Çetin Koçarslan
Merdivenlerden çıkarken her adımda, Kadir’in yüzündeki korkuyu, annemin itiraf ederken ki çaresizliğini görüyordum. Serhat. Avşarhan’ın varisi. Zümra’nın abisi. Bu gerçek beynimde bir mayın gibi patlamış, her şeyi yeniden şekillendirmişti. Zümra’ya bunu nasıl söyleyecektim? Onun dünyasını bir kez daha, belki de en acımasız şekilde altüst edecektim.
Ama önce bu evdeki diğer açık yarayı, Şennur’u kontrol altına almam gerekiyordu. Onun da acısı büyüktü ama artık zehirli bir silaha dönüşmüştü. Rıfat’a, onu bulup gözaltında tutmasını söylemiştim. Emin olamamıştım. Bir anlık dalgınlık, bir saniyelik gecikme... Hepsi birleşti.
Dalgınca hâlâ merdivenlerde giderken, koridorda telaşlı bir hizmetli gördüm. Yüzü bembeyazdı. “Ağam... Şennur Hanım... Zümra Hanım’ın odasında. Kavgaya
