Kabanata 33
Napatigil ako sa pagkakatulala sa pader ng opisina ko nang makita kong pumasok si Amara sa pinto. Ngumiti siya sa akin ngunit hindi ko naman nagantihan ang ngiti niya.
Noong makalapit siya sa akin ay nakuha ng magagandang bulaklak ang kaniyang atensyon. Nakapatong ito sa lamesa ko.
"Pinapadalhan mo pa rin siya ng bulaklak?" tanong niya sa akin.
"Oo." Tipid kong sagot
"Araw-araw?" tipid niyang tanong.
"Oo."
"Lagi mo din siyang pinupuntahan kada gabi pero hindi ka naman nagpapakita. Doon ka pa nga minsan natutulog sa kotse mo." pahayag niya.
Hindi na ako nagtaka pa kung bakit alam niya. Minsan kasi ay may inuutusan siyang tao para sundan ako. Alam kong nag-aalala lang siya para sa akin. Ayos lang naman na pasundan niya ako. Atleast pag naaksidente ako dahil sa sobrang lu
