Chapter 20
1129 Words
Lucy
Pagkatapos ng dinner date namin ni Marco kagabi bumalik na kami because of the call of duty. Pinatatawag na si Marco para bumalik sa Training camp dahil may Monitoring sila sa Taytay.
Habang nasa daan byahe pabalik ng Camp I confronted him about all the stuff na nakita ko sa closet ng Masters bedroom. I was so shocked na ang mga gamit Pala na nandoon ay para sa amin. Maslalo tuloy akong nainlove kay Marco.
"Hoy! Tulala? Anong nangyari kagabi?" pangungulit ni Maika. Ito na Naman kami simula ng dumating kmi kanina hindi na ako tinigilan sa katatanong eh.
"Nagdate lang kame kagabi." sagot ko.
"Nagdate lang?"
"Oo, baliw ano na naman ang iniisip mo?" taas kilay Kong tanong rito.
"Wala naman. Curious lang Tulala ka na Naman kasi." kibit balikat na pahayag nito."Gurl usap usapan rito na engagement na ni Director Marco Next week." imporma nito sa akin. "Alam mo na buh iyon?"
"Ah, eh Oo Alam ko, sinabi na sa akin ni Marco." nag-I was ako ng tingin rito.
"So, babalik na tayo sa manila?"
"Oo Maika, just give me two weeks." sagot ko rito.
"Okay, ikaw ang bahala." sagot ko rito.
Napalingon ako sa mesa kung saan nakapatong ang phone ko nasa dinning area kami ni Maika nakaupong magharap sa isang mesa. Walang costumer ngayon dahil alas tres na ng Hapon nasa training area ang mga sundalo. Ang iba na man ay nag conduct ng search and monitoring sa Taytay sa pangunguna ni Marco at Melik.
"Hello" sagot ko sa phone ng mag ring ito.
"Hello Princess, How are you? kailan ka uuwi? I really miss you. " sunod sunod na sabi ng Mommy ko. Siya ang tumawag.
"Mommy, I fine don't worry about me, okay. Tell daddy also. I miss you too. Malapit na po akong umuwi." sagot ko rito.
"Come home soon princess. Take care always."
"Yes Mommy. You and daddy also take care stay healthy,okay?"
"Okay, princess. bye. I love you." paalam nito.
"Okay, bye Mommy I love you too."paalam ko at pinatay na ang phone. Inilapag ko iyon sa mesa at hunarap uli kay Maika. Nag-usap kami ng kaunti hanggang sa naghiwalay na kami dahil dumadami na ang mga sundalong kumakain.
Tatlong araw na hindi pa bumamabalik si Marco at ang mga kasama nitong nagconduct ng search monitoring sa bayan ng Taytay. Kinakabahan na ako para dito. Rinig ko sa mga naiwang sundalong naroon ay nag karoon ng encounter ang grupo sa mga rebelding NPA. Frome time to time lagi ko lumalabas para tingnan kung may dumarating na bang sasakyan.Para na akong baliw sa kasisilip.Kinakabahan na talaga ako.
Nang mapagod sa kakasilip sa labas ng Cafeteria pumasok ako sa loob ng kwarto dahil papadilim na. Kasalukuyan akong nagsusuklay ng buhok kong pumasok si Maika. Nakangiti itong napatingin sa akin.
"Anong nginingiti mo?" nagtatakang tanong ko.
"Good news." Sabi nitong pataas taas pa ng kilay.
Napakunot ang nook o na naman ko rito."Good news? Anong Good news?"
"Dumating na sila." Matamis ang ngiti nito.
"Sila? Sinong Sila?" hindi ko paring magets ito.
"Hay, Naku, Na inlove lang nagging slow learner na. Kaya ayaw kong mainlove eh." Palatak nito iwinasiwas pa ang isang kamay.
"Sino nga? Pa suspense eh." sabat ko rito pero bigla akong napatayo nang marealize ang mga pinagsasabi nito.
Patakbo akong lumabas ng kwarto. Hindi ko na pinagtuunan ng pansin kung ano ang suot ko. Sa likod na akong dumaan. Lakad takbo kong tinungo ang kwarto nito. Hindi ko na alintana ang mga nababangga kong sundalo. Basta ang gusto ko ngayon ay makita agad si Marco.Palinga-linga ako sa paligid nandoon na nga ang sasakyan na madalas sakyan ni Marco pagpumupuntang Taytay. Taas baba ang dibdib sa hingal dahil sa pag-akyat ng hagdan. Halata bang excited ako? Hinamig ko muna ang sarili para humupa ang hingal ko. Nang maluwag na ang paghinga ko saka ko dahan dahang binuksan ang pinto ng kwarto nito. Pinihit ko ang seradura at dahan dahang binuksan, hindi naman kasi ito nakasarado. Inilibot ko ang paningin sa paligid ng kwarto nito at pilit inaaninag si Marco sa madilim nitong kwarto pero bigo ako walang Marco akong nakita. Laglag ang balikat na sinara ko ulit ang kawarto nito at humarap sa may oval ng Training camp sa harapan ng quarter nito.
Napatakip ako sa aking bibig at kagat labi napangiti. Dahil madilim aninag ko dito sa itaas ang mga sulat na nabasa ko sa oval ng Training Camp. Kandilang nakasindi ang nagbibigay hulma sa bawat letrang nakasulat. May malaking titik I ,may hugis puso sa gitna at isang malaking Titik U.
"I LoVe U " ang nakasulat.
Ang mga kandila lang rin na iyon ang nagbibigay liwanag sa paligid. At the center ng puso I saw my Marco standing. Patakbo akong bumaba ng hagdan tinungo kung saan si Marco nakatayo. Inabot nito ang kamay ko at giniya ako sa gitna ng hugis pusong kandila. Napalingon ako sa kinarouruonan ng Trumpa kahit hindi ko ito aninag dahil sa dilim dahil pumailanlang doon ang isa malamyos na musika na ang title ay Ikaw at ako.
"Ikaw At Ako"
Sabi nila
Balang araw darating
Ang iyong tanging hinihiling
At nung dumating
Ang aking panalangin
Ay hindi na maikubli
Ang pag-asang nahanap ko
Sayong mga mata
At ang takot kong sakali mang
Ika'y mawawala
At ngayon, nandyan ka na
'Di mapaliwanag ang nadarama
Handa ako sa walang hanggan
'Di paaasahin
'Di ka sasaktan
Mula noon
Hanggang ngayon
Ikaw at Ako
At sa wakas
Ay nahanap ko na rin
Ang aking tanging hinihiling
Pangako sa'yo
Na ika'y uunahin
At hindi naitatanggi
Ang tadhanang nahanap ko
Sa'yong pagmamahal
Ang dudulot sa pag ibig
Natin na magtatagal
At ngayon, nandyan ka na
'Di mapaliwanag ang nadarama
Handa ako sa walang hanggan
'Di paaasahin
'Di ka sasaktan
Mula noon (Mula noon)
Hanggang ngayon
Ikaw at Ako
At ngayon, nandito na
Palaging hahawakan
Iyong mga kamay
'Di ka na mag-iisa
Sa hirap at ginhawa
Ay iibigin ka
Mula noon
Hanggang ngayon
Mula ngayon
Hanggang dulo
Ikaw at Ako
Napalingon ako kay Marco ng hapitin ako, ipinulupot nito sa bewang ko ang mga braso at isinayaw sa saliw ng musika. Isinuksok nito ang ulo sa leeg ko at inamoy amoy ang buhok ko. Grabe naman ang isang ito isayaw ba ako sa gitna ng plaza na nakapadjama. Damn it! Marco Naman wala ako bra.
"I hope we can stay like this." mahina at Puno ng pait na Saad nito.
Hindi ako sumagot dito. Pakiramdam ko kasi malalaglag ang luha ko at pipiyok ang tinig ko pagnagsalita ako. Itinaas ko na lang ang mga braso at ikinawit sa may leegan nito at sumunod sa indayog nito sa saliw ng musika.
- Writer
