บทที่ 2 นี่ฉันจับ...
1344 Words
18.00 น.
ฮ่าๆๆๆ ใช่ค่ะ ฉันกำลังเริ่มแต่งตัว ทำไงได้ละผู้ชายมารับนี่นา เอาไงดีละต้องใส่สีอะไร แบบไหน ฮือออ ฉันนั่งคิดหัวแทบระเบิด แบบไหนที่วินชอบนะ สุ่มเลยละกัน ไม่รู้ด้วยละ ลองมันทั้งตู้
19.25 น.
โอเค…ฉันว่าชุดนี่แหละ ฉันอยู่ในชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำปักเลื่อมเข้ารูป พร้อมกับเสื้อคลุมกันหนาวตัวบางให้รู้สึกแบบเอ๊ะใส่มาทำไมถ้าจะบางขนาดนี้ แต่เอาเถอะถ้าผมดีก็มีชัยไปกว่าครึ่ง ผมของฉันทำไงดีปล่อยดีมั้ยนะ ไม่เอาดีกว่าเอาที่หนีบมาหนีบขึ้นก็น่าจะโอเค ฉันหมุนตัวมองดูความเรียบร้อยของตัวเองอีกรอบ
“ลิน วินมาแล้วนะ!!!”
“โอเคค่าม๊า” ตายละ มาเร็วไปป่ะยังไม่ถึงเวลานัดเลย
“ป่ะวิน ไปละน้า ม๊า ป๊า”
“ไปละนะครับ” วินมองฉันแว๊บนึง พร้อมทำท่าขมวดคิ้ว
“อันนี้เสื้อคลุมจำเป็นต้องมีอยู่หรอ บางเชียว” เอิ่มมมม นึกว่าทึ่งความสวย
“แกล้งๆ ไง แกล้งใส่อะ” วินเหมือนจะพูดอะไรแต่ก็แค่พยักหน้าละขึ้นรถไป
ร้านเหล้าBadBlack
เสียงเพลงดังในร้านสไตล์กึ่งผับแห่งนี้ นักท่องราตรีทุกคนออกมาโชว์ลีลาการเต้นแบบไม่มีใครยอมใคร ไม่น่าละร้านนี้ดังคงจะเพราะว่าบรรยากาศดีนี่เอง
“กรี๊ดดด ยัยลิน สวยมาก” เสียงที่ดังกว่าเสียงเพลงก็คือเสียงยัยเรย์นี่แหละ เสียงดังลั่นร้านหนักมาก
“แหม แกก็ไม่เบานะเรย์ เสื้อหมารึเปล่าที่ใส่มาเนี้ย” เสื้อตัวเล็กจนฉันเห็นหน้าอกหน้าใจของเพื่อนสาวครึ่งหนึ่งแล้วจะเล็กและรัดไปไหน แต่เอ้ะ! ฉันว่าไม่หรอกมั้งเหมือนจะตัวใหญ่ที่สุดที่เคยเห็นมันใส่มาร้านเหล้าล่ะ
“จีนไม่มาเหรอ เบี้ยวอีกละป่ะ”
“คงมาดึกๆ มั้ง เห็นว่าพึ่งอาบน้ำ” ยัยนี่ทุกรอบ
“มา กินกันเถอะ ฉลองสอบติดกันหน่อย”
“เดี๋ยวมานะ ไปทักพวกรุ่นพี่ก่อน” ฉันมองตามตอนที่วินเดินออกไป เขาเดินไปทักกับกลุ่มผู้ชายกลุ่มหนึ่ง ละชี้มาทางโต๊ะที่พวกเรานั่ง
“เลิกชอบมันได้ละมั้ง” ฉันหันกลับมามองเพื่อนสนิทของฉัน เฮ้อ เรย์เป็นคนที่รู้ทุกเรื่องเกี่ยวกับฉัน เราสนิทกันมาก่อนที่จะสนิทกับจีนอีก และใช่ค่ะ พอมันรู้ว่าฉันชอบวิน มันก็ไปจัดการจีบให้แต่ไม่รู้ไปทำอีท่าไหนกลายเป็นวินมาอยู่ในกลุ่มด้วยกันสะงั้น
“หาผู้ชายให้ฉันหน่อยดิ ขอหล่อกว่าวินนะ”
“ให้หาจากไหนคะ หล่อกว่านี้ก็แจฮยอน NCT ที่แกคลั่งละมั้ง” พูดจบยัยเรย์ก็เบะปาก ฉันพยักหน้า วินหล่อในระดับที่ใครเห็นก็ชอบแต่ก็นะนั้นแหละปัญหาเพราะทุกคนที่เห็นก็ชอบวินกันหมด ละฉันจะสู้ใครได้
“นี่ แกอย่าว่างั้นงี้นะ แกก็สวยนะลิน แค่อาจจะเตี้ยหน่อย5555 แต่แกน่าเอ็นดู น่าอ้อนขนาดนี้ แกไม่สารภาพไปละว่าชอบมัน มันอาจจะคิดเหมือนแกก็ได้นะ” ใช่ค่ะหน้าของฉันออกไปทางอ้อน ตาโต ปากเล็ก แก้มป่อง สไตล์ญี่ปุ่น แต่บุคลิกฉันนี่สิตรงข้าม การแต่งตัวก็ตรงข้าม ฉันไม่ชอบให้ใครมาบอกฉันน่ารักเพราะฉันอยากแซ่บให้เท่ากับนังชะนีที่มาจีบวิน
“ฉันแต่งตัวมาขนาดนี้แกยังจะเอ็นดูฉันอีกหรอห๊ะ ยัยเรย์”
“ฉันรู้ว่าแกแต่งตัวยั่ววินจ้า มองจากปากซอยบ้านก็รู้เพราะปกติแกใส่แค่เสื้อยืดตัวใหญ่เหมือนป้า” ฉันกับยัยเรย์มองหน้ากันละหลุดขำออกมา พร้อมกับกินเหล้าในมือจนหมด เดี๋ยวนะ นี่แก้วที่เท่าไหร่ละ 4 ปะ ทำไมเหล้าในขวดมันเหลือน้อยจังละ แต่ช่างเถอะ
“วินมาก็ดีละ ใครอะที่ไปหาตะกี้”
“อ๋อ พวกพี่ๆ คณะสถาปัตย์นี่แหละ พอดีฉันเคยมาค่ายติวที่คณะจัดเลยรู้จักกันน่ะ ทำไมมึงอยากรู้จักบ้างไง”
“ก็นิดนึงน่ะ พอดีอยากได้คำแนะนำจากพวกพี่ๆ เขา” ฉันมองหน้ายัยเรย์ละรู้ทันที มันจะหลอกกินพี่เขาน่ะสิ ชิ
“เอาดิ เดี้ยพาไปรู้จัก ไปด้วยกันมั้ยลิน” ฉันพยักหน้าเพราะไม่อยากอยู่โต๊ะคนเดียว
“พี่ๆ ครับ นี่เพื่อนผม ลินกับเรย์ เรียนถาปัตย์เหมือนกัน ฝากพวกมันด้วยนะครับ” ฉันกวาดตามองดู ฮู้ว ทำไมหล่อกันจังเลย หรือฉันจะเมากันนะ ฉันรีบขยี้ตาแปป อืม หล่อจริง
“ดีครับน้องลิน น้องเรย์ พี่ปาร์คนะค้าบ ส่วนนี่ ฮุน ฟลิกซ์ และก็เจย์” โอเคอย่างน้อยฉันก็รู้ละว่าคณะนี้มีคนหล่อ เฮ้อมีแรงเรียนละ
“นั่งด้วยกันมั้ยละ” พี่ที่ชื่อเจย์พูดขึ้นมา ละมองหน้ามาที่หน้ายัยเรย์และฉัน “ดูท่าจะเดินกลับโต๊ะไม่ได้ละมั้ง” ฉันงงเลยหันไปมองโต๊ะตัวเอง พบว่าโต๊ะถูกแย่งไปเป็นที่เรียบร้อย
“รบกวนด้วยนะพี่” วินก็ผลักฉันให้เข้าไปนั่งกลายเป็นว่า ฉันนั่งตรงกลางระหว่างพี่เจย์และวิน
“กินไรอะเรา” พี่เจย์ถามขึ้น น้ำเสียงเข้มดุเข้มเหมือนอาจารย์ห้องปกครองสมัยเรียนเลยอะ
“เอ่อ อะไรก็ได้ค่ะพี่เจย์”
“งั้นเบียร์นะ พอดีโต๊ะพี่กินแต่เบียร์กัน อะ วินเอาไปให้เรย์ด้วยนะ” ฉันรับแก้วมาอย่างเกรงใจ ก่อนจะยกเครื่องดื่มสีอำพันขึ้นดื่ม อืม…มึนหัวนิดหน่อยแฮะ สงสัยกินเหล้ากับเบียร์ผสมกัน
“เมาหรอลิน อยากกลับมั้ย” วินหันมาถามฉัน ตอนนั้นเองฉันกำลังหันไปถามเขาพอดีเลยทำให้หน้าฉันกับเขาอยู่ห่างกันนิดเดียว ฉันที่ตกใจมากเลยเผลอขยับตัวทำให้มือของฉันไปโดนพี่เจย์
“โอ้ะ ขอโทษนะคะพี่เจย์” พี่เจย์มองลงมาที่ฉันนิดหน่อยแต่อยู่ๆก็รีบหันหน้าไป ฉันที่งงสุดๆ เลยหันไปพูดกับวินต่อ
“ยังๆ กินต่อได้เลย ชิล” พูดจบฉันก็กระดกเบียร์ลงคออย่างรวดเร็ว แต่กลับรู้สึกแปลกจังเมื่อสักครู่นี้ ทำไมพี่เจย์รีบหันหน้าไปจังวะ หรือมีอะไรติดหน้าฉันรึเปล่า ฉันรีบหยิบโทรศัพท์ก่อนที่จะแกล้งถ่ายสตอรี่จะได้แอบส่องหน้าตัวเอง ฉันทำท่าทางถ่ายตัวเองกับบรรยากาศรอบๆ พร้อมกับแกล้งดูหน้าตัวเองไปด้วย ก็ไม่มีอะไรติดหน้านี่นา อะไรว่ะ นึกดูก่อนนะ ฉันตกใจวินเลยขยับตัวแล้วมือของฉันก็เลยไปจับขาพี่เจย์ แล้วทำไมตกใจเบอร์นั้น เอ้ะ หรือฉันจะไม่ได้จับขา อย่าบอกนะนี่ฉันจับ….เป้าพี่เจย์หรอ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ยัยลิน แกนี่มันลามกชะมัด ฉันแอบเหลือบตามองพี่เจย์ พี่เขาก็คือหันข้างไปคุยกับเพื่อนเลยอ่ะ ยังไงดี ขอโทษดีป่ะวะ หรือมึนเลย ฮือออ มึนเลยดีกว่า
“เอ่อ พี่ๆคะชนแก้วกันค่ะ” ฉันไม่รู้นึกบ้าอะไรพูดออกไปแบบนั้น ฉันลุกขึ้นและโน้มตัวเพื่อชนแก้วกับพี่ที่คณะแต่ละคน เพื่อหวังว่าจะทำให้บรรยากาศนี้จะทำให้พี่เจย์ลืมเรื่องเมื่อสักครู่ไป ฉันหันมาชนแก้วกับพี่เจย์ ด้วยความที่ฉันยืนอยู่ก็เลยโน้มหน้าลงมาเล็กน้อยเพื่อชนแก้วกับพี่เจย์ แต่องศามันแปลกๆ นะ หน้าอกฉันอยู่ตรงหน้าพี่เขาไปป่ะ แต่คงไม่หรอกมั้ง
“อืม ครับ ดื่มให้หมดนะ”
- Writer
