LAURA MAY CASTILLO
Pagkatapos namin kumain ay dumiretso na ako sa aking silid upang magbihis at si Hans ay naiwan sa living room. Nang matapos ang mag-half bath ay naramdaman ko ang pagod. Nilabas ko si Hans at hindi pa rin ito nagpapalit ng damit— ang buong atensyon niya ay nasa palabas sa telebisyon.
Inabot ko ang medicine kit bago tumabi sa kanya para mapalitan ang bandage ang sugat niya. Nilapag ko sa kanyang hita ang mga bagong damit.
Kumunot ang noo niya. “Bakit may panlalaki kang damit?”
“Kay itay.” Pinanliitan ko ito ng mata. “Tingin mo may dinadala akong lalaki dito?”
“Nagulat lang ako. Wala akong ibig sabihin doon.” Nagbuntong-hininga ito. “Please, huwag na natin itong pag-awayan?”
“Hm, ‘kay. Magbihis ka na para makapahinga na tayo.”
Hinawakan niya ang tela sa balikat at i
