MY DESIRE IN THE REAL HEIR

CHAPTER 5

THE CEO

PAGKATAPOS NG ILANG TAONG SA PAG-AARAL.

Kung ano man ang narating ko ngayon, iyon ang ipagpasalamat ko sa mag-asawang inampon ako.

Pero hindi ko lang maunawaan ang sarili ko; ang bilis ko magtiwala sa kanila, hindi naman na meron akong masasabi sa buhay. Ngayon kasi maraming mapangsamantalang tao.

Pero iba sila; turing nila sa akin ay tunay na anak, but I feel it the same; I don't know why. Pero iyon ang nararamdaman ko sa kanila. Kaya ginagawa ko ang lahat para masuklian ang kanilang pagpapakahirap sa akin.

Hindi ko pa nakikita ang kanilang tunay na anak. Sabi naman ni Mommy, walang balak umalis sa kumbento.

I feel weird ng malaman ko nasa kumbento siya, ngayon kasi karamihan sa mga kagaya namin kaedadan ay ang inuuna ang pakikipagsocialize sa mga tao at society na walang ginawa kundi magpayabangan

Hindi ko pa siya nakita ng personal, pero lagi ko dinig sa mga kasambahay na napakaganda daw niya; tawag nga nila Tere dahil ang haba-haba ng pangalan.

"Anak, tapos ka na bang magbihis? Ikaw na lang hinihintay ng daddy mo. Hindi na ako sasama kasi kaya mo na yan; may tiwala ako sayo." ang wika ni Mommy sa labas ng silid ko.

"I'm coming, Mommy, tugon ko.

"Wow, ang pogi naman ng binata ko! Sure ka bang wala ka pang nobya? biro nito sa anak.

"Wala nga, Mommy, nasaan si Daddy?

"Nasa sala hindi mapakali ang pwet kakahintay sayo.

Ang tagal ninyo naman dalawa; siguro asawa ni Marites mo naman ang anak mo? Ikaw talaga; nagiging reporter ka na.

"Ruben, ano tingin mo sa akin, nakatambay lang sa kalye...pero slight lang naman ito naman wag masyado, hindi pa naman kayo late? wika niya.

Natatawa na lang ako sa magulang ko. Ganyan sila kong magbiruan, but they have respect for each other; hindi nawawala yon. Kaya madaling lang silang mahalin dahil sa taglay nilang pag-uugali. Siguro ganun din ang anak nila.

"Malalate na kami. Asawa ko, ayaw mo naman sumama. Sayang, gusto ko pa naman sana kumain ng sariwang tahong sa opisina," ika niya.

"R-Ruben Orsos..."Love you, Asawa ko. Baka gabihin kami ng anak mo sa pag-uwi o ako ang mauunang umuwi, so be ready.

"Lumakad nga kayo, Ezekiel; ng Daddy mo, sumasakit ang ulo ko sa kanya, wika niya sa anak na kanina pa tumatawa.Let's go, Daddy, baka abutan tayo ng traffic, sige ka.

"Kaya nga, anak, kaya tara na sa opisina na lang tayo kakain dahil gusto ko ng kape.

Ayaw kasi ng Mommy mo na nagkakape ako.

Tumango na lang ako kay Daddy, kasi ganun din si Mommy sa akin; para akong pitong taong gulang na bata na sabik laging uminom ng gatas. Sa edad ko ito pwede na ako uminom ng kape, but Mommy said, It's a no-no.

"Ezekiel Anak, wag mong sabihin kay Mommy, mananagot tayo."

"Yes, Daddy, he sai"d.Kapag papasok sa opisina dahil makikita nila ang pagiging boss mo, Anak, yong tingin nila sayo dominant arrogant pagdating sa pamamalakad mo.

Ganun din sa kanila kaya dapat ang aura mo ay naayon kung ano ka. Wag mong kalimutan din makinig sa kanila mga sinasabi. Para mahalin tayo ng tauhan natin, at pagbubutihin nila ang trabahon nila, but we have limitations. Anak, minsan kasi nangaabuso sila kapag alam nila easy ka lang. sa pag-manage ng negosyo.

"Remember that, Daddy."

"Basta anak, may tiwala kami ng Mommy mo sayo, kaya ikaw ngayon ang CEO ng company niya. Dahil nasa dugo mo ang kagalingan sa negosyo at paano makipagdeal sa mga investor, namana mo yata sa akin at sa magulang ng iyong Mommy.

Pagpasok namin ni Daddy sa opisina, nakalagay ang mga palad naman sa bulsa ng pantalon. Na kala mo mga mafia, yeah, dahil magkamukha kami ni Daddy, yan ang napansin ko.

Hindi ko lang sinasabi sa kanila dahil alam ko na adopted ako sa pamilya nila, hindi lang adopted kundi legal na adopted. Naririnig ko ang mga bubuyog sa paligid na sinasabi sa amin habang naglalakad kami, like sino yan? Bakit magkamukha sila?

"Ignore the child; later we can face them." Hindi na ako naka-tiis, nilingon ko sila. Sino nagbigay sa inyo ng karapatan maging bubuyog dito sa loob ng building ko? Manahimik kayo kung ayaw niyo mawalan ng trabaho, galit kong wika sa kanila.

Kanya kanya naman silang nagsiyukuan, kala mo mga banal na Santo.

Magsibalikan kayo sa trabaho niyo; siguraduhin niyo lang kapag nagtanong ako mamaya may isasagot kayong lahat, o baka gusto niyong i-check ko ang bawat camera na nakalagay sa tabi ng lamesa niyo para malaman ko kung sino ang mga bubuyog sa bawat isa sa inyo.

Let's go, Ezekiel.Gusto ko magpatawag ka ng meeting ngayon din, saad niya sa secretary, na kanina pa nanood sa amin.

"Okay, sir."

This is our office; ikaw lang at ang secretary ang nakakapasok dito, except for your Mommy Elizabeth.

Sapagkat lahat ng mahalagang dokumento ay narito. Hindi natin alam kung ano ang isip ng tao. Na akala mo kakampi natin, yon pala ay isang huwad. Don't trust anyone, Ezekiel; minsan yan ang dahilan kaya maraming naluluko. I know,' you understand , right?

"Yes, Daddy."

Excuse me, sir, naroon na po ang lahat, said his secretary.

Habang nakaupo lang ako, nakikinig naman sa sinasabi ni Daddy; hanggang ngayon, takot pa rin sila sa nag-iisang Ruben Orsos, isang tanyag na kilala sa pagiging mahusay sa negosyo.

Yes, tama kayo sa narinig ninyo, I resigned as CEO. I'm old enough to manage my own company.

Sana kung ano ang binigay niyo sa akin, ganun din sa papalit bilang CEO.Please welcome our new CEO and my eldest son, Ezekiel Hudson Orsos.Come here, child, and introduce yourself.

'Hello, everyone.'

I'm Ezekiel Hudson, and so far wala pa naman akong gustong sasabihin kundi. Kung ano ang rules ni Daddy, sa company walang mababago; siguro magdadagdag lang ako ng kaunti.

Kung mahigpit si Daddy, ibahin niyo ako; once nagkamali ka sa trabaho mo, walang second chance, kaya sana pagbutihin niyo ang trabaho, ganun din ako. Yon lang muna, maraming salamat, ang kanyang wika.

"Good job, Anak. Congratulations. At nakikita ko ang pagiging mahusay mo bilang Bago Ceo, ngayon pala masaya ako para sayong magiging tagumpay."

"Salamat, Daddy, kung hindi dahil sa inyo hindi ko ito mararating at hindi ko mararanas na maging isang Ceo.

"Sino ba ang hindi magtutulungan kundi tayo lang magpamilya." Kaya ikaw kapag may sarili ka ng pamilya, gawin mo ang lahat para maging masaya at matupad kung ano ang nais nila marating sa buhay.

"Pangako Daddy, gagawin ko ang ginawa niyo ni Mommy, sa akin kaya nakarating ako sa ganito estados ng buhay." Biyaya kayo sa akin ng langit. Kaya sinuklian ko lang ang pagpapalaki niyo sa akin

"Good."

"Paano sunduin natin si Mommy, para kumain tayo sa labas, sagot ko po Daddy," ang mayabang niyang yaya sa nakapulot sa kanya.

"Wow, sigurado ka ba dyan Anak! pwede ako muna ang sumagot? biro niyang tugon sa anak.

"No Daddy, kaya ko na kayo pakainin sa mga mamahaling restaurant."

"Wow, anak nga pala kita."

Sabay sila natawa...Like fathers like sons.