Huminga ako nang malalim at tumango.
“Fine! but this doesn’t mean that we’re okay. Hindi tayo okay,” matigas kong saad.
He breathed a sigh of relief.
“Okay, it’s okay for me. Ang importante sa ‘kin ngayon ay ang kaligtasan mo,” sagot niya.
Sabay kaming napatingin sa pinto nang tumunog ang doorbell.
“f**k!” mura niya.
“W-What?” Kinakabahan kong tanong sa kaniya.
Hindi kasi siya mapakali.
“Lumapit ka sa pinto. Tanawin mo sa peephole kung sino ang nasa labas,” utos niya sa ‘kin.
“Ha? Eh paano kung may baril ‘yan? Paano kung sa pagtingin ko bala ang magha-hi sa akin?” sagot ko.
Natigilan naman siya at napatango-tango.
“Come here,” aniya at tumayo.
Sumunod naman ako sa kaniya at hinawakan niya nang mahigpit ang kamay ko. Maingat na lumapit kami roon at nu’ng tiningnan niya ay lalong
