Marriage of Convenience (Super R18) (Completed)

4 (Warning R18)

** Trav **

Bumabawi ako dahil alam kong nakakasakit na ako sa kanya. Hindi ko naman intensyong sigawan siya ng sigawan o pag-initan. Hindi ko lang mapigilan, naiinis ako sa pinagagawa niya at kung ano-ano. Lalo na doon sa pagbukas niya ng butones sa uniporme. Nagkagalitan tuloy,

Mas uminit pa ang ulo ko nang nakitang nakikipag-usap siya sa isang Lalaking mukhang unggoy naman. Ewan ko ba dito at parang nabubuhayan kapag may nakakausap na pangit.

Parang ewan, naalog yata ang utak dahil sa kakaaral.

Mas lalo akong napakuyakoy dahil sa tagal ng isa. Titig na titig ako sa pintuan niyang nakapinid pa rin hanggang ngayon. Ilang minuto na akong naghihintay at nagtataka kung bakit ang tagal niya samantalang noon hindi pa ako sigurado kung nag-ayos ba o basta na lang humablot ng masusuot sa sobrang bilis.

Kuryuso ako at bakit natatagalan ang isang yon. Napilitan akong tumayo at lumapit, unang inisip ko ay kumatok. Pero parang mas gusto kong malaman kung anong nangyayari sa likod ng pintuan na ‘to.

Idinikit ko ang tenga, tahimik no’ng una... ilang segundo at hindi man lang umabot ng minuto at parang sasabog ang ulo ko pagkarinig sa nginig sa boses niya. At mas lalo pa noong narinig ang sinabi niyang,

“L-lito, oo ginagawa ko na... l-lalawayan ko? Yon nga, ginawa ko na... t-tapos? Haa! Sasalatin? Ahh! B-bakit ganito? Ang sarap, basa na ako!”

Putangina! Parang umurong ang tapang ko nang marinig na umuungol si Catliah! Sobrang hindi ko nagustuhan, para akong sasabog. Tulala lang ako ng ilang minuto hanggang sa binalya ko nang katok ang pintuan nito. Halos masira ko iyon, wala akong pakialam... ang gusto ko ay... tumigil siya.

“T-travis! Ano ba! Masisira ang pintuan!” Hinahapong bungad niya sa akin.

Gustong pumutok ng batok ko sa nadatnang itsura niya. Mukha niyang bahagyang basa at nakadikit ang ilang hibla ng buhok. Siguro dahil sa basang buhok at pawis... hindi ko ‘to gusto. Bakit namumula ang pisngi niya’t namumungay ang mga mata? Ginawa niya?!

Puta! Sinong ponciong pilato ang nagtuturo sa batang ‘to? Damn! f**k! Naninikip ang dibdib ko sa nakikita.

Yang mukhang yan, yan ang reaksyon ng mga naging babae ko. Pagkatapos kong kantutin, iyan na iyan.

“Sinong kausap mo?!”

“W-wag mo nga akong sigawan,” umabante ito at sinara ang pintuan mula sa likod.

“Sino ang kausap mo Catliah?!”

Namutla ito, mula sa pamumula ay namutla ito. Mas lalong nagningas ang nararamdaman ko. Lapat na lapat ang labi ko sa sobrang galit, kung sino man yon... na mabuting wala sa harap ko kundi masasakal ko lang hanggang sa malagutan... ay simulan niya nang magtago.

“A-ano ba, kaibigan ko lang yon.”

“Putangina! Kaibigan? At nakikipagphone s*x ka?!”

Mulagat ang mga mata nito, akala niya siguro ay hindi ko maririnig? Akala niya siguro kahit anong dahan at hina ng boses niya kanina ay hindi ko malalaman?

Ang batang-bata pa niya para matutong gawin iyon, ingat na ingat ako sa kanya dahil ayaw kong gawin niya ang mga ginagawa ko. Pagkatapos, sa isang Lito lang? Nagawa niya yon?

“W-wala... T-trav, w-wala yon!” Iling nito, hindi mapakali.

Mas lalo akong nagalit, mas lalong kumabog ang puso ko sa galit... sa reaksyon niya ngayon, hindi ako naniniwalang wala lang yon. Pinagdaanan ko na iyan, ilang ulit na akong nagluko. Ilang ulit na rin akong inanod ng libog... kaya hindi ako naniniwalang wala lang yon.

“Mabuti pa, matulog ka na lang. Pareho tayong matutulog na gutom. Pumasok ka at wag na wag mong bubuksan ulit iyang cellphone mo kung ayaw mong basagin ko. Ang bata-bata mo pa Catliah, natututo ka nang lumandi.”

** Catliah **

Mugtong-mugto ang mga mata ko sa kaiiyak, hindi ako pinatulog ng ginawa ko. Pero mas lalong hindi ako pinatulog ng huling sinabi ni Travis.

Malandi?

Lumalandi ako?

Totoo naman ang sinabi niya, lumalandi ko!

Hindi ako nakinig sa kanya, kinausap ko si Lito. Nagsumbong ako, sinabi kong narinig ni Travis ang ginawa namin. Sinabi ko lahat, at muntik ko pang nakalimutan na pinsan nga pala ang pagpapakilala ko sa isa.

“Sorry, Cat. Nadala lang ako, dapat hindi natin ginawa...”

Mabuti pa ‘tong isa, malawak ang pag-intindi. Siguro dahil guro siya at mas matanda sa akin? Ewan ko, kaya siguro nakagaanan ko kaagad ito ng loob. Dahil parang... siya lang itong nakakaintindi sa akin. Parang siya lang itong nakakakilala sa akin.

Alam kong mali ang ginawa namin, pero kasi... nadala lang din ako, ng kuryusong isip at ng naramdaman. Ewan ko ba, dapat umayaw na ako nang sinabi nitong,

“Cat, may ipapagawa ako... wag mo sanang masamain, gusto ko lang malaman kung ano ang mararamdaman mo.”

Ginawa ko nga, kumpyansa akong hindi maririnig iyon ni Travis. Mahina ang boses sa loob, hindi gaanong naririnig sa labas. Kaya nagulat akong halos sumabog ang pintuan sa lakas ng katok mula dito. Napilitan akong tigilan ang pagsalat sa kuntil dahil sa kaba, nandoon na ako eh... halos mangisay na sa sarap... kaso si Travis, galit...

Hanggang ngayon ay galit, ayaw kainin ang inihanda kong almusal. Ayaw pakialaman kahit inihanda ko para sa’ming dalawa. Ayaw din lumingon sa akin. Ayaw akong titigan, ayaw akong lingunin. Para bang... nandidiri.

Nagdahilan na lang ako kay Mommy na parehong masama ang pakiramdam namin ni Travis, hindi kami makakabisita. Sinabi ko na lang na babawi kami sa susunod na Linggo, iyon ay kung magkakabati kami.

Kinausap ko ulit si Lito, gusto nitong makipagkita... gustuhin ko man ay hindi pwede. Mas lalong magagalit si Travis, mas lalong makikita ko ang nakikita sa kanyang mga mata. Ayaw ko noon, mas lalo akong manliliit.

“Cat, wala ba diyan ang pinsan mo?” Tanong kalaunan ni Lito.

Kunot noong umiling ako at ibinuka ang bibig. Sinabi kong wala, dahil wala naman talaga si Travis. Umalis ng hindi nagpapaalam, halatang galit pa rin.

“Cat, tuloy natin?” Bulong nito,

Kinabahan na naman ako at hindi nakapagsalita, punong-puno ang isipan ko nang tungkol kay Travis. Ngunit ang maalala na sinabihan niya akong natututo nang lumandi at ang makita ang pandidiri sa mga mata niya kanina?

“A-ano bang gagawin ko?”

“Gawin mo lang ulit iyong inutos ko kahapon, pagkatapos sabihan mo’ko kung anong pakiramdam. O kung anong gusto mo pa.”

Nagrerebelde yata ang batang ako, o dahil gusto ko ang ginagawa? Para akong lumulutang kahit na ang totoo ay kinakabahan. Ganito pala? Kaya maraming nababaliw sa ganito, kasi ganitong sarap ang masarap ulit-ulitin.

“A-ano, madulas n-na naman... basa,”

“Kurutin mo ang mani, Cat... tapos, subukan mo, pasok mo kaunti ang dulo ng daliri mo sa puki mo ngayon.”

Putik! Haa! Hapong-hapo ako, mabilis na ang pagtaas-baba ng dibdib ko habang nakatingala at nakaangat nang kaunti ang ibaba. Halos mangisay na ako sa sobrang dulas, halos maglawa na iyon dahil sa simpleng pagkatas doon... langya, halos hindi ko na makilala ang ungol ko. Parang... parang, gusto ko na lang...

“Cat, ginagawa mo na ba?”

Natauhan ako at mabilis na ibinaba ang daliri patungong butas at mabilis ding ipinasok, na pinagsisihan ko,

“Aray!”

“Cat?! Wag mong biglain, bunutin mo... salatin mo ulit ang kuntil mo hanggang sa makaramdam ka ulit ng libog... pagkatapos, ipasok mo ulit ang daliri mo. Dahan-dahan lang.”

Ngiwing-ngiwi akong binawi ang daliri at umulit. Unang lapat pa lang parang gusto ko na lang humilata, manginig at umungol ng malalim.

“Siguro pikit na pikit pa iyang puki mo, Cat...” malalim na ang bulong nito.

Napapikit ako nang mariin at humalinghing. Ganito pala ang pakiramdam, para akong lumulutang. Nginig na nginig ang kalamnan ko sa nangyayari, nagkokonekta iyon sa ibaba. Parang nakukuryente na parang nangingirot... na hindi ko maexplain kung alin ba talaga.

“Sarap siguro dilaan, ano?” Bulong nito,

Napadilat ako at napaangat ang isang hita, umeepekto ang sinasabi niya.

“Siguro masarap lagariin iyan, iyon bang mamamatay ka sa kakakisay... Cat?”

“L-lito... ohh! Haa! Basa na talaga,”

“Sige, Cat... pasok mo na ang daliri mo. Dahan-dahan, birhen na birhen pa iyang puki mo. Wag mong biglain.”

Tumango ako at halos sumabog ang ulo ko nang dumampi ang dulo. Parang mas gusto ko ang marahas, iyong pasok kaagad.

“Aahaaaaa! Putik! Ang sarap!!”

Nanginginig ang ilalim ng hita ko nang pinasok ko nang mariin ang daliri, halos kumbulsyunin ako.

“Puta! Haha, sinagad mo?” Halakhak nito,

Nag-iinit ang mga mata ko, mabuti na lang madulas na madulas na sa ibaba. Lawang-lawa... umaagos pababa iyon sa pang-upo ko. Kaya kahit papaano swabe ang sagad.

“Hugutin mo at ibaon mo ulit, Cat. Gusto kong marinig kung paano ka umungol habang... kinakantot.”

“Haaa?! B-bakit ganito? Aang saraappp...” nangingisay na ang sa ilalim.

Rinig na rinig ko ang bastos na tunog ng paghugot at pagbaon. Ito pala? Daliri pa lang, para na akong mawawalan ng lakas. Ang sarap, masarap... putik, ganito pala talaga.

“Sige lang Cat, hanggang sa labasan ka. Umungol ka lang... kung nandiyan lang ako, dinilaan ko na lahat sa katawan mo. Siguro ang lambot mo, sigurado akong mabango ka. Amoy na amoy kita sa dalawang beses na magkatabi tayo. Siguro ang sarap sipsipin niyang makinang mong balat. Siguro, masarap ka barurutin.”

“L-littoooo, tama na!” Saway ko dahil halos maglikot na ang katawan ko. Bumilis itong pagdadaliri ko kahit medyo may kahapdian pa.

“Hahaha, ano? Masarap Cat? Mas masarap iyan kapag ako ang gumawa...”

Nanginig ako at napapikit ng mariin. Naramdaman kong dumaloy palabas ang katas na pinipigilan ko. Halong mangiliti ang sa loob, halos manghina ako.

“Nilabasan ka ano?” Tanong nito.

Tumango ako, at hinahapong, “Haaa! Haa! Haa! G-grabii, ganito pala.”

“Oo ganyan nga Cat, masarap ba? Gusto mo magkita na tayo ulit? Dadalhin kita dito sa likod ng 7/11, dito sa tinutuluyan ko. Didilaan ko lahat ng parte ng katawan mo, lalapastangin kita... hanggang sa maadik ka at wala nang matira sa’yo.”

Napabalikwas ako nang bangon at mabilis na pinatay ang tawag. Bigla akong kinabahan at tinubuan ng konsensya, pumasok bigla sa isipan ko si Travis.

Siya ang asawa ko pero ginagawa ko ‘to sa ibang lalaki? Kaya mas lalo iyong nagagalit dahil ginagawa ko?

Napangiwi at nagtutubig ang mga mata ko nang napatitig sa ibaba ng kama. Basang-basa iyon, nilabasan ako. Ilang ulit pa nga,

Napailing ako at mabilis na nagtipa ng text kay Lito, sinabi kong ayaw ko nang gawin. Hindi ko na hinintay ang reply mula dito, binlock ko kaagad ang numero.

Naligo ako, naghilod nang maayos... pinalitan ko ang kobre kama at nilagay sa basahan. Ngayon ko ramdam ang hapdi sa ibaba, parang may nag-iba. Hapdi’ng may kasamang kiliti.

Pumikit ako at napadilat din kaagad, naalala ko lahat... lahat ng pambabae ni Travis. Siguro quits lang kami. Kasalanan ko bang kuryuso lang ako at gustong malaman kung bakit maraming nababaliw sa s*x o actual s*x? Kasi yon ang naramdaman ko mula kahapon.

Lumabas ako at nagulat na makitang nandoon si Travis, nakaupo sa sofa at nanonood ng NBA. Umiwas ako nang nakitang tumitig siya sa akin nang mariin. Sinubukan kong titigan siya ulit, nandoon nga... naniningkit ang mga mata niyang nakatitig din sa hawak na comforter.

Umiwas ako at hindi nagsasalitang dumiretso sa kusina at tumuloy sa backdoor. Inumpisahan ko nang i-washing ‘to. Kailangang malinis iyon, bago ko ibalik sa loob. Hinintay ko kahit ilang minuto pa, kahit noong drying na. Hinintay ko at hindi ako umalis. Ayaw kong matitigan ulit si Travis. Mahihiya lang ako.

Sandaling sinampay ko iyon, hindi naman kasi ibig sabihin na gumamit ng dryer ay talagang hindi na basa, medyo pa naman pero ilang minuto lang iyan ay okay na.

Umupo ako sa maliit na monoblock at natulala sa mga alagang orchids ni Travis. Hindi iyon marunong magluto, pero magaling naman siya sa ibang bagay. Lalo na sa paghahalaman, paboritong past time niya iyon. Kalalaking tao nga eh,

“Narinig kita,” napatalon ako sa gulat at napatitig sa pintuan.

Nagsindi ito ng sigarilyo, hindi naman mukhang galit... in fact, parang cool lang ito at yon lang talaga, seryoso... na mas lalong nagpapakaba sa akin.

“Catliah, bakit mo ginagawa?” Buga nito sa usok.

Lumunok ako at bahagyang lumayo. Amoy na amoy ko ang usok. Mabuti’t nasa malayo ang sampay ko kaya malayong dumikit doon ang amoy.

“A-ang ali—“

“And you’re denying it now? Talaga lang Cat? Pagkatapos mong sabihin na basa ka na at masaktan... sa daliri mo?” Nangasim ito nang ibinaba ang mga mata sa kamay na nasa kandungan ko. Ikinuyom ko iyon para maitago.

“Hmp, bakit ko hahayaang makinabang ang ibang lalaki sa’yo, Catliah? Tayo ang kasal, ako ang nagpapaaral sa’yo, nagpapakain, nagbibigay ng allowance at lahat. At bakit ko hahayaang makinabang iyang Lito na yan? Hindi ka naman nakikinig, kahit basagin ko iyang cellphone mo... hindi ka pa rin makikinig.” Ngiwi nito.

Lumunok ako at umiwas. Totoo naman kasi ang sinabi niya, ibang lalaki... kaso, pareho lang naman kami. Walang pinagkaiba.

“Ako ang makikinabang sa katawan mo, Cat... lalawayan ko iyan, ako ang mauuna bago ang ibang lalaki.”

Putik, ano ba ‘tong napasok ko?