Chapter 42

2028 Words

HANNAH'S POV: TINATAMAD akong nakahilata sa sofa dito sa sala. May virtual meeting kasi si Russel kasama ang mga investor nito at ilang board director sa kumpanya niya. Kaya lumabas na muna ako ng silid at naiingayan lang ako sa pinag-uusapan nila na hindi ko rin naman maintindihan. “Anak, gusto mo bang kumain?” Napanguso ako na marinig ang mommy. Nanggaling siya sa kusina at may dalang donut at juice na dinala dito sa gawi ko. Inilapag niya iyon sa center table na katabi ko at naupo sa paanan ko. “Oh? Anong problema, Hannah? Bakit hindi maipinta ang mukha mo?” tanong niya na mapatitig sa aking nakabusangot. “Mommy, tumataba na ako.” Reklamo ko. Napakurap-kurap pa ito. Maya pa'y natawa na mahinang nahampas ako sa hita. “Paanong hindi ka tataba niya'n? Kain tulog ka lang. Aba, p

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD