Looking For The Love

Disclaimer: This is a work of fiction, Names, characters, businesses, songs, places, events, and incidents are either products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons Living or dead, or actual events is purely coincidental Chapter 1 Mitch's Pov Habang naghihintay ako sa mga kaibigan ko ay napa-patingin ako sa labas. Nakakainggit naman sila. 'Yong iba ang sweet-sweet nilang tingnan. Inihatid pa ng taong mahal nila papasok sa kanilang room. Ako kaya sa edad ko 19, kailan ko kaya matatagpuan ang destiny ko. Para akong sirang plaka nag-iimagine sa destiny ko. "Hoy!" sigaw ng aking masungit na bestfriend. Nagulat na lang ako ay bigla na lang siya sumusulpot. "Anong ka ba? Nakakagulat ka," sabi ko sa kan'ya. Sabay lipat ko nang upuan naririndi na ako sa ingay ni Janna. Istorbo siya sa malalim kong imagination. "Aba! Ako pa talaga, tingnan mo nga sarili mo mukha kang timang." Sabay tawa niya sa sinabi ko. Saya niya ah! Sabi ko na lang sa isip ko. "Kanina ka pa kaya wala sa katinuan problema mo girl?" Napatingin lang ako sa kan'ya. Pinagsasabi niya! Tiningnan ko lang ang mga couple na dumadaan sa harapan ng room namin. "Parang tanga to! Konting bagay tinatawanan. Ano naman kung mukha akong timang at least maganda," sabi ko ulit sa kan'ya. Nakakainis talaga siya kanina pang tumatawa wala naman nakakatawa. Sino yata sa amin mukhang timang. Hey, kung alam lang niya nararamdaman ko kung paano hanapin ang aking destiny. Gusto ko sana sabihin sa kan'ya ang lahat-lahat. Kaso 'wag na lang pagtawanan pa ako loka-loka kong kaibigan hanggang ngayon kasi hinahanap ko pa rin ang aking Mr.Right. assuming na naman ako. "Hello! May kinakausap pa ba ako rito?" Sabay step niya sa akin hindi ko na lang siya pansinin bahala siya sa buhay niya. Minsan kasi ang daldal niya sarap takpan ang bibig niya. "Anong ba talaga problema mo? Kahapon ka pa?" Ang kulit naman niya ayaw talaga niya akong tantanan. Hindi siya nakakaintindi ayaw kong kausap. Hindi talaga siya titigil ang daldal nitong babaeng mukhang palaka nagsalita. Natatawa na lang ako sa isip ko. Kung hindi ko lang siya tropa naku sinampal-sampal ko na siya, but she is my best friend kahit ganyan siya mahal na mahal ko 'yan at alam ko mahal din niya ako. Ah, ano kaya kung sabihin ko na sa kan'ya para tumigil na siya. Napatingin ako sa kan'ya. Seryoso ko siya tinitigan ay kung mapagkakatiwalaan ang loka-lokang 'to. Sige na nga sasabihin ko na bestfriend ko naman siya. Matagal ko na siya kilala alam ko naman hindi niya sasabihin sa iba kahit ganyan 'yan, pero kapag kaibigan na inapi lagot kayo Janna hindi kayo uurungan niyan. "Kasi ano?" sabi ko sa kan'ya. Habang siya naghihintay sasabihin ko. Palinga-linga ako habang naghahanda sabihin sa kan'ya. Baka kasi mag over acting isang ito. "Kasi ano?" Pag-uulit ni Janna sa akin. "Kasi ano--." Hindi ko matuloy tuloy sasabihin. "Pabitin ka naman! Sabihin mo na kasi." Andiyan na naman ang mataray niyang kilay. "Kasi ito nga nasasaktan ako. Sobrang sakit Janna." Parang baliw ako rito sa harapan niya. Kunwari naiiyak pa ako 'yong mukha ni Janna hindi maipinta. "Kailan kaya kita makikita Mr. Guy?" Pa emote ko pa sabi sa kan'ya. Ang loka-loka ko kaibigan tinawanan lang ako. Sabi ko na nga ba? Sana pala hindi ko na sinabi. Alam ko naman tatawanan lang niya ako kaya dinaan ko na sa kabaliwan sinabi ko. "Ah nasasaktan ako at sobrang eh!" sabi ko sa kan'ya todo drama pa ako. "May sakit ka or mamatay kami? May God Mitch may taning ang buhay mo. Hello! 'Wag mo akong iwan. Please, lang lumaban ka!" Napa-seryoso ako nakatingin sa kan'ya. Oh! Anong nangyari rito parang baliw kung ano-ano ang nasa isip. Infairness mahal nila ako ay ayaw nila ako mawala natawa ako sa isip ko. "Eh! Anong ba ang pinagsasabi mo? Hindi ako mamamatay no! Mahaba pa buhay ko." Sabay tingin ko sa kan'ya. Nakikinig pa 'tong loka-loka kong kaibigan ang layo kasi ng sagot niya ang sinabi ko lang naman sa kan'ya hinahanap ko ang destiny ko. "Oh! Akala ko naman mamamatay ka na. Eh! Anong ba talaga ang masakit na parang nagtatahi ka?" Anong raw? Ewan ko rito sa kaibigan ko sinakyan ko na lang trip ang niya. "Alam mo Janna sobrang sakit kasi eh! 'Yong puso ko! Nasasaktan na puso ko." Sabay abot niya sa akin ng gunting. Nagtaka akong nakatingin sa gunting. Bakit binigyan niya akong gunting. Anong gagawin ko rito. "Janna Anong ba 'to?" Sabay abot ko rin kan'ya itong gunting. Ang loka-loka hindi niya kinuha. Anong naman kaya ang binabalak nito. "Sa tingin mo, Ano ba ito! Kung hindi ka bobo?" Sabay irap niya sa akin nakatalikod. "Hoy babae, hindi ako bobo. Alam kong gunting 'to. Ang ibig ko sabihin anong gagawin ko rito?" Sabay hila ko sa kan'ya paharap. "Di ba sabi mo masakit ang puso mo?" Nakatitig siya sa akin na parang gulat na gulat. "Akin na nga 'yan halika rito lumapit ka?" sabi pa niya. Naku may binabalak isang ito. Hindi ko gustong nasa utak babae na 'to ang seryoso kasi ang mukha niya. "Hoy, bakit? Bakit mo akong pinapalapit sa'yo at tsaka bakit hawak-hawak mo ang gunting." "Excuse me! Di ba sabi mo masakit ang puso mo ng sobra." "Oa mo naman kasi Janna ang ashumeng mo naman." "Akong pa ngayon?" "Pero ang tanong ko anong ang gagawin ko rito sa gunting na ibinigay mo? "Hmmmn?" Ano kaya ang inisip nito? May gagawin ba siya sa akin? Para akong tanga ang daming gumugulo sa utak ko. Ito kasi Janna ay hindi ko alam kung seryoso ba siya o sinasakyan niya lang ang trip ko. "Wala gaga ka pala? Nagtanong ka pa. Kaya nga bibigay ko 'yan, because I want you to kill yourself." Sabay irap na naman niya sa akin. Sira pala toh! Patayin ko sarili ko nasisiraan na ba siya? Kailangan na siyang dalhin sa mental. "What? I will kill myself. Hello? Nasisiraan ka na ba?" Sabay batok ko sa kan'ya. "Yup! You kill yourself sa pamamagitan ng gunting isaksak mo 'yan sa pinaka sentro ng puso mo at tanggalin mo pagkatapos ay kalasin mo." Sabay tawa niya. Naku! Napipikon na ako rito. Awatin niyo ko baka kasi anong magagawa ko riyan. Eh naiinis na talaga ako kung hindi ko lang siya tropa naku! Baka saan na iyan napulot. "Ang corny mo Janna." Sinigawan ko siya ng malakas na para mabingi siya. "Seryoso ako Janna hindi nakakatawa ang ginagawa mo. Puwede ba tumigil ka na?" Sabay hirap ko rin sa kan'ya. "Super duper napipikon ka na Mitch?" Nakatingin siya sa akin na nakatawa pa ang loka-loka. "And so! Alam mo babae ka gutom na gutom na ako baka kasi makain kita nang buo kapag hindi ka pa umalis sa harapan ko." Natawa pa sa sinabi ko. "Anong ako malaki balyena kukunin mo akong buo." Sinasabi pa niya na pabewang-bewang sa harapan ko at sinasabayan pa ng palakpak. Na napipikon na talaga ako sa kan'ya. Anong kaya dapat kong gawin para tumigil na siya. Parang baliw siya sa harapan ko makatawa wagas parang wala nang bukas mamatay sana ka riyan sa kakatawa mo.