CHAPTER 33
ZHED QUIAH POV
May mahina akong naririnig na mga boses sa labas. Sa una, akala ko panaginip lang parang mga bulong na paputol-putol, pero nang marinig ko ang mahinang halakhak, doon ako tuluyang nagising.
Napasinghap ako at napatingin sa paligid. Madilim pa rin sa labas ng bintana, pero may liwanag na nanggagaling mula sa sala. May tao ba?
Agad akong bumangon mula sa kama, nag-ayos ng kumot at tumingin sa relo sa tabi ng kama alas nuwebe y media na pala ng umaga. Napahawak ako sa sentido. Grabe, ang kapal ng mukha ko! Nakitulog na nga, nakatulog pa nang mahimbing.
Kaya mabilis kong inayos ang sarili sinuklay ng kamay ang buhok, tinupi ang kumot, at marahang binuksan ang pinto. Akala ko tahimik pa rin sa labas, pero pagdungaw ko…
Nanigas ako sa kinatatayuan.
Nandoon si Doc
