Pagkatapos ng press confrontation, hindi ko na napigilan ang sarili ko. Hinila ko si Digby papasok sa executive lounge ng MCC.
Pinagsarado ko ang pinto at tinitigan siya nang mariin habang nanatili siyang tahimik, parang pinipigilan pa rin ang sarili niya mula sa pagsabog.
âSabihin mo nga saâkin,â bungad ko, mababa pero matalim ang tono ng boses ko, âGano'n ba talaga kahalaga ang pangalan ninyong Montrose para ibenta natin ang buong katotohanan?â
Tumingin siya sa akin, mapakla ang ngiti. âCarlaâĶâ
âHindi, Digby. Wag mo muna akong âCarla-Carla.ââ
Hindi ko napigilan. Kumulo lahat ng emosyon sa dibdib ko. Pagod, galit, takot, at yung guilt na paulit-ulit na kinakain ang puso ko. Lalo na ngayonâna buong bansa na yata ang nanonood sa pinasok nating kasinungalingan.
âTotoo naman lahat ng s
