Kung pwede lang dumaan sa bintana ay ginawa ko na para makaalis lang.
Inayos ko na ang sarili ko, damn, nasusuffocate ako!
Naiinis din ako dahil ayoko talagang bumaba at makikain ng dinner. Sinong matinong tao ang makikikain sa mga taong nanakit sa kanya? Buti sana kung ilang taon na ang nakaraan, isang taon pa lang naman, ah!
And one more thing, parang nahiya ako bigla kina Mama at kay Kuya Johnny. May bago ng special sa pamilya. Nahanap na nila ang matagal na nilang hinahanap.
Ngumiti ako ng mapakla, ngayon ko narealize na mapaglaro talaga ang tadhana. Ngunit kahit hindi parin ako makapaniwala ay pinipilit kong isiksik sa isip ko ang mga nalaman ko.
I really need to get out of here!
Mabilis akong lumabas ng kwarto ko at tahimik na bumaba sa hagdan. Nang makarating ako sa sala ay na
