Marriage of Convenience (Super R18) (Completed)

12

Nang huling araw bago ang uwian ay nakita kong inaayos ni Travis ang mga sariling gamit. May iniwan lang siyang ilan, siguro ay dahil ayaw nitong magcramming bukas. Naiintindihan ko naman iyon, sa’ming dalawa siya itong mabilis kumilos.

Yon lang at hindi yata ako nito napansin nang pumasok ako sa nilaang silid para sa kanya. Ako ang huling naligo kahapon pero ngayon mas inagahan ko kasi gusto kong hintayin si Travis. Sakto ding bukas ang pintuan nito nang silipin ko, kaya ayon pumasok na lang ako.

Tapos ay tumabi ako sa kanya na abala sa hawak na cellphone pero nagulat ko yata kasi napatalon pa bahagya.

“Cat,” pisil nito sa pisngi ko, “Huwag ka ngang pumasok ng hindi nagpapaalam.” Naaasar na sabi nito.

Sumimangot lang ako at hindi pinansin itong sinabi niya. Umiiling siyang binalik ang sarili sa hawak na cellphone ngunit ilang segundo lang iyon bago siya lumingon ulit sa’kin.

Do’n na’ko nailang, iba ang mga titig nito kumpara sa usual na mga pangmamata niya sa’kin no’n. Ewan ko ba, hindi naman ako ganito noon. Lagi akong asar na asar sa kanya, siguro ay dahil naaasar ako sa pangbabae niya. Ngunit ngayon na solong-solo ko siya, pakiramdam ko e natutunaw ako. Maliban sa init sa ibaba.

“Aalis na ba tayo?” Tanong nito,

Umiling ako at dumipa sa kama. Tulala ako sa ceiling at hindi nagsalita. Ramdam kong nakatitig pa rin siya sa akin pero dahil ayaw kong mailang kaya hindi ko na masyadong pinansin.

“Wala ka bang rashguard? Or something decent?”

Doon na ako napalingon sa kanya, ang mukha nito parang hindi sang-ayon sa suot ko ngayon. Obvious naman kasi talaga, nakangiwi ito at halatang ayaw titigan ang suot ko.

Sumimangot ako at bumangon saka tinitigan ang kandungan. Panty shorts kasi ‘to pero wala namang masisilip kasi buong natatakoan ako sa backless swimming wear ang sa itaas, di rin malaswa dahil wala naman akong dibdib. Saka lagi naman akong may suot na shaul, paiba-iba sa ibang araw.

“Hindi namna yata pangit, Trav?” Nalilitong sabi ko dito.

Umiling ito at tumayo, kaya bahagyang lumundo ang kama. Hindi nga pinansin ang tanong ko at kumuha lang ng tuwalya sa isang upuan. Maliligo yata, maghihintay naman ako dito at kukunin ang mga gamit sa kabila.

Mabilis siyang natapos, at lumabas na tumutulo pa ang tubig mula sa buhok nito. Pumapatag sa mukha, tenga at diretso sa balikat nito ang mga butil. Napanganga ako pagkakita sa katawan nito, I mean, minsan may pagkakataon naman pero dahil wala lang sa akin iyon noon... hindi ko masyadong pinapansin.

Pero heto, sa loob ng mailaw na silid at bagong ligo pa si Travis... para akong natuklaw habang tulala at pinapasadahan ng titig ang mga butil nitong lumalandas sa dibdib niya.

Totoo nga yatang kinababaliwan siya ng mga babae, ang ganda kasi talaga ng katawan ni Travis. Hindi ko mabilang kulang matigas na muscle ang nass tiyan niya. Nakatagilid kaya tapos nag-angat pa ng itim na damit.

Napalunok ako, sunod-sunod at hindi mapakali. Noon ko lang din naisip na para akong tinutupok. Tanawin pa lang ay ubos na ubos na ang kontrol ko sa sarili.

Tumayo ako at tumabi kay Travis na nagulat na naman sa ginagawa ko. Nakatitig ako sa kanya, taliwas sa ginagawa ko kanina. Napalunok ako habang tinutuon ang buong atensyon sa mukha nito. Sobrang gwapo ni Travis! Nakakainis! Ang tangos-tangos ng ilong at malalim ang mga mata. Kamukhang-kamukha ni Theo James. May kaibahan lang. Iyon siguro ang ikinaattract ng mga babae sa kanya. Palibhasa kasi may lahi si Tita Ariel, mexican-american. Kaya minana rin ni Travis.

“Why?” Nagtatakang tanong ni Travis.

Nag-init kaagad ang pisngi ko at dumiin ang titig sa leeg nito. Nakatingala pa rin ako at hindi ko mawari kung bakit sa lahat ng kahihiyan na ginawa ko ay ito ang pinakagrabi.

Dahil wala akong dibdib, mas pinili kong ilapat sa tapat ng panty shorts ko itong palad niya.

Nagulantang yata ito at napapasong kinuha ang palad. Hinuli ko ulit at pilit na dinidiin sa’kin. Nag-iinit ako. Putik, hindi dapat eh! Pero iwan ko at sinasapian ako ngayon, ramdam ko kaagad ang bahagyang pagkailang sa pvssy ko. Something is not right.

“Puta! Catliah! Bumalik ka nga sa silid mo!” Galit na iwinaksi nito ang kamay. Tumama pa sa likod ng upuan kaya namimilog ang mga mata kong napaatras.

Doon ko naisip ang kahihiyan na ginawa. Sa itsura ni Travis alam ko na kaagad na gusto nito akong sakalin.

Dahil sa kahihiyan tumakbo ako palabas. Init na init ang pisngi at kinikilabutan sa ginawa.

Nadatnan kong gising na si Dastine. Gulat na gulat itong nandoon ako. Umiling ako at dumapa sa sariling higaan at nagtago sa ilalim ng kumot.

Naiiyak ako sa kahihiyan, sa reaksyon ni Travis at sa nararamdaman ko ngayon. Hindi mawala sa isipan ko ang pinakita niya kanina.

Totoong galit siya! Hindi iyon galit lang, ayaw niya... kasi, bata pa ako... walang alam. Nandidiri siguro yon kaya ganoon ang reaksyon. Kung ibang lalaki siguro, baka nga nagustuhan pa iyon. Pero dahil siya yon at ako ito, iba ang kinalabasan.

Parang ayaw ko na lang lumabas,

“What was that Cat?” Nagtatakang tanong ni Claire nang nahila na ako palabas ng room.

Sabi niya tiisin ko na lang daw muna kasi huling araw na naman ito. At saka, minsan lang daw. Wag ko daw pairalin ang katamaran at walang gana ko ngayon.

Yon siguro ang iniisip nila, samantalang iba talaga ang dahilan. Ni hindi ko nga alam kung paano namin sinundo si Travis. Tulala ako the whole time kahit noong tinulak na ako ng tour guide para bumulusok sa tubig. Kahit baliktad na ako nakatitig sa gagawin sa’kin ng tour guide. Totoong wala ako sa sarili! Kahit noong nagtitili na ang mga kaibigan ko sa takot. Ni hindi ko kayang tingnan si Travis, siya rin naman parang lumalayo.

Nanginginig ako sa kahihiyan, bakit ko ba kasi ginawa yon?

Tapos lumapit pa si Dastine at iritable na sumisimsim sa inorder na juice. Magpapahinga raw muna kami bago susunod na activity... ang gumapang sa likod ng falls.

“Cat?” Tawag pansin nito.

Tumigil ako sa kakalikot ng Brochure ng activity na ‘to.

“Nilalandi ni Claire si Travis, at wala lang sa’yo?” Bulong nito, hindi na yata nakatiis.

Tumigil ako at lumingon sa bandang labas. Nandoon ang apat, si Travis ay may kausap sa cellphone samantalang nakaupo sa mesa si Claire at titig na titig kay Travis.

Biglang kinurot ang puso ko sa tanawin. Parang ewan, nanliliit ako kasi ang ganda-ganda ni Claire habang nakatingala at nakatitig kay Travis na nakaharap sa kanya. Nakapamaywang, may suot na relo at abala sa kausap. Kung iisipin, parang sila pa itong may ugnayan.

“Do something! Kanina ko pa napapansin iyang pagpapansin ni Claire. Doon pa lang sa Falls, noong tinulak ka... pagkatapos siya yong sumunod! Mantakin mo, nagtitili kahit wala pa. Umiyak pa ang Gaga at nagpasaklolo sa husband mo! Ano ka ba Cat? Parang wala ka sa sarili.” Hinahapong sabi ni Dastine, halatang nagagalit na sa nangyayari.

Doon ako natauhan, hindi ko gusto ang ginagawa ni Claire. Noong una okay lang eh, ginusto ko pang magkaibigan ang dalawa. Pero parang iba na ‘to eh, nagseselos ako kasi hinahayaan ni Travis.

Pagkatapos pagdating sa’kin, parang ayaw niya... ni hawakan man lang ako.

Nagtimpi ako at hindi pinansin ang pag-aalburuto ni Dastine. Uminom lang ako sandali at tumayo. Inayos ko rin ang dalang bag at naglakad palabas.

Dapat nga mahiya ako pero dahil ayaw ko sa nakikita eh naupo ako sa ibaba, doon sa upuan, sa tabi ng binti ni Claire.

Tumingala ako kay Claire na nagulat yata sa ginawa ko dahil nanlalaki ang mga matang nakatitig sa akin. Pagharap ay tiningala ko ang ulo at nakitang nakaawang sandali ang labi ni Travis at kunot noong ibinaba ang mga mata.

Tumango ako at sumandal. Naghintay akong matapos siya. Pero sumenyas at naglakad palayo. Medyo napahiya ako doon pero ipinagsawalang bahala ko na lang. Mabuti na lang nakigulo ang mga kaibigan at tumabi sa’min. Nagkuwentuhan sa mga susunod na activities at ipinakita ang ilang shots na kuha kanina. Tumango ako at ibinaba ang mga mata at inabala ang sarili sa pagscroll ng mga kuha rin para sa akin.

Naiinis ako dahil hanggang doon parang iwas na iwas si Travis.

Siguradong... nandiri iyan.

Lumunok ako at kinalma ang sarili. Wag kang iiyak Catliah! Hindi ka ganyan.

Tama! Hindi ako ganito.

Kaya noong gumapang na sa ilalim ng Falls ay tumabi ako kay Travis. Nasa likod namin ang mga kaibigan.

“S-sorry!” Bulong ko dito at ingat na ingat sa madudulas na bato.

Bahagyan itong tumigil at lumingon sa’kin. Ngumiti ako para ipakita sa kanyang sinsero ako sa paghingi ng tawad. Sinadya ko iyon pero nagsisisi akong ginawa ko. Sana hindi ko iniisip ngayon na umiiwas siya sa akin.

Hindi siya ngumiti pero ramdam kong tinanggap niya iyon. Pansin kong pinapauna niya ako, siguro para bantayan. Hinayaan ko na lang at mas lalo pang kinabahan na makitang kumikitid ang gagapangin.

Natigilan ako at lumingon sa likod, hindi ko gusto itong activity na ‘to. Kinakabahan ako. Pero si Travis parang iniudyok akong tumuloy. Napansin ko rin na parang may humahawak sa hita niya doon sa likod. Papansinin ko pa sana kung hindi lang nagsalita ang guide.

“Ma’am, kaya niyo pa po ba?” Palakaibigan na tanong nito.

Mabilis akong umiling at umatras. Nag-init kaagad ang pisngi ko nang natamaan si Travis. Yong pang-upo ko tumama sa kanya. Nanginginig ang hita at braso ko, kaya pagkalingon sa kanya ay nadulas ako at nabuwal papunta sa kabila. Napapikit na lang ako sa sobrang nerbyos habang nararamdaman ang sariling nahuhulog. Tumatama din sa akin ang tilamsik ng Falls. Masakit sa balat pero mas masakit ang t***k ng puso ko.

Meron naman akong lifevest kaya lumutang kaagad ako. Pinunasan ko lang agad ang pisngi para maalis ang ilang hibla ng buhok.

Na pinagsisihan ko.

“Ulitin natin!” Tuwang-tuwa na sabi Lala habang lumalangoy kami palabas ng Falls.

Hindi ako umimik. Tahimik kong tinutulungan ang sarili. Ayaw kong magsalita dahil tulala ako sa nangyari.

Nakita ko eh, hindi ako bulag. Putik! Tama ba yon? Tinulungan niya si Claire kahit na may suot ng lifevest? Tapos ano? Ang kapalit ay halik galing kay Claire?

Di niya man lang tinulak. Hinayaan niya.

Kung hindi ko nakita hindi ko mapapansin ang pagsulyap-sulyap ng dalawa.

Naninikip ang dibdib ko sa nangyayari. Hindi ako maaaring magkamali.

Buong hapon akong walang imik. Nagtataka na rin si Dastine kung bakit ganito ang mood ko ngayon. Sina Purple at Lala ay wala namang pakialam dahil tuwang-tuwa sa mga activities.

Kami ang magkasama ni Dastine, nakasunod ang dalawa sa likod at malayo sa isa’t isa pero alam ko ang sulyapan ng dalawa.

“May dalaw ako,” walang ganang sabi ko kay Dastine nang nag-restroom ako sandali sa tabi ng entrance.

Tumango ito at may kinuha sa loob ng sariling bag at inabot sa’kin. Tumango ako at bumalik sa loob parang magpalit. Mabuti na lang huling araw na ‘to. Medyo masakit nga ang puson ko pero alam kong mawawala rin iyon mamaya.

“Cat?” Tawag ni Travis.

Walang ganang nilingon ko siya. Naupo ako dito sa front row habang kinakalikot ang cellphone. Dapat magkatabi nga kami pero ewan ko at bakit diyan niya pinili. Siguro kasi... nasa tabi ni Claire.

“Anong oras ang uwian bukas?” Tanong nito, kunot ang noo.

“Alas diez,” tinalikuran ko kaagad siya at tinitigan ang screen ng cellphone. Biglang may nagpop up sa notif bar ng cellphone ko. Pagkakita pa lang sa pangalan ay alam ko na kaagad na si Lito yon. Hindi ako maaaring magkamali at nakumpirma pa ng binisita ko ang profile nito.

Binaliwala ko na lang, baka mangungulit na naman.

Alas onse nang sumakit ang puson ko. Tumayo ako at tumungo sa banyo para magpalit at magpahinga sandali. Pagkabalik ay nagtataka ako kung bakit wala do’n si Claire. Biglang nagkagulo sa utak ko at kahit masakit ang puson ay kinuha ko ang cellphone at inalala ang passcode ni Travis. Dalawa ang way ng pagpasok sa loob ng silid ni Travis... either card o passcode.

Kinakabahan ako, na hindi naman dapat dahil ganoon naman si Travis. Simula nang tumira ako sa kanya, ganoon lagi ang nadadatnan ko. Minsan PDA pa at isang beses ko nang nakita sa akto ang ginagawa niya sa babae niya.

Kinakabahan ako,

“Oh Fvck! You asshole! Ang pakipot mo ng dalawang araw but look at you now, you’re a monster...” halakhak sa loob.

Hindi ko na kailangang makita pa kung anong nangyayari, kilala ko ang boses ni Claire... at hindi ko kailangan ng konkretong ebidensya.

Lumabas ako nang walang kahit anong ebidensya. Biglang sumakit na naman ang puson ko at tumakbo sa restroom para doon magpahinga habang tulala.