DAMN IT.
Kung bakit ba naman kasi kung kailan nasa loob ako ng comfort room ay saka naman naisipan ni Isla na tawagan ako.
Kanina ko pa ito tinatawagan, ngunit panay lang ang ring ng cellphone nito, hindi naman sinasagot. Kaya naman naisip ko na baka 'ika ko mayroon itong importanteng ginagawa, o kaya naman ay nakatulog. Naisip ko na tawagan na lamang uli ito mamaya, kapag nagkaroon ng pagkakataon.
Nang dali-dali tuloy akong umalis ng conference room, matapos kong matapunan ng steak sauce kanina, na siyang isinerve bilang lunch namin sa meeting, ay hindi ko na naisip pang damputin ang cellphone ko sa lamesa. Ani ko ay sandali lang naman akong nawawala. Magbibihis lang naman ako.
Mabuti na lang talaga at mayroon akong palaging nakahanda na spare clothes sa opisina ko.
Sabagay, kahit na
