— A kto?
— Pomyśl.
— Zły duch?
— Tak.
— Jak ktoś nieczysty może spokojnie siedzieć tuż obok świętego miejsca?
— Na tylnych łapach. Po prostu. Przyszedł zabrać mi ostatnią nadzieję.
— Chce cię zabić? – zapytał wystraszony.
— Pragnie, abym się poddał.
— Nie rozumiem.
— Dopóki jest tu duszpasterz, ludzie z osady mają szansę uwierzyć w prawdę. Pomimo, że jakoś niewiele udało mi się osiągnąć, nadzieja pozostaje. Ostatnio długo nad tym się zastanawiałem. Nie mam w sobie nic z wizjonera wciągającego do działania. Raczej jestem cierpliwym, robiącym swoje proboszczem. Czekam aż przyjdziecie. Już wiem, że się nie doczekam. Bez mojej inwencji i pokazania prawdziwej wartości wiary, bez zejścia do was i zjednoczenia ludzi, nic dobrego się nie wydarzy.
— Uczciwie pełniłeś swoje obowiązki. Odwi
