lumabas sa isip ko.
Napansin ko ang mga kabayo sa may 'di kalayuan.
Doon ko na-realize na miss ko na rin pala ang Bicol, wala itong pinagkaiba sa pagmamay-ari ni Lolo. Ang kinalakhan kong mundo.
"Feel at home ha. Walang gaanong tao dito ngayon at may lingguhang pahinga sila," aniya sa akin ni Thunder.
Pinaghila ako nito ng upuan, paharap sa berdeng tanawin na mga tanim ng pamilya nito.
"Ang lola at mommy ko ang nag-tanim niyan noong nabubuhay pa sila," sabi sa akin ni Thunder.
Pinapakinggan ko lang siya—hinahayaan ko lang itong mag-kwento sa akin; interado din naman akong pakinggan ito. Wala yatang kwento si Thunder sa akin na hindi ko binigya
