Kalbe Engel Olmaz

23

Atilla İlhan Ayaz

Bir gün benim için yeniden bir yaşam umudu olacağı söylenseydi, birkaç ay önce bununla alay ederdim; belki de acı bir tebessümle karşılık verirdim. Şimdi ise ruhumda bir umut filizlenmişti. Kalbimin en değerli köşesine yerleşmiş, sessiz ama inatçıydı. Bir anka kuşunun küllerinden doğması gibi, ben de acılarımdan ve karamsarlığımdan yeniden doğmaya karar vermiştim. Bu kararın temelini atan kişi Aslı’ydı.

Yaşadığım kötü yılların etkisi elbette bir kalemde silinemez, üzeri çizilemezdi. Ama ben, en azından bir köşesinden silmeye başlamıştım. Karanlığa mahkûm ettiğim ruhumu, bu sabah o karanlık dehlizden çekip çıkarma zamanı gelmişti. Bundan sonra ya batacaktım ya da yüzeye çıkacaktım.

Bacaklarım çalışmıyordu ama geri kalan becerilerim küçümsenecek gibi değildi. Sadece bunu