* * *
SREBRZYSTA postać, w wyniku bezustannego drażnienia demona bogactwa, powoli przywoływała go do życia. Ze względu na dotychczasowe działanie Grummiego, nie był już pogrążony w głębokiej hipnozie, ale spał zwykłym snem, właściwym dla ducha trzeciej kategorii. Po rozbudzeniu, natychmiast zorientował się, że w umyśle człowieka nie jest sam. Spodziewał się dużej swobody, ale część dostępnego demonom obszaru była już zajęta. Większa część. I to przez kogo, przez Grummiego, który jest nieporadnym leniem, nie potrafiącym w przeciągu trzydziestu dni doprowadzić człowieka do żadnego przyzwoitego upadku. Jego jedynym, wątpliwym zresztą osiągnięciem była utrata zaufania do proboszcza.
Mamoda zaczął się rozpychać. To on powinien mieć większy teren. Pokaże swojemu gospodarzowi, co to znaczy chci
