Yazar'ın Anlatımıyla
Zihnimiz bazen en büyük düşmanımız olabiliyor. Bilinç altı dediğimiz çöplük olup biten herşeyi içinde saklamak zorundaymış gibi gün içinde ve geçmişte yaşanılan her şeyi içinde depolar.
Oysaki insan unutmak ister.
Yaşadığı acıları, kederi, halsızlığı, adaletsizliği ve daha bir çok olumsuz duyguyu ve anıyı silip atmak ister. Ama vücut unutmaz. Yaşadığı her şeyi iyi veya kötü fark etmez zihnimiz ve benimiz sünger gibi emer.
Sonra en savunmasız ve korunaksız anımızda dan diye karşımıza çıkarır.
Unutmak isteriz halbuki silmek izini bile hatırlamamak. Keşke mümkün olsa. Ama insan yaşadıklarından ders almak zorunda. Bu yüzden unutturulmaz.
Takılıp düştüğümüz taşları canımızın acısı yüzünden unutursak bir kere değil milyon kere takılırız aynı taşa. Her defasında da c
