HANNAH'S POV:
NANGINGITI ako na masarap nilalantakan ang kinuha ni Russel kahapon na suha sa bakuran. Ang tamis kasi nito at kay pula pa ng laman. Kaharap ko naman ito. Napapangiwi na tila siya pa ang naaasiman sa kinakain ko. Isinasawsaw ko kasi ito sa suka na may konting asin at asukal para balanse ang tamis at alat ng sawsawan ko.
“Ayaw mo ba talaga? Masarap siya,” alok ko dito.
Kanina ko pa siya inaalok na samahan akong kumain e. Pero ayaw niya kasi masama pa rin ang loob sa suha ko. Nahulog kasi siya kahapon, makuha lang ito. Ang Kuya Edward na ‘yon naman kasi. Mas inuna pang sinalo ang suha kaysa sa asawa ko. Bumagsak tuloy sa lupa si Russel.
“Ayoko. Ayoko nga sa suha na iyan. Nahulog ako dahil d'yan,” aniya pa.
Natawa ako. “Sige na. Ahh–” pangungulit ko na sinubuan ito.
Li
