OBSESSION SERIES 1: Gal Gustav

CHAPTER 3: Mapagsamantala

ISANG mainit at mapusok na halik ang nagpagising kay Miggy mula sa matagal na pagkakatulog. Ramdam niya ang kakaibang pagdaloy nang kaba sa kaniyang katawan. Kaagad siyang napabalikwas nang bangon nang maramdaman niya ang paghimas ng sinumang mapangahas sa kaniyang maseselang bahaging katawan.

Ganoon na lamang ang kaba at takot na dumagan sa puso niya nang makita nito at masilayan ang pagmumukha ng binatang konsehal kaya kaagad siyang nagpupumiglas makalayo lamang dito.

“Agh! Hay*p ka! Lumayo ka, layuan mo ‘ko! Pakawalan niyo ako dito!’’ nagpupumiglas niyang sigaw at pilit nanlaban mula sa lalaking pumaibabaw sa kanya.

“Shhh! Its okay, Baby. I won't hurt you. Ju-just stop screaming,” pananahimik nito sa kanya sabay hagod nito nang madiin sa kaniyang labi maging sa parteng leeg din.

Nangilabot ang dalaga sa paraan ng paghawak ng binata sa kanya kaya pipi siyang napahikbi habang iniiwas ang mukha mula sa paghaplos sa kanya ng binata. Natatakot siya at kinakabahan sa paraan nitong pagtitig. Tila, lulong ito sa ipinagbabawal na gamot. Wala sa huwisyo ang pag-iisip.

“Huwag po. . . parang awa ninyo na, h’wag niyo po akong saktan. Maawa ka. . .” hikbing pagsumamo niya kasabay nang paglandas ng kanyang mga luha.

Sandaling natigilan ang binata pero nanaig pa rin dito ang dulot ng gamot na naiturok sa kanya. Umaapaw pa rin ang kademonyohan sa isipan nito kahit pilitin man nitong kalabanin ang kakaibang pag-iinit ng kaniyang kaibuturan. Hanggang sa, napangisi ito at ginawa ang pagsimhot sa maputing leeg ng dalaga papunta sa ibabaw ng dibdib nito at aakmang hahalikan ito sa labi ay agad na naitikom ng dalaga ang bibig at iniwas mula sa kanya ang mukha. Pagkatapos ay dinuraan siya ng dalaga at nangangalit ang mga mata nitong nakatitig sa kanya.

“Dem*nyo ka! Hay*p ka!” sigaw ni Miggy at nagsisipa kahit nakatali ang paa at kamay.

Hindi ito pinansin ni Gal, ang pagwawala ng dalaga ay lalong nagbibigay init sa kanya bagay na ikinangisi na lamang nito ng mala-demonyo. Malayang-malaya niya rin nagagawa ang gusto at nasusunod ang udyok ng kaniyang isipan, kahit pa kumokontra ang kaniyang puso.

Hinubad nito ang damit at tumambad ang mala-adonis nitong pangangatawan maging ang matitipuno nitong dibdib na halatang alagang-alaga iyon. Subalit para kay Miggy ay nakakadiri ito at gusto na niyang makawala mula sa lalaki.

Isang paghikbi ang muling kumawala mula sa kaniyang bibig. Alam niyang wala na siyang pag-asang makawala pa. Ano pa bang silbi ng kanyang pagsisigaw gayong nakatali naman ang bawat kamay at paa niya sa isang malapad na kama.

Wala na siyang nagawa pa ng siniilan siya ng binata nang mapusok na halik. Nasasaktan man siya sa paraan at ginagawa nito ay kulang na kulang ang tinig niya upang magmakaawa nang paulit-ulit.

Gal's kisses went deeper and marked the young girl's neck.

Nagsiunahan mula sa pagpatak ang mga luha ni Miggy at napapahikbing iniiwas ang sarili mula sa demonyong konsehal. Hindi pa nakontento ang binata mula sa panghahalik sa kanya dahil, humihimas na ang malapad nitong mga kamay. Humahaplos at pumipisil sa bawat parteng bahagi ng kaniyang katawan. Patuloy lamang siya sa paghikbi, at naiisip niya ang nobyo niyang si Jared.

Si Jared na malaki ang respeto sa kanya, ni hawak sa katawan niya ay hindi nito kailanman tinangkang gawin.

“Hay*p ka! Hay*p ka! Napakasama mong hay*p ka. . .” mahina ngunit ramdam sa boses ng dalaga ang galit habang sinasamantalahan siya ng binata.

Tila bingi lamang si Gal at hindi binigyan pansin ang nagmamakaawang dalagita. Nagpatuloy lamang ito sa kalapastanganan ginagawa at buong pagnanasang pinunit ang natitirang saplot sa katawan ng dalagita kung kaya't napahiyaw ito at muling nagmamakaawa sa kanya na tumigil.

“Agh! H’wag! Tama na. . .tama na! Utang na loob, pakawalan mo ako!’’ paos at nagmamakaawang iyak nito.

Lalong nalilibugan si Gal, nang tumambad sa kanyang harapan ang makinis at katamtamang laki nang dibdib ng dalaga. Buong pagnanasa niya itong tinitigan at nadagdagan ang pagnanasang angkinin ito.

They perfectly fit on his hands, na tila ginawa iyon para sa kanya.

“They're will be mine, my princess. Akin ka lang… magiging akin ka lang,” nahihibang niyang sambit sabay pinaghahalik sa leeg at punong-tainga nito ang dalaga pababa hanggang dibdib nito.

Humihimas at naglalakbay naman sa iba't bang bahagi ng katawan ng dalagita ang isang kamay ni Gal, hanggang sa sinakop ng kaniyang bibig ang katamtamang umbok nitong dibdib.

He luscious groaned while moaning in pleasured, habang si Miggy ay binabalot ng pagkamuhi at galit sa kanya maging sa sarili nito.

“Papakasalan kita kapag may pera na ako. Kaya mula sa araw na ’to. Itaga mo sa bato! kakayod ako para sa feature natin, Migs. Mahal kita at ikaw lang ang babaeng mamahalin ko. Pangako.”

Umalingaw-ngaw sa pandinig ni Miggy, ang mga katagang binitawan ni Jared, bagay na nagpalandas muli sa kaniyang mga luha.

Humagulgol siyang napatitig sa kisame. Ngayon, paano na ang lahat? Paano niya haharapin ang nobyo.

Tila nagmistulang papel na lamang siya. Nagpapatangay at hinayaan sa ka-demonyohan ang lalaki mula sa pag-angkin sa kanya. Pinagsawaan at pinagsasamantalahan.

“Patayin mo na lang ako…patayin mo na lang ako!” nanghihina ang boses niyang sambit habang walang humpay ang pagpatak ng kaniyang mga luha.

Bumagsak sa ibabaw niya ang binata matapos nitong maabot ang rurok ng kaligayahan. Nagawa rin nito ang pagyakap sa kanya at paghingi ng tawad. Pero, para saan pa ito gayong nawala na sa kanya ang lahat.

“Forgive me,” bulong nito bago nawalan ng malay.

Ralph clapped his hands laughing as he won the game.

“Get her out! Make sure na walang makakakita sa inyo. Huwag mo rin subukang galawin pa 'yan—pasasabugin ko bungo mo pag ginawa mo ’yun, maliwanag?” bantang tugon ni Ralph sa kanyang tauhan.

“Alegrado Boss!” tumalimang saad ng kausap at walang pasabing tinanggal ang tali sa kamay ni Miggy maging sa paa nito na may naiwang bakas dahil sa pagkakahigpit nang pagkakatali.

The red stain on the bed proves that Gal took her virginity.

“Tie him up! Siguraduhin ninyong makakaabot sa bayan ang nangyari,” ngising ani Ralph.

“Ipalalabas nating isang hinahangaang konsehal ay isang rapist!” mala-demonyong tawa nito saka humalakhak na animo'y walang inosenteng nadamay.

SINUNDAN ni Mang Canor ng tingin ang kaaalis na sasakyan ni Ralph. Naikuyom nito ang sariling kamao dahil sa galit. Nasisiguro niyang pinahirapan ang amo niya. Pero, bago pa man tuluyang makalayo ang sasakyan nila Ralph ay nagsidatingan na ang mga pulis na tinawagan niya at nag-responde sa kaganapan.

Pinaputukan kaagad ng mga pulis ang nagtatangkang tumakas na lalaki at kaagad namang kumubli si Mang Canor upang mailigtas si Gal mula sa gulo. Tumahip ang kaba sa dibdib nitong maisip kaagad si Gal.

“Kailangan kong makagawa ng paraan. Hindi ko pwedeng pabayaang may makakaalam sa nangyari,” anito at dali-daling pinasok ang likuran ng bodega.

Kusang bumagsak ang mga luha ni Mang Canor sa mga sandaling makita niya ang ginawa ng lintik na Ralph na iyon kay Gal. Walang malay ito, may pasa sa mukha habang nakatali ang magkabilang kamay sa likuran ng silya.

Kaagad niyang kinuha si Gal, inilayo sa bodega hanggang sa may nahagip ang kaniyang mata. Nilapitan niya iyon saka dinampot. Nang damputin niya ay isa itong camera. Natigil siya habang nanginginig ang kamay nang mabuksan niya ang nilalaman nito.

Isang video footage kung saan, pinagsamantalahan ni Gal ang dalagita.

SAMANTALA, itinapon na lamang sa kung saang lugar si Miggy. Nang maiwan ito at makatayo mula sa kinagbabagsakan ay para bang nakalutang ito sa ulap dahil, patapon siyang inilabas sa loob ng sasakyan. Punit ang blusa nito, nakapaa lang din at magulo ang buhok habang may sugat sa ibabang labi.

Pakiramdam niya ay nanlanta ang buong katawan niya habang nakatuon lamang ang kaniyang mga mata sa mahabang direksiyon ng kalsada at wala na siyang pakialam pa kung may mga sasakyang mabilis ang pagharurut ng mga ito.

Iisa na lamang ang nasa kaniyang isipan. Iyon ay ang mawala na sa mundo at wakasan na lamang ang sariling buhay.

Nagsimulang manubig ang kaniyang mga mata habang naiiyak niyang pinagmasdan ang mahabang tulay. Hindi niya alam kung nasaan siya, dahil malayo siya sa bayan nila nang igala niya ang paningin.

Basta na lamang siyang itinapon at iniwan sa lugar na hindi pamilyar sa kanya.

Nagsilandas na namang muli ang kaniyang luha nang maalala ang kahayupang ginawa sa kanya ng konsehal. Nandidiri niyang hinipo ang balat na animo’y may bakteryang nakakapit sa kaniyang katawan.

“Hay*p! Hay*p ka! Pagbabayarin mong ginawa mo. Ipinapangako kong babalikan kita! Babalikan kita!” nangangalit ang loob niyang naisaad.

Alam niyang wala siyang kalaban-laban sa konsehal na iyon dahil mataas ang tungkulin nito. Kung magsusumbong man siya sa pulisya ay hindi siya papaniwalaan. Mabait at kagalang-galang ang tingin ng lahat kay Gal Gustav kaya imposibleng paniwalaan siya ng mga ito.

Napahikbi siyang tuluyan at paunti-unting inakyat ang mataas na tulay. Lalong nagpapadurog sa puso niya ang katagang naalala niyang naisaad ni Jared.

“Ang ganda mo kahit masungit ka.”

“Sa akin ka lang kasi titingin, huwag sa Gustav na 'yun. Basagin ko mukha nun ei.”

Napapangiti siya, ngunit umaapaw ang sakit at pagkamuhi niya sa sarili dahil sa kanyang natamo. At kahit anong pilit niyang iwaglit ang mukha ng konsehal ay paulit-ulit itong bumabalik.

Pikit-mata niyang idinipa ang kaniyang mga kamay kung kaya't nalanghap nito ang malamyos na lamig ng hangin, nililipad din nang hangin ang mahaba niyang buhok at tila nanghahatak ito sa kanya para gawin niya ang nais ng kaniyang isipan.

“Jared, patawarin mo ’ko. I'm so sorry, hindi na ako malinis, binigo kita!” pikit-matang naihikbi niya.

Bago pa man niya nagawa ang nais ay narinig niya ang boses ni Jared. Nang lingunin niya ito ay nakita niyang patakbo nitong tinungo ang kinaroroonan niya.

“Migs! Huwag! Pakiusap, bumaba ka. Mahal kita, Miggy!” pasigaw na pakiusap sa kanya ni Jared dahil sa nahihirapan itong lumapit sa kanya dahil sa pinangunahan ito ng takot.

Ngunit buo na ang kanyang pasya. Ayaw niyang pagdidirihan siya nito pagdating ng panahon.

“I’m sorry Jared, layuan mo na ako! Ayaw ko ng mabuhay pa!” balik nito saka sumilay sa labi ang ngiti.

Walang pag-alinlangan ay bigla niyang inihulog ang kaniyang sarili sa mataas na tulay at kaagad na inanod nang napakalakas na tubig ang katawan nito matapos itong bumagsak sa tubig.

Umalingaw-ngaw ang boses ni Jared dahil, sa pagsigaw nito at huli na para sa kanya na saklolohin ang nobya. Nangangatal ang braso nitong pilit na iniaabot ang kamay upang sana saklolohan ang dalaga kung kaya ay napahagulgol na lamang siya habang pinagmamasdan ang nobyang agad na nawala kasama nang malakas na daloy ng tubig. Napasabunot siya sa sariling buhok habang umiiyak.

“Miggy! Miggy, hindi!” buong lakas niyang naisigaw.

Hilam nang luha ang kaniyang mga mata at nanghihinang napaupo. Pakiramdam niya ay wala na siyang silbi dahil hindi niya magawang protektahan ang nobya. Sa ayos nito kanina ay alam niyang malaki ang nadanas nitong paghihirap sa taong dumukot sa kanya. Hinanap niya ang nobya sa kung saan-saan para lamang iligtas ito pero huli na ang lahat.

Nanginginig ang kamao niya’t humagulgol muli ng iyak.

“Wala kang kwenta! Wala!” panisi niya sa sarili at hindi inintindi ang pagdurugo ng kaniyang ulo.

Mabilis siyang dinaluhan ng mga tao at inawat sa ginagawa nang tangkain niyang sundan ang nobya. Magwala man siya’t magpumiglas ay wala na siyang magagawa pa. Huli na ang lahat, wala na si Miggy. Wala na ang babaeng pinangakuan niya ng kasal.

“Migs. . .” tanging paggaralgal ng boses niyang naisambit.