Love Beyond Boundaries (SPG)

"Partnership"

CHAPTER 7

CHIASEB POV

Habang naglalakad papasok sa loob ng BuildEase Solutions Corporation, naiisip ko pa rin ang babaeng maganda na na-encounter ko kagabi. Basa siya at naulanan, kaya tinulungan ko siya. Nalaman kong Ivy Crystal Shinichi pala ang pangalan niya dahil nang tanungin ko siya kagabi, para siyang takot na takot. Bakit kaya siya nag-aalala? Napaisip ako habang naglalakad papasok sa building.

Pagpasok ko sa lobby, binati ako ng guard. Tumango na lang ako bilang tugon at dumiretso na sa elevator. Sakto namang pumasok si Ivy, ang babaeng tinulungan ko kagabi. Halatang nagulat siya nang makita ako.

"Good morning," bati niya sa akin na may kasamang ngiti. "Salamat ulit kagabi."

"Good morning," sagot ko. "Bakit ka nga ba basa kagabi?"

"Naiwan ko yung payong ko sa bahay, at biglang umulan nang malakas," paliwanag niya. "Buti na lang at tinulungan mo ako."

Napansin kong medyo naiilang pa rin siya. "Anong ginagawa mo dito sa BuildEase?" tanong ko.

"Ah, pangatlong araw ko na dito sa trabaho bilang secretary ng CEO ng BuildEase Solutions Corporation," sagot niya. "Pero hindi ko pa nakikita ang boss."

Medyo napatigil ako sa sinabi niya. "Ako ang CEO ng BuildEase," sabi ko sa kanya nang diretso, may kaunting lamig sa tono ko. "Ako ang boss mo."

Napatulala si Ivy sa sinabi ko. Halatang hindi niya inaasahan na ako pala ang boss niya. "Ikaw po?" tanong niya, di makapaniwala. "Hindi ko po alam. Pasensya na kung hindi kita nakilala agad."

"Okay lang," sabi ko. "Bago ka pa lang naman dito."

Pagdating namin sa floor ko, nauna akong lumabas sa elevator at sumunod siya. "Dito ang office ko," sabi ko habang tinuturo ang pinto. "Pumasok ka na sa opisina ko. May mga kailangan tayong pag-usapan."

Sumunod siya sa akin, halatang kinakabahan. Pagpasok sa office, pinaupo ko siya sa upuan sa harap ng desk ko. "Una sa lahat, gusto kong malaman ang buong pangalan mo," sabi ko.

"Ivy Crystal Shinichi po," sagot niya nang maayos.

"Ivy, kailangan kong malaman ang tungkol sa qualifications mo. Gusto ko lang masigurado na tama ang desisyon ko sa pagkuha sa'yo," sabi ko habang tinitingnan ang mga papeles sa harap ko.

"Natapos ko po ang Business Administration sa isang kilalang university, at may dalawang taon na rin po akong karanasan bilang executive assistant sa dati kong kumpanya," paliwanag niya.

Napansin kong maayos ang credentials niya. "Mukhang qualified ka naman," sabi ko. "Pero gusto kong ipaalala sa'yo na dito sa BuildEase, mataas ang expectations ko sa mga empleyado ko. Kailangan kong masiguro na magagampanan mo ang trabaho mo nang maayos."

"Naiintindihan ko po," sagot niya, bakas ang determinasyon sa kanyang mukha. "Gagawin ko po ang lahat ng makakaya ko."

"Good," sagot ko. "Isa pang tanong, bakit ka naghanap ng bagong trabaho?"

"Yung dating kumpanya ko po ay nagsara dahil sa financial problems," paliwanag niya. "Kaya napilitan akong maghanap ng bagong trabaho. Masaya po ako na natanggap ako dito sa BuildEase."

Tumango ako. "Okay, Ivy. Simula ngayon, ikaw na ang personal assistant ko. May mga importanteng meetings at documents na kailangan kong i-manage, at inaasahan kong magiging maayos ang lahat."

"Salamat po, sir," sabi niya, bakas ang pasasalamat sa kanyang mukha.

Tumayo ako at iniabot ang kamay ko. "Welcome sa BuildEase, Ivy. Huwag kang mag-alala, tutulungan kita para masanay ka agad."

Nagulat siya sa gesture ko, pero iniabot rin niya ang kamay niya at ngumiti. "Salamat po ulit, sir."

Sa mga sumunod na araw, naging busy kami ni Ivy sa pag-aayos ng mga documents at schedules. Naging maayos ang working relationship namin. Napansin ko rin na mabilis siyang matuto at mahusay sa trabaho.

Isang araw, napag-usapan namin ang nangyari noong una kaming nagkita. "Naalala mo ba yung gabi na tinulungan mo ako?" tanong niya habang inaayos ang mga papeles sa desk ko.

"Oo, naalala ko," sagot ko. "Bakit ka nga ba takot na takot noong gabing yun?"

"Medyo traumatic po kasi yung experience na yun," paliwanag niya. "May nag-attempt po kasing mangholdap sa akin habang naglalakad ako pauwi. Buti na lang at dumating ka at natulungan mo ako."

Medyo nagulat ako sa narinig ko. "Hindi mo naman nabanggit yun sa akin noon," sabi ko. "Buti na lang at nandun ako."

"Oo nga po eh," sagot niya. "Kaya sobra akong nagpapasalamat sa'yo. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko kung wala ka."

Tumango ako. "Walang anuman. Basta't lagi kang mag-iingat."

Habang tumatagal, naging mas close kami ni Ivy. Hindi ko maikakaila na nagiging mas komportable kami sa isa't isa. Naging mahusay siyang secretary, at lagi siyang nandyan para tulungan ako sa lahat ng pangangailangan ng kumpanya.

Isang gabi, habang pauwi na kami, biglang umulan nang malakas. "Mukhang kailangan na naman natin ng payong," sabi ko na may ngiti.

"Oo nga po," sagot niya na may ngiti rin. "Pero ngayon, alam ko na kung saan ako tatakbo."

Tumawa ako. "Sa susunod, huwag mo nang kalimutan ang payong mo."

"Promise, hindi ko na kakalimutan," sagot niya habang naglalakad kami palabas ng building.

At doon, sa ilalim ng ulan, nahanap namin ang isa't isa. Hindi lang bilang boss at secretary, kundi bilang dalawang tao na handang magtulungan sa anumang pagsubok. Sa bawat patak ng ulan, naramdaman ko ang bagong simula.

Pagkatapos ng ilang araw ng pag-aayos at pag-aasikaso ng mga papeles, napansin kong magaling talaga si Ivy sa kanyang trabaho. Hindi lang siya masipag, kundi talagang mahusay din siya sa pakikipag-ugnayan sa mga tao. Kaya't naisip kong mas magiging epektibo ang aming teamwork kung sasama siya sa akin sa mga meetings.

"Ivy," tawag ko sa kanya habang nag-aayos siya ng mga papeles sa desk ko. "Kailangan kong asikasuhin ang lahat ng meetings ko sa mga investors sa susunod na linggo. Kailangan kong siguraduhin na walang magiging aberya."

"Yes, sir," sagot niya agad. "Anong oras po ang mga meetings niyo at saan ang mga locations?"

"May walong investors akong kailangang makausap sa iba't ibang lugar," paliwanag ko. "Kailangan kong ipakita sa kanila na seryoso tayo sa mga plano ng kumpanya. Gusto ko ring siguraduhin na kasama kita sa bawat meeting."

Napatigil si Ivy at tumingin sa akin. "Ako po, sir? Sigurado po kayo?"

"Oo," sagot ko nang walang pag-aalinlangan. "Malaking tulong ka sa mga ganitong bagay. At isa pa, gusto kong makilala mo rin ang mga importanteng tao sa kumpanya natin."

"Okay po," sagot niya, halatang determined. "Aayusin ko po lahat ng schedules niyo at ipaprepare ko rin ang lahat ng documents na kakailanganin."

"Salamat, Ivy," sabi ko. "Simulan na natin ang pag-aayos ngayon din."

Sa mga sumunod na araw, naging abala kami sa paghahanda. Sinigurado ni Ivy na maayos ang lahat ng schedules, at tiningnan niya ang bawat detalye para sa meetings. Nakipag-coordinate siya sa mga assistants ng mga investors para siguraduhin na nasa tamang oras at lugar ang lahat.

Dumating ang unang araw ng aming series of meetings. Unang investor na makakausap namin ay si Mr. Tan, isang kilalang businessman na maraming investments sa iba't ibang industriya. Nasa isang upscale na hotel ang aming meeting.

"Good morning, Mr. Russo," bati ni Mr. Tan nang dumating kami. "At sino itong kasama mo?"

"Good morning, Mr. Tan," sagot ko. "Ito si Ivy Crystal Shinichi, ang aking secretary. Sasama siya sa atin para mag-note ng lahat ng importante nating pag-uusapan."

"Nice to meet you, Ivy," sabi ni Mr. Tan habang iniabot ang kamay kay Ivy.

"Nice to meet you too, sir," sagot ni Ivy na may ngiti.

Naging maayos ang meeting namin. Napansin kong mahusay si Ivy sa pag-take ng notes at sa pakikipag-ugnayan kay Mr. Tan. Pagkatapos ng meeting, napansin kong tila relax na relax si Mr. Tan.

"Magaling ang secretary mo," sabi niya sa akin bago kami umalis. "Mukhang malayo ang mararating niya sa kumpanya mo."

"Salamat, Mr. Tan," sagot ko. "Talagang malaki ang tulong niya sa aking paglabas namin ng hotel, napansin kong medyo pagod na si Ivy, pero hindi niya ito pinapahalata. "Okay ka lang ba?" tanong ko.

"Okay lang po, sir," sagot niya. "Kailangan pa po ba nating bumalik sa office?"

"Hindi na," sabi ko. "Pahinga ka na muna. Bukas pa ang susunod na meeting natin."

"Thank you po, sir," sabi niya. "Saan po ang meeting natin bukas?"

"Sa isang restaurant malapit lang dito," sagot ko. "Si Ms. Reyes ang next na investor na makakausap natin. Maganda kung maaga tayo bukas para prepared tayo."

"Yes, sir," sagot niya, halatang determined ulit.

Sa sumunod na araw, nauna kaming dumating sa restaurant. Inaayos na ni Ivy ang mga documents nang dumating si Ms. Reyes.

"Good morning, Mr. Russo," bati ni Ms. Reyes. "At sino itong kasama mo?"

"Good morning, Ms. Reyes," sagot ko. "Ito si Ivy Crystal Shinichi, ang aking secretary."

"Nice to meet you, Ivy," bati ni Ms. Reyes. "Maganda na may kasama ka, lalo na sa mga ganitong meetings."

"Nice to meet you too, ma'am," sagot ni Ivy na may ngiti.

Naging maayos ang meeting namin kay Ms. Reyes. Halatang impressed siya sa professionalism ni Ivy.

"Napakagaling ng secretary mo, Mr. Russo," sabi ni Ms. Reyes. "Maganda ang mga insights niya sa discussion natin."

"Salamat, Ms. Reyes," sabi ko. "Talagang malaking tulong si Ivy sa mga ganitong meetings."

Pagkatapos ng meeting, napansin kong mas confident na si Ivy. "Nagustuhan ni Ms. Reyes ang presentation natin," sabi ko habang naglalakad kami pabalik sa sasakyan.

"Opo, sir," sabi ni Ivy na may ngiti. "Masaya po ako na nakatulong ako."

"Masaya rin ako na kasama kita," sabi ko. "Magpahinga ka na muna at mag-ready tayo para sa next meeting natin bukas."

Sa mga sumunod na araw, nagpatuloy ang meetings namin sa mga investors. Sa bawat meeting, mas nagiging mahusay si Ivy sa kanyang trabaho. Naging maganda ang feedback ng mga investors sa amin, at napansin kong lumalaki ang tiwala nila sa BuildEase.

Isang araw, pagkatapos ng meeting namin sa isang malayong lugar, nagkaroon kami ng pagkakataong mag-usap ng masinsinan ni Ivy habang pauwi na kami.

"Salamat, Ivy," sabi ko. "Malaki ang naitulong mo sa akin at sa kumpanya."

"Thank you rin po, sir," sagot niya. "Marami po akong natutunan sa mga meetings natin."

"Nakita ko rin ang dedication mo sa trabaho," sabi ko. "Nakikita ko na mahalaga ka sa kumpanya."

"Salamat po, sir," sabi niya, halatang touched. "Masaya po ako na nakakatulong ako sa BuildEase."

"May mga plano pa tayo sa hinaharap," sabi ko. "At kasama ka sa mga plano na yun. Asahan mo na mas marami pa tayong gagawing magkasama."

"Yes, sir," sagot niya na may ngiti. "Ready po ako sa lahat ng challenges."

Habang naglalakbay kami pabalik sa opisina, naramdaman ko ang bagong simula sa partnership namin ni Ivy. Sa bawat hakbang, alam kong kasama ko ang isang tao na handang magbigay ng lahat para sa tagumpay ng BuildEase Solutions Corporation. Sa kabila ng mga pagsubok at hamon, alam kong hindi kami bibitaw.

Dumating ang araw ng huling meeting namin. Ito ang pinakamahalagang meeting dahil ang investor na ito ay may malaking pondo na maaaring makatulong sa expansion ng BuildEase. Si Mr. Delgado, isang tanyag na negosyante, ang makakausap namin sa isang exclusive na clubhouse.

Pagdating namin, sinalubong kami ng isang assistant at dinala sa isang private room. Maya-maya, dumating na si Mr. Delgado.

"Good morning, Mr. Russo," bati ni Mr. Delgado. "At sino itong kasama mo?"

"Good morning, Mr. Delgado," sagot ko. "Ito si Ivy Crystal Shinichi, ang aking secretary."

"Nice to meet you, Ivy," bati ni Mr. Delgado. "Maganda na may kasama ka, lalo na sa mga ganitong meetings."

"Nice to meet you too, sir," sagot ni Ivy na may ngiti.

Naging maayos ang meeting namin. Naging malinaw at maayos ang presentasyon namin ni Ivy, at halatang impressed si Mr. Delgado sa professionalism ni Ivy at sa mga insights niya.

"Magaling ang secretary mo, Mr. Russo," sabi ni Mr. Delgado bago kami umalis. "Mukhang malayo ang mararating niya sa kumpanya mo."

"Salamat, Mr. Delgado," sagot ko. "Talagang malaki ang tulong niya sa akin."

Paglabas namin ng clubhouse, napansin kong medyo pagod na si Ivy, pero hindi niya ito pinapahalata. "Okay ka lang ba?" tanong ko.

"Okay lang po, sir," sagot niya.

"Good job today, Ivy," sabi ko. "Deserve mong magpahinga. Naging maganda ang lahat ng meetings natin dahil sa tulong mo."

"Salamat po, sir," sagot niya na may ngiti. "Masaya po ako na nakatulong ako."

"Sa tingin ko, deserve mo rin ng promotion," sabi ko.

Nagulat siya at tila hindi makapaniwala. "Promotion po?"

"Oo," sagot ko. "Mula ngayon, ikaw na ang magiging executive assistant ko. Mas malaking responsibilidad, pero alam kong kaya mo."

"Salamat po, sir," sagot niya, halatang touched. "Hindi ko po kayo bibiguin."

Habang naglalakad kami pabalik sa sasakyan, naramdaman ko ang bagong simula sa partnership namin ni Ivy. Alam kong kasama ko ang isang tao na handang magbigay ng lahat para sa tagumpay ng BuildEase Solutions Corporation. Sa kabila ng mga pagsubok at hamon, alam kong hindi kami bibitaw.