Mabilis na umaksyon ang matandang pari na gumawa ng malaking bilog sa palibot naming dalawa na magsisilbing proteksyon. Hindi ko maatim na makitang umiiyak at halos hindi makahinga ang anak ko. Ngunit muli niya akong sinabihan dahilan para pilitin ko ang sarili ko na tiisin ang nakikita ko paghihirap ni Aryana.
"Huwag kang papadaig sa espiritu! Ipikit mo ang mga mata mo at ituon ang lakas mo sa loob ng proteksyon!" sigaw ng matanda na agad ko namang sinunod.
Huminga ako nang malalim upang ituon ang espiritual kong lakas sa proteksyong nakapalibot sa aming dalawa. Hindi ko man nakikita ay alam kong sinusugpo ng pinagsamang lakas namin ang espiritung nasa katawan ni Ezro. Ramdam ko ang pagsisikap ng matandang pari na masugpo ang itim na lakas sa harapan namin. Hindi man bukas ang mga mata
