🌹Prologue...🌹
Seven years, ganyan katagal nang naghihintay si Aryanna or what her friends called her Arya or for some just simply Yanna, para sa panagakong iniwan sa kanya ng pinaka mamahal niyang si Ethan. She was hoping and praying that someday ang pangakong iniwan sa kanya ni Ethan mula nung college pa sila, will somehow be fulfilled. Araw-araw niyang binabasa at binabalik-balikan ang sulat ng lalaking minsang naging mahalagang parte ng kanyang buhay. Kahit na nakakasawa, at kahit na ilang ulit na niya itong nabasa wala siyang pake.
She wanted to read that letter for the reason that maybe, his letter will fill the hole he left in her heart some years ago.
Ito lang kasi ang bagay na iniwan sa kanya ni Ethan when they got separated for some unfortunate incident.
Si Ethan na masungit, that was the name that his friends would call him. Yet, when Aryanna was around somehow ang bad aura ni Ethan ay nagiging bright and sunny. His gloomy face will somehow be replaced ng magandang ngiti mula sa labi ng magandang si Aryanna.
Sa loob ng pitong taon, maraming beses na rin may sumubok na may manligaw sa nalulungkot na puso ni Aryanna. But none of them succeeded. Kahit gaano pa man ka-sweet, ka-bait, at gaano pa man ka-guwapo ang kanyang mga manliligaw, none of them couldn't be compared what she had with Ethan.His sbeautiful blue eyes na para bang nangugusap ang laging naalala ni Aryanna each time sumasagi sa isip niya ang napakisig na binatang iyon. "Ethan... Ethan... Ethan..." Sa araw-araw na lang ng ginawa ng diyos, ang pangalan na iyan na lang palagi ang kanyang bukang bibig.
"Kailan kaya tutuparin ni Ethan ang mga pangako niya sa akin?" Minsang natanong ni Aryanna sa kanyang sarili.
Umaasa pa rin siya na somehow destiny would make a move to find her way back to Ethan's arms once again.