Ace’s POV
PAGKASARA ng pinto, napahampas na lang ako sa mesa. “Damn it!”
Hindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko at nasabi ko ‘yun kay Raselle. A night, kapalit ng necklace? What the hell was that?
That was stupid pero pakiramdam ko, wala na akong pakialam. I sounded desperate, because I am desperate.
Ipinatong ko ang dalawang siko sa mesa at hinagod ang buhok ko, pilit inaayos ang magulo kong isip pero kahit anong gawin ko, her face keeps haunting me. Yung galit sa mga mata niya pero may halong takot and pain.
At deep down, I knew, hindi siya magkakaganon kung wala na siyang nararamdaman. She wouldn’t have reacted that way if she truly didn’t care.
Alam kong mahal pa rin niya ako at ramdam ko yun, pero dahil sa lahat ng kasalanan ko noon, sa lahat ng sakit na ako mismo ang nagd
