Narin, odasının kapısını kapatır kapatmaz kendini yatağın kenarına attı. Parmaklarını saçlarının arasına geçirdi, omuzları titriyordu. Delal Hanım’ın sözleri hâlâ kulaklarında çınlıyordu. Boğazına oturan o düğüm çözülmüyor, gözlerinden süzülen yaşlar durmuyordu.
Kapı birden açıldı. Boran sert adımlarla içeri girdi, kapıyı arkasından kapatarak üzerine doğru yürüdü. Kaşları çatık, sesi gergindi.
“Bu kadar büyütmenin anlamı ne Narin?” dedi, ses tonu yüksek ama öfkesini yutmaya çalışır gibiydi. “Sana kaç kere söyledim, mesele bizim ailemizin devamı.”
Narin başını kaldırdı, gözleri kızarmıştı. Sesi titriyordu ama kelimeleri netti.
“Beni gerçekten hiç mi sevmedin sen?” dedi. “Sadece çocuk doğurmam için mi buradayım? Hayatımı bu yüzden mi alt üst ettiniz?”
Boran’ın bakışları sert
