Complicated Love Affair

Chapter 07

Lorenzo

Nandito ako ngayon sa elevator, I planned to visit Mom at her workplace. Because I actually want to invite her over dinner. Matagal na din kasi simula nung kumain kami nagkakasama at matagal na siyang naglalambing pero dahil nga busy ako ay hindi ko siya mapagbigyan kaya naman ngayong wala akong masyadong gqgawin ay su-surpresahin ko siya.

Nung bumukas ang elevator ay agad naman akong naglakad papalabas and I met some of her staffs along the way.

“Good evening, Mayor.”

“Good evening, Sir.” Bati ng mga ito sa akin. Tumango ako at binati din sila hanggang makarating ako sa tapat ng office ni Mommy. Hindi ako agad pumasok, kita ko sa glass wall mula sa labas ng opisina niya na may ibang tao sa loob and it wasn’t her. Namutla ako bigla at paramg napako ang mga paa ko sa kinatatayuan ko nung makita kung sino ‘yung nasa loob ng opisina ni Mommy.

“Estelle?” Bulong ko pa sa sarili ko at inalis lo ang tingin ko sa loob ng opisina ni Mommy at napailing ako, I shook my head and took a deep sigh. Nung lumingon ulit ako para makita ang loob ng opisina ni Mommy ay doon ko na kumpirma na hindi ako namamalikmata at si Estelle nga ang nakikita ko.

Huminga ulit ako ng malalim at hinawakan ko ang handle ng pintuan tapos ay dahan dahan kong binuksan iyon. Sa sobrang busy ni Estelle ay hindi niya napansin ang presensya ko at tuloy lang siya sa pag ayos at pagsalansan ng mga papeles.

Nakatayo lang ako sa harap ng pintuan habang tinitignan siya hanggang sa maya maya pa ay nahulog ang ilang papel na inaayos niya kaya naman tumakbo ako papalapit sa kaniya at tinutulungan ko siyang pulutin ang mga iyon.

“Salamat.” Sambit niya habang pinupulot namin ang mga papel pero nakita ko sa mata niya ang gulat at pagkataranta nung nag-angat siya ng tingin at nakita niya ako sa harapan niya.

“Mayor?” She whispered out of shocked.

“Hi, Essie.” I said politely and gave her a warm smile.

“And, come on! We’ve already talked about it last time, you just call me by my name not “Mayor.” Nakangising kong sambit sa kaniya at tinignan ko ng diretso ang mga mata niyang nangungusap, maya maya pa ay kusa siyang nag iwas ng tingin at tumayo para ilapag ‘yung mga nahulog na papel sa lamesa.

“Hi, Lorenzo.” She said politely. I walk towards the swivel chair and sat.

“So you are her new staff? Where is my mom? Is she on a meeting?” Sunod sunod kong tanong sa kaniya and I placed my hands across the table, tumingala ako at tignan ko siya. She’s standing right next to me and nervously arranging the papers. Tumango lang siya sa mga tanong ko at abala pa din siyang inaayos ang mga papeles so I grabbed one of those to get her attention. And there, she finally looked at me.

“I’m certain that we already knew each other and I am assuming that there’s already a mutual understanding between the two of us or at least we are friends, aren’t we?”

“So, why you are ignoring me, Essie?” I sarcastically said and gave her a smirked and then I sat on top of the table and lean towards her direction while I grabbed one of her hands that is on top of the papers, she’s compiling.

She gulped and look away so I decided to distance myself on her, sakto dahil biglang bumukas ang pintuan ng opisina ni Mommy at niluwa no’n si Edward, my younger brother, na bakas sa mukha niya ang gulat nung makita niya ako at si Essie lalo na nung mapansin niyang hawak hawak ko pa din ang mga kamay ni Essie.

I gave him a death glare but instead of leaving the room, he proceeded and gave me a playful smile and look at Essie, who were shocked to see him in front of us too. Damn! Nai-kuwento ko pa naman dito kay Edward ‘yung nangyari sa amin ni Essie last time! Baka mamaya kung ano pa sabihin nito kay Essie eh.

“Oh, Hi! Did I disturb you both?” Nakangising tanong nito at agad naman na umiling si Essie sa tanong ng kapatid ko.

“I’m Edwarrd by the way, youngest son of Atty. Loraine.” Lapit niya at pagpapakilala nito sa sarili tapos ay nilahad niya ang kamay niya kay Estelle para makipag-shake hands.

“Hello, Sir Edward. Nice to meet you po, actually your brother stopped by to check on your mom but she’s currently in a meeting. By the way, I am Estelle po.” Estelle politely explained to him.

“Oh, Estelle? What a beautiful name! Beautiful as you.” Nakangising sambit nito kay Estelle sabay tingin pabalik sa akin.

“So, you guys are close with each other, aren’t you?” Mausisang tanong ni Edward kaya umiling iling ako sa kaniya at sinamaan ko ulit siya ng tingin. He really don’t know when to stop. Tss!

Sisingit sana ako pero Estelle is quick to answer. “Na’ko Sir! Hindi po.” Parang nahihiyang sambit niya and I look at her with disbelief. Seriously? Kanina, she’s ignoring me and now she’s denying me? What the hell?!

Nainis ako kaya tumayo ako at hinila ko papalabas si Edward. People are literally dying to be close with me and for me to recognize them but here she is, denying me??! I don’t know why she’s doing that, kung dahil yo’n sa kiss last time ay- Hay! Bahala siya.

“Let’s go, mom is not here.” Sambit ko sa kapatid ko at hinila ko siya palabas and I didn’t bother to look back at Essie to see her reactions.

“Kuya, bakit tayo umalis agad? Siya ba ‘yung girl na sinasabi mo? She’s working for Mom pala ah, at saka she’s pretty!” Sunod sunod na sambit nito nung nasa elevator na kami.

“Could you please shut up for an hour.” Irita kong suway sa kaniya but I still heard him murmuring something but I just ignored it.

“Sungit.”

Imbes na bumalik sa sarili kong office ay inaya ko na lang si Edward sa isang restau-bar para lumain at mag inom na din. Nung nasa loob na kami ng restau-bar ay abala ako sa cellphone ko habang inaantay namin ang order nung bigla akong kinalabit ni Edward.

“What the hell is your problem, Edward?” I yelled at him out of irritation then I look at him and quickly look at the direction where he was looking at.

“Did she followed us?” Curious kong tanong sa kapatid ko habang parehas pa rin kaming nakatingin sa gawi ni Estelle.

“Mas lalo siyang gumaganda habang tinititigan ko siya ng matagal.” I heard my brother said and he look like dumb while looking at Estelle.

“Oh, bakit nagseselos ka?!” Singhal niya nung binalingan ko siya ng masamang tingin dahil sa sinabi niya.

I laughed and drink the glass of water in front of me. “Of course not, she’s not my type, baka siya ang may gusto sa akin?! Look oh, she followed us!” Tanggi at depensa ko pa sabay nguso sa kinaroroonan nila Estelle.

Alam mo, ikaw? Chossy ka na nga, assumero ka pa! Malay mo naman napadaan lang, may bibilhin o kaya may kikitain ‘yung tao. At saka huwag kang masyadong masungit sa babae dahil hindi naman lahat katulad ng ex mo! Maybe, it’s time for you to open your heart again and even just the possibility of liking someone new.” Seryoso ngunit may pqgka-sarksatikong komento pa ni Edward at hindi na ko kumibo kasi siguro nga tama siya. Panahon na para magsimula ulit pero sa totoo lang ay hindi ko pa talaga alam kung paano.

Napailing ako nung pagkapa ko sa bulsa ng jacket ko na wala ‘yung wallet ko, maybe I left it in my car. I stood up and was about to go outside to get my wallet when I heard someone called my name. Sabay kaming napalingon ni Edward sa mga tumawag sa akin at nagulat ako nung makita ko kung sino ang mga iyon.

“Lorenzo!” It was Nadia, she’s with her boyfriend and some of our friends including Lucas, Harry and Aniya. Nadia’s scream is enough to caught the attention of other customers inside this restau-bar.

“Damn! They could’ve just approached me. Wala pa naman akong kasamang mga security

Nung tinawag ni Nadia ang pangalan ko ay agad akong napatingin sa kapatid ko na kita kong napailing na lang at ngumisi ito sa akin. Sunod kong tinignan si Estelle na kita kong nakatingin na sa direksyon namin, parang gusto ko tuloy magpalamon aa lupa. I want a peaceful dinner and maintain a lowkey personality but my friends are ruining it and now people knew I was here. What a mess!