— Jak jest? Wytłumacz mi, proszę.
— Robotnik poczuł zażenowanie.
— Na północy można dostrzec szczyty gór. W dniach, w których jest ładna pogoda, na tle błękitnego nieba wyglądają one pięknie. Ale nikt z nas nie planuje tam wycieczki.
— Dlaczego?
— Bo... – nie mógł znaleźć słowa, które w prosty i oczywisty sposób oddałoby to, co czuje.
— Bo to niedorzeczne – użył słowa, którego znaczenia bardziej się domyślał niż je rozumiał. Stwierdzenie jednak okazało się trafne.
— Co według ciebie to znaczy?
— Bo... nie ma po co.
— A gdyby rosły tam kartofle?
— Za daleko.
— A jeśli byłoby tam złoto?
— Wówczas może bym i poszedł.
Tartaczny pracownik poczuł się zmęczony. Rozmowa wymagała ciągłego zastanawiania się nad właściwymi odpowiedziami. Stawało się to coraz trudniejsze. Bał się, że wkrót
