Yirmi Bir
Teyzem ve eniştemden bahsetmediğini biliyordum, buradaki küçük evimden,küçük resimlere sığdırılmış büyük hayatlardan bahsediyordu. İşte o an anladım ki, buraya getirdiğim ilk kişi en doğru kişiydi. Alp doğru kişiydi. Alp benim ailemdi. “Mısra, Alp! Uyanın artık.” Bilincim açıldığında sarılı olduğum sıcak bedeni kavramaya çalıştım. Dejavü bedenimi esir alırken o gün hastanede koltukta uyuyuşumuz ve benim onu yere düşürüşüm zihnime doldu. Gülümserken gözlerimi araladım. Teyzem bize gözleri ışıldayarak bakıyordu ve her tarafım uyuşmuştu. Gerçekten her tarafım uyuşmuştu. İnleyerek kalkmaya çalıştığımda yeniden Alp’in göğsüne düştüm. “Alp,uyansana!” Teyzem gülerek bahçeye gelmemizi söyleyip gittiğinde yeniden Alp’e döndüm. Şimdi bütün bedenim karıncalanıyordu. “Bir insan nas
- Writer
