Sabog at Libog
1565 Words
Ang bawat hakbang ko sa malapad na hagdan ay pakiramdam ko isang malaking kasalanan.
Madilim ang paligid at tanging ang mga patay-sinding ilaw sa labas ng bintana ang nagbibigay liwanag. Bawat pag-apak ko sa malamig na sahig ay sinasabayan ng mabilis at malakas na kabog ng dibdib ko.
“Ughh... Señor... ahhh! Kantutin mo pa ako Señor!”
Mas lalong lumalakas ang mga ungol habang papalapit ako sa master's bedroom.
Pakiramdam ko ay nauubusan ako ng hininga, pero ang mga paa ko ay may sariling isip at patuloy na naglalakad palapit sa pinagmumulan ng ungol.
Nang makarating ako sa tapat ng pinto, napansin kong hindi ito nakasara nang tuluyan. May maliit na space, sapat lang para makasilip ang isang curious na kasambahay na tulad ko.
Nilunok ko ang lahat ng kaba ko. Dahan-dahan kong inilapit ang mukha ko sa space ng pinto at sumilip sa loob.
” Ughhh Señor! Anlaki! Sobrang laki!”
“ Hindi ko pinasok lahat nag-iingay kana. Gusto mo makantot diba? Magsawa ka tumuwad ka” Utos ni Señor.
Nanlaki ang mga mata ko sa nakita ko. Hindi dahil sa posisyon nila, naka dogstyle sila sa kama. Ang babae ay halatang sarap na sarap habang kinakantot sya ni Señor.
Ngunit Hindi doon ang tingin ko, kundi sa mismong katawan ni Señor.
Ang matandang to ay talagang napaka yummy! At higit sa lahat ang b***t nya! Sobrang mataba, maugat, Hindi medyo maitim. At jusko mahaba. Ang nasa isip ko ay nasa 7 inches.
Namamasa ang p**e ko habang pinapanood ko sila. Ibang klase si tanda, marunong padin syang bumayo at sobrang bilis pa.
Gusto ko din makantot. Yan ang nasa isip ko. Gusto ko din maranasan ang b***t ni Señor kung paano ito babaon sa p**e ko.
SHUTA! ANONG GINAGAWA KO! ANONG INIISIP KO!
Agad kong tinakpan ng dalawang kamay ko ang aking bibig. Nanlaki ang mga mata ko at halos lumuwa ang mga eyeballs ko sa nakita ko. Jusko! Matanda na siya pero ang liksi, ang lakas, at ang bangis niyang gumalaw!
Napaatras ako. Basang-basa ako. Nahuli ko ang sarili kong nalilibugan sa eksenang pinapanood ko! Uminit ang buo kong mukha. Parang biglang nagliyab ang pisngi ko sa matinding kahihiyan.
Mali 'to, Maria. Kasalanan 'to! sigaw ng konsensya ko. May boyfriend ka! Kahit hindi kayo nagkakausap ni Miguel, mali pa rin na pinagnanasaan mo ang amo mong matanda na may kinakantot na iba sa mismong harapan mo!
Dahil sa matinding taranta at takot na baka makita niya ako sa labas ng pinto, mabilis pero maingat akong tumakbo pabalik sa hagdan pababa sa maid's quarters.
Parang hinahabol ako ng aswang. Pagkapasok na pagkapasok ko sa maliit naming kwarto ni Lean, tahimik kong isinara ang pinto at agad na tumalon sa kama ko.
Kinuha ko ang kumot at ibinalot iyon sa buong katawan ko, mula ulo hanggang paa. Basang-basa ako ng pawis kahit naka-aircon naman kami.
Napakagat ako nang madiin sa ibabang labi ko dahil hindi ko maalis sa isip ko ang imahe ng malaking katawan ni Señor na pumapaimbabaw sa babae, ang mga matitigas niyang braso, at ang ungol niya na parang halimaw sa sarap. At higit sa lahat ang maugat at malaki nyang b***t. Na para bang gusto kong ibaon sa p**e ko.
Sinubukan kong ipikit ang mga mata ko. Nagbilang ako. Nagdasal ako ng tatlong Ama Namin. Pinilit kong alisin sa isip ko ang kalibugan dahil alam kong mali, lalo na't nakikita ko ang sarili ko sa pwesto nung babae.
Nagawa ko rin namang pakalmahin ang sarili ko kalaunan. Nawala ang init sa katawan ko, pero kapalit naman nun ay ang tuluyang pagkawala ng antok ko.
Nagpaikot-ikot lang ako sa kama. Hanggang sa unti-unting sumilip ang liwanag ng araw mula sa maliit na bintana ng kwarto namin. Hindi na talaga ako nakatulog.
Kinabukasan, paggising na paggising ni Lean, ang una niyang ginawa ay ang pagtawanan ako habang nagtitimpla siya ng kape sa kusina.
"Jusko, Maria! Ano'ng nangyari sa mukha mo? Sabog na sabog ka ah!" asar niya habang iniaabot sa akin ang isang tasang kape. "Para kang binugbog at kinantot ng limang lalake. Puyat na puyat ka girl, nangitim 'yang ilalim ng mata mo!"
Bumuntong-hininga ako at sumipsip sa mainit na kape. "Hindi lang ako makatulog. Namamahay siguro ako."
"Sus, namamahay daw," ngisi niya, tapos lumapit siya at bumulong. "O baka naman may narinig ka kagabi kaya hindi ka nakatulog?"
Napatigil ako. Nanlaki ang mata ko at napatingin sa kanya. Bago pa ako makasagot, nagsalita na siya ulit.
"Kasi ako, narinig ko yung babae ni Señor kagabi. Ang lakas ng ungol, te! Buti hindi napaos," tumatawang kwento ni Lean na parang pinag-uusapan lang niya ang napanood niyang teleserye.
"L-Lean... gabi-gabi ba siyang may inuuwi rito?" hindi ko mapigilang itanong.
Nagkibit-balikat siya habang kumakagat sa pandesal.
"Oo naman! Normal na 'yan sa kanya. Nasanay na nga ako eh. Dati nung bago pa lang ako, halos magtakip din ako ng unan sa gabi. Alam mo ba, minsan pa nga nakita ko sila diyan sa sala mismong nagkakantutan ng hatinggabi! Wala silang pakialam kung may makakita sa kanila. Eh tutal tulog naman na daw lahat."
Halos maibuga ko ang kape ko sa gulat. "S-Sa sala?! Grabe naman. Animnapung taon na siya 'di ba? Saan niya kinukuha 'yung lakas niya?"
Ngumiti nang nakakaloko si Lean, namungay ang mga mata na parang may inaalala.
"Girl, hindi sa edad 'yan. At saka aaminin ko sa'yo, may pagtingin din talaga ako kay Señor Gheo kahit matanda na siya. Eh paano ba naman, ulam na ulam. At saka..." lumapit pa siya lalo sa tenga ko, "malaki ang b***t niyan. Nakita ko na."
"Ha?!" napatayo ako sa upuan ko.
"Oo nga!" kinikilig na tili ni Lean. "Isang beses, nalimutan niyang itali nang maayos 'yung bathrobe niya pagbaba niya para uminom ng tubig. Ay te, bumulaga sa akin ang b***t! Kaya hindi nakakapagtaka na laging may inuuwing babae yon. Sigurado, wasak palagi ang mga inuuwi niyan."
"Hoy! Kayong dalawa!"
Napatalon kaming dalawa ni Lean at sabay na napalingon. Nakatayo sa pintuan ng kusina si Manang Rusing, nakapamewang at nakakunot ang noo. Ang talim ng tingin niya sa amin.
"Umaga't umaga, puro kalibugan at chismis ang inaatupag ninyo!" mataray na sita niya. Lumapit siya at kinuha ang tray na naglalaman ng itlog, bacon, at mamahaling kape.
"Nandito kayo para magtrabaho, hindi para pagpantasyahan ang amo ninyo. Kung puro ganyan lang din ang nasa isip ninyo, mas mabuti pang mag-resign na kayong dalawa ngayon din! Bilis, Maria! Dalhin mo na 'tong almusal ni Señor sa dining room, naghihintay na siya!"
Nanginginig ang mga kamay ko nang kunin ko ang tray mula kay Manang Rusing. Yumuko kami ni Lean at hindi na nakasagot.
Paglabas ko ng kusina, ramdam ko pa rin ang bilis ng t***k ng puso ko. Paano ko siya haharapin ngayon pagkatapos ng mga nakita ko kagabi? At pagkatapos ng mga sinabi ni Lean?
Pagdating ko sa dining area, naroon si Señor Gheo. Nakaupo siya sa dulo ng mahabang mesa, nakasuot ng malinis na puting long-sleeves na nakatupi hanggang siko, at nagbabasa ng balita sa kanyang iPad.
Dahan-dahan kong ibinaba ang tray sa harapan niya. "M-Magandang umaga po, Señor. Heto na po ang kape at almusal niyo."
Tumingala siya para tingnan ako. At doon ako lalong nagtaka.
Kinis. Pogi. Presko. Parang walang nangyari kagabi! Ang mga mata niya ay maliwanag at walang bakas ng puyat.
Buhay na buhay siya at ang masigla.Habang ako, mukhang binagsakan ng langit at lupa sa sobrang sabog ng itsura ko, siya naman ay parang fresh na fresh na parang kakagaling lang sa spa.
Grabe, naisip ko. Ang matandang 'to, hindi lang may asim, napakalakas din! Wala man lang ba siyang arthritis sa balakang kakatira kagabi? Hindi ba siya hina-high blood? Ibang klase ang stamina. Halimaw!
Dahil sa sobrang pag-iisip, hindi ko namalayang nakatitig na pala ako nang matagal sa mukha niya.
Ibinalik niya ang iPad sa mesa at humalukipkip. Tinaasan niya ako ng isang kilay. Ang mga mata niyang kasing-itim ng kape niya ay tila bumabasa sa buong pagkatao ko.
"Bakit nakatulala ka diyan?" malamig ngunit may tonong mapanukso niyang tanong.
Napakurap-kurap ako at agad na umiwas ng tingin. "A-Ay, pasensya na po, Señor! May naisip lang po."
Ngumisi siya, isang ngising nagpalabas ng dimple sa kaliwang pisngi niya sa ilalim ng kanyang balbas.
Kinuha niya ang tasa ng kape pero hindi niya ininom. Ibinaba niya lang ito pabalik bago siya sumandal sa kanyang upuan, hindi nya inaalis ang titig sa akin.
"Sabog ka," diretsong komento niya, pinagmamasdan ang mga mata kong maitim ang ilalim. "Puyat ka ba, Maria? O may gumugulo sa isip mo kaya hindi ka nakatulog kagabi?"
Parang nang-aasar ang boses niya. Parang alam niya! Parang alam niyang nandoon ako sa labas ng pinto niya kagabi!
"M-Medyo namamahay lang po siguro, Señor," palusot ko, pinipiga ang mga daliri ko sa sobrang kaba.
Bahagyang umusog si Señor Gheo palapit sa mesa. Ang boses niya ay bumaba ng isang tono, naging malalim at paos na nagpatindig ng balahibo ko sa batok.
"Kung nahihirapan kang magising ang diwa mo at kailangan mo ng pampabuhay..." unti-unti siyang ngumiti, mga matang tila may inaalok na kasalanan, "...magsabi ka lang sa akin, Maria. Tutulungan kita."
- Writer
- chap_listContents
- likeADD