“PAG-ISIPAN mong mabuti ang sinabi ko.” T*ngina talaga! Hindi maiwasan ni Soledad na mapamura sa isipan matapos ang narinig. Pakiramdam niya ay naiipit siya sa dalawang nag-uumpugang bato sa hirap ng naging sitwasyon niya. Paano niya iiwan ang kaniyang lola na parang wala lang? Hindi pa nga ito ganap na magaling. Pagkatapos, bigla naman niyang iiwan. Hindi niya yata kayang gawin ang bagay na iyon sa matanda lalo pa't alam niya na kailangang-kailangan siya nito.
Naiwan siyang mag-isa sa parking lot na tulala at hindi halos maihakbang ang mga paa. Hindi niya pa kayang harapin ang kaniyang lola at si Julieth. Tila ba isang malaking pagsisisi na nagpadala siya sa gobernador. Hindi niya naman iyon kagustuhan sa una pa lang. Talaga lang mapilit si Benjamin na lapitan siya kahit siya na itong l
