KANINA PA AKO NAKATITIG lang sa orasan na nakasabit sa dingding sa loob ng aking silid.
Tila binibilang ang bawat minuto.
Ang bawat segundo.
Sadya pala talaga na kapag hinihintay mo ang oras, ay para pa itong nang-iinis na kay bagal-bagal na umusad.
Alas kwatro na ng hapon. At hanggang sa mga oras na ito ay hindi pa rin inihahatid ni Mang Delfin ang anak ko. Unti-unti na tuloy akong kinakabahan na baka hindi na nga ibalik sa akin ni Dos si Thirdy, at katulad ng dati ay malayo na naman sa akin ang aking anak.
Sa ngayon ay nasa kanya pa ang lahat ng karapatan.
Dahil nga sa dami ng mga aberyang nagdaan, hanggang ngayon ay hindi pa rin namin naaayos ang mga papel ni Thirdy. Hanggang sa mga oras na ito ay si Dos pa rin ang nag-iisang kinikilala ng batas, bilang legal guardian nito. Tangin
