092

2050 Words

Kabanata 92 S A B R I N A Hindi ako umuwi sa apartment dahil alam kong susundan niya lang ako doon. Sobrang sama ng loob ko sa kanya ayoko muna siyang makita o makausap ngayon. Hindi ko maisip na hanggang ngayon pala ay ganun pa rin ang tingin niya sa akin. Pagkatapos ng lahat ng paghihirap ko para mabago ang sarili ko ay isang bayarang babae pa rin ang tingin niya sa akin. Walang nagbago at kahit kailan yata ay hindi na magbabago ang tingin niyang iyon sa akin. Dumiretsiyo ako sa Dark Rose at doon naisipang magpalipas ng oras. Ayoko munang umuwi sa apartment dahil alam kong naroon siya at naghihintay sa akin. Hindi ko pa siya kayang harapin ngayon na wala akong ibang maramdaman kundi galit. Ayokong mas lalo lamang lumala ang away namin kung maghaharap kami nang parehong mainit ang ulo

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD