Flawless Defeat

5

Ang kintab ng sahig ng Grand Ballroom sa Shangri-La ay tila ba nakikipagkumpitensya sa ningning ng mga chandelier sa itaas. Ngayong gabi ay ang Metropolis Gala—isang exclusive gathering ng mga pinakamahuhusay na arkitekto, engineers, at real estate moguls sa bansa. Walang puwang ang mga taga-showbiz dito; ito ay gabi para sa mga taong nagpapatakbo ng industriya ng konstruksyon. Isang gabi ng kurbata, suit, at seryosong usapan tungkol sa urban planning at structural aesthetics.

At sa gitna ng mga seryosong usapang ito, balak ni Alexa Sandoval na pumasok tulad ng isang bagyo.

"Sigurado ka ba rito, Alexa? Wala sa listahan ang pangalan mo. I had to pull so many strings and call five different people para lang makakuha ng +1 invite mula sa isa sa mga major sponsors," bulong ni Mimi habang tinitignan ang kaniyang alaga sa loob ng sasakyan.

"Mimi, look at me," sabi ni Alexa habang inaayos ang kaniyang buhok sa harap ng maliit na salamin.

Suot ni Alexa ang isang masterpiece mula sa isang avant-garde designer. It was a structural black gown—isang gilid ay mahaba at bumubuo ng eleganteng train, habang ang kabilang panig ay may matalas at geometric na cut-outs na nagpapakita ng kaniyang makinis na balat sa bewang at likod. Ang kaniyang buhok ay naka-tight, high ponytail, na nagbibigay-diin sa kaniyang matalim na panga at mapupulang labi. She didn't look like a model tonight; she looked like a piece of modern architecture herself.

"I am the most beautiful 'structure' that will enter that room tonight. They'd be fools to kick me out," kumpyansang sabi ni Alexa.

Bumaba siya ng sasakyan at agad na sinalubong ng mangilan-ngilang photographers na nakabantay sa entrance. Kahit hindi siya invited, ang kaniyang presensya ay sapat na para magkagulo ang media. Pero hindi siya tumigil para sa kanila. Diretso ang kaniyang lakad, ang kaniyang heels ay gumagawa ng bawat tunog na tila ba isang countdown para sa kaniyang pagtatagpo kay Adrian.

Nang pumasok siya sa ballroom, tila ba huminto ang lahat ng usapan. Ang mga arkitektong kanina ay seryosong nag-uusap tungkol sa mga high-rise buildings ay napatigil at napatingin sa pintuan. Alexa glided through the room with a glass of champagne in her hand, her eyes scanning the crowd like a predator.

And there he was.

Adrian Lim was standing near the stage, surrounded by several older men in suits. He looked impeccably handsome in a classic black tuxedo. Walang kahit anong palamuti, walang kahit anong borloloy—just pure, tailored perfection. Nakikinig siya sa isa sa mga board members ng kumpanya, ang kaniyang mukha ay nananatiling seryoso at walang emosyon.

Alexa waited for the right moment. Nang bahagyang lumayo ang mga kausap ni Adrian, doon siya pumuwesto. Sinadya niyang dumaan sa harap nito, ang mahabang train ng kaniyang gown ay bahagyang humahaplos sa sapatos ni Adrian.

"Architect Lim. It seems we keep running into each other in the most... professional places," bati ni Alexa, ang kaniyang boses ay sapat lang ang lakas para marinig nito sa gitna ng mahinang tugtog ng violin.

Dahan-dahang lumingon si Adrian. Hindi man lang kumurap ang kaniyang mga mata, pero ramdam ni Alexa ang pagtaas ng tensyon sa paligid nila. Tinitigan siya ni Adrian mula ulo hanggang paa, isang mapanuring tingin na parang tinitignan ang stability ng isang pundasyon.

"Miss Sandoval. I wasn't aware that fashion models were interested in urban development," malamig na sabi ni Adrian.

"Oh, you'd be surprised, Architect. I appreciate anything that is well-built and... hard to destroy," makahulugang sagot ni Alexa habang humihigop ng champagne. "Besides, I heard this gala celebrates the best designs in the country. It would be a crime if I wasn't here to witness it."

"This is a private event for the industry, Alexa. How did you get in?" direktang tanong ni Adrian.

Lumapit si Alexa nang bahagya, sapat na para maamoy niya ang pamilyar na bango ni Adrian—isang amoy ng tagumpay, kape, at sandalwood. "Does it matter? I'm here now. At sa tingin ko, mas nagustuhan ng mga tao rito ang view ngayon kaysa sa mga blueprints na kanina pa nila pinag-uusapan."

Isang maliit na ngisi—isang halos hindi mapapansing paggalaw ng labi—ang lumabas kay Adrian. "Your confidence is quite structural, Miss Sandoval. Too bad it’s often built on nothing but vanity."

Imbes na mainis, tumawa nang mahina si Alexa. "Vanity? Or perhaps, you're just intimidated because I'm the only thing in this room that you didn't design and you can't control."

Inilapag ni Adrian ang kaniyang baso sa isang tray ng dumaang waiter. Hinarap niya nang buo si Alexa. Sa unang pagkakataon, hindi lang siya basta tumingin; tila ba hinuhukay niya ang pagkatao ng dalaga gamit ang kaniyang mga mata.

"You're making a scene," bulong ni Adrian, ang kaniyang boses ay mas bumaba, naging mas intimate.

"Am I? O baka naman ikaw lang ang apektado?" hamon ni Alexa. Inilapit niya ang kaniyang mukha sa balikat ni Adrian, kunwari ay may tinitignan sa malayo pero ang totoo ay gusto niyang maramdaman ang init nito. "You know, Architect... for someone who loves stability, you seem very shaken right ngayon."

Ramdam ni Alexa ang pagbilis ng kaniyang sariling t***k ng puso. Hindi niya inaasahan na ang paglapit kay Adrian ay magdudulot din sa kaniya ng kakaibang kaba. Ang lalaking ito ay parang isang pader na semento—malamig, matigas, pero may kung anong "magnetism" na humihila sa kaniya pabalik.

"Don't play games with me, Alexa," sabi ni Adrian, ang kaniyang tono ay puno ng babala. "Hindi ako katulad ng mga lalaking nakapaligid sa'yo na nakukuha sa isang ngiti o sa isang pose. I build structures that last for decades. I don't waste my time on things that are only meant for a season."

"Then make me your project, Adrian," walang kagat-labing sabi ni Alexa. "Study me. See if I have the 'substance' you're looking for. O baka naman natatakot ka lang na kapag sinimulan mo akong kilalanin, hindi mo na magawang tumigil?"

Huminga nang malalim si Adrian. Sa loob ng ilang segundo, nagtagal ang kanilang mga tingin. Walang kumukurap. Ang ingay ng gala ay tila ba naglaho, naiwan lang ang dalawang taong pilit na sinusukat ang isa't isa.

"You're dangerous," sabi ni Adrian sa huli.

"And you're intriguing," balik ni Alexa.

Bago pa man makasagot si Adrian, lumapit ang isang kilalang real estate tycoon at tinapik ang balikat nito. "Adrian! Good to see you! And who is this lovely lady?"

"She's... leaving," maikli at mabilis na sagot ni Adrian bago muling tumingin kay Alexa nang may kakaibang intensidad. "Aren't you, Miss Sandoval?"

Ngumiti nang matamis si Alexa sa tycoon at pagkatapos ay kay Adrian. "Actually, I'm just getting started. Enjoy the night, Architect. I'll be seeing you... more often than you think."

Tumalikod si Alexa at lumakad palayo, sinisiguraduhin na ang kaniyang bawat hakbang ay mapapansin ni Adrian. Nang makalayo siya nang kaunti, naramdaman niya ang kaniyang mga tuhod na bahagyang nanginginig.

"Success," bulong niya sa sarili.

Hindi lang niya nakuha ang atensyon ni Adrian; naramdaman niya ang unang bitak sa depensa nito. Alam niya sa sarili niya na si Adrian ay nagsisimula na ring maapektuhan. Habang papalabas siya ng ballroom, alam ni Alexa na ang gabing ito ay simula pa lamang ng kaniyang tagumpay.

Hindi siya basta-basta susuko hangga't hindi niya nakikita ang isang Adrian na lumuluhod sa kaniyang harap, humihingi ng higit pa sa kaniyang kagandahan. At sa bawat pagkakataon na magkikita sila, sisiguraduhin niyang ang kaniyang karisma ay mas lalong magiging epektibo.

Habang sumasakay siya sa sasakyan, binuksan niya ang kaniyang phone at tiningnan ang schedule ni Adrian para sa susunod na araw.

"Office visitor next," nakangiting sabi ni Alexa sa dilim.