COS-4
1233 Words
Napakapit ako nang mahigpit sa kamay niya nang dakmain niya ang aking gitna. Nakatingin lang siya sa ‘kin na sobrang lamig ng titig at ang kaniyang labi ay nakangisi na parang demonyo.
“If I were you, you’ll let me touch you,” malalim ang boses na saad niya. Napalunok naman ako. Hindi ko alam kung ano ba ang dapat na sabihin sa kaniya. Tinaasan niya lang ako ng kilay. Kaagad na ipinakita ko naman ang aking hindi komportableng ekspresiyon.
“Adalee,” aniya.
“Ay!” napasigaw ako nang makarinig ng putok sa likuran namin. Kasabay nu’n ay ang matagumpay niyang paghawak sa aking p********e. Nahigit ko ang aking hininga nang hilahin niya ako palapit sa kaniya.
“Don’t scream, gusto mo bang marinig ng driver na fini-finger kita?” aniya. Sinasadya niyang ilapit ang kaniyang labi sa taenga ko. Napapikit ako nang maramdaman ang daliri niyang hinahawi ang suot kong manipis na underwear. Hindi ko mapigilan ang sarili kong mapanganga nang maramdaman ang basang labi niyang tinutudyo ang ilalim ng aking taenga.
“Why do you smell so good, Adalee? You haven’t taken a bath for days but you still have this baby like smell,” aniya. Tumatama ang malamig niyang hininga sa taenga ko. Napahawak ako nang mahigpit sa braso niya nang maramdaman ang daliri niyang dahan-dahang pinasok ang aking b****a. Napalunok ako at napatingin sa mga mata niya. Wala akong makitang emosiyon doon at patuloy lamang siya sa kaniyang ginagawa. Ni hindi ko na halos marinig ang mga putukan sa labas dahil hindi ako makapag-focus nang maayos. Nakagat ko ang balikat niya nang magsimulang gumalaw ang daliri niya sa loob ko. Pakiramdam ko ay mawawalan ako ng lakas sa ginagawa niya. Sinasadya niyang bilisan iyon para mabaliw ako.
“O-Orlando,” saad ko at habol ang aking hininga.
T’saka ko lang napansin na huminto na ang sasakyan. Hinigit niya ang daliri niya at napapikit ako nang maramdaman ang basang likidong lumabas sa akin. Pagod na tiningnan ko naman siyang kumuha ng wet wipes sa gilid at pinunasan ang daliri niya. Napalunok ako at hindi ko kayang salubungin ang tingin niya.
“See? You’re safe,” aniya at nginisihan ako t’saka naunang lumabas. Naiwan naman akong hindi makagalaw sa aking kinauupuan. Ang paa ko ay nanginginig na para bang magco-collapse ako kapag tatayo ako. Napatingin ako sa kinauupuan ko at basa iyon. Mabilis na kinuha ko ang wipes sa gilid at pinunasan iyon. Nilinis ko rin ang sarili ko at maingat na isinuot ang aking panty.
Nang matapos ay lumabas na ako. Napanganga ako nang makita ang napakalaking bahay. Hindi ko alam kung anong klaseng tao itong nakakuha sa ’kin pero sa tingin ko ay sobrang yaman niya. Napatingin ako sa kotse nang makitang napakaraming tama ng bala. Ang isang gulong nga ay sira na. Hindi ko alam kung paano pa kami nakarating dito.
“Pinapapasok ka na ni, Orlando.”
Napalingon ako at nakita ang babaeng mataba na medyo may katandaan na rin. Mukhang tinitingnan pa ako mula ulo hanggang paa.
“O-Opo,” sagot ko. Tumikwas naman ang kilay niya.
“Ilang taon ka na?” tanong niya habang naglalakad kami papasok.
“Eighteen na po,” sagot ko. Umiling-iling naman siya.
“Kung sinuswerte ka nga naman. Mukhang nagbago na ang taste ng boss ko sa babae ah,” aniya.
Napapalingon ako bawat sulok dahil pakiramdam ko ay nasa malaking museum kami. Pati ang mga obra ng mga sikat na iskulptor at pintor ay nandito.
“Wow!” manghang sambit ko.
“Ganda, no?” aniya. Tumango naman ako.
“Nakaw iyan,” aniya. Natigilan naman ako sa sinabi niya. Kumunot ang noo ko sa sinabi niya.
“Ano po ang ibig niyong sabihin?”
Ngumisi naman siya.
“Ang boss ko kahit pogi at mayaman iyan hindi iyan bibili. Mga nakaw iyan ng mga kilala niyang criminal at nireregalo sa kaniya. Ang swerte nga ng putang-ina eh,” wika niya. Napalunok naman ako nang marinig ang malutong niyang mura.
“Huwag kang mag-alala at mabait naman iyon. Mukha lang hindi pero mabait talaga. Oo nga pala, ano nga pala ang pangalan mo?” tanong niya.
“Adalee po,” sagot ko.
“Bebeng D. nga pala,” aniya.
“Po?”
“Bebeng Dimauli in short Bebeng D,” aniya. Napatango naman ako. Sumunod lang ako sa kaniya at pumasok kami sa napakalaking kuwarto.
“Maligo ka na at magbihis. May mga dmait na riyan at panty. Mukhang small size ka pa talaga. Hanap ka na lang diyan na babagay sa ‘yo,” wika niya. Tumango naman ako pumasok na sa malaking banyo. Napalunok ako nang makita ang bawat sulok ng banyo. Lahat alam kong mamahalin talaga. Tiningnan ko ang kabuoan ko sa napakalaking salamin nang mahubad ko ang lahat ng damit ko.
May bakas pa ng pula sa bandang leeg ko. Hinawakan ko iyon at tiningnan ang hubad kong katawan. Hindi ko alam kung dapat ba akong magpasalamat dahil hanggang ngayon ay buhay pa ako. Hinawakan ko ang leeg ko at hindi ko napigilan ang sarili kong mapaluha. Binuksan ko ang dutsa at hinayaan ang malamig na tubig na pukawin ang sarili ko sa bangungot na ‘to. Ang bata-bata ko pa para pagdaanan lahat ng ‘to. Pero ano ba ang magagawa ko? Kung hindi si Orlando paniguradong kahit sino na ang nakahawak sa ‘kin. Nandidiri ako sa sarili ko. Kinuskos ko ang bawat sulok ng aking katawan hanggang sa mapagod ako.
Inayos ko na ang sarili ko dahil narinig ko ang boses ni Bebeng D sa labas na tinatawag ang pangalan ko.
“Huwag kang mag-drama riyan at nakatingin si, Orlando sa ‘yo sa CCTV. Baka hindi ka na-inform na may CCTV iyang CR mo,” wika niya. Natigilan naman ako at napatingin sa itaas. May pulang dot nga roon at mukhang sinasabi pang nakatingin siya mula roon. Mabilis na kinuha ko naman ang roba sa gilid at nagmamadaling lumabas.
“Bakit hindi mo ako sinabihan kanina?” saad ko.
“Nakalimutan ko,” sagot niya. Tinulungan naman niya akong i-blow dry ang buhok ko.
“Ang ganda mong bata. Siguradong maganda ang lahi mo,” aniya.
“Bebeng, may cellphone ka ba? P-Puwede ba akong makitawag? Gusto ko lang sanang sabihin sa pamilya ko na okay lang ako,” sambit ko.
“Oo meron, pero mas magandang magpaalam ka muna kay, Orlando. Hindi ako puwedeng papayag na lang basta-basta at ayaw kong maparusahan. Iba magalit si, paking Orlando. Buti sana kung magagalit siya same punishment tayo kaso hindi. Ang hudas na iyon ay talaga namang baka pagbunutin ako ng damo, buti sana kung damuhan niya sa alam mo na kaso hindi eh. Mag-iingat ka sa mga salitang bibitiwan mo, okay? Kung ano ang gusto niya sundin mo na lang. Kahit labag sa kalooban mo sumunod ka na lang at baka maawa sa ‘yo at pauwiin ka na,” wika niya. Nabuhayan naman ako ng loob.
“Sa tingin mo ba ay pauuwiin niya pa ako?” Puno ng pag-asa ang mukha ko.
“Oo naman, bakit naman hindi? Basta huwag mo lang siyang bigyan ng dahilan para magalit sa ‘yo.”
Tumango naman ako at napangiti. Kahit papaano ay may kakapitan pa ako. Kita ko naman ang pagtitig ni Bebeng sa ‘kin sa salamin.
“Bakit?”
Umiling lamang siya at tipid na nginitian ako.
- Writer
