Konağın taş avlusu, sabahın ilk saatlerinde serin bir rüzgârla dolmuştu.
Kadınlar, büyük bakır leğenlerde yufka açıyor, su testileri taşınıyor, çarşaflar silkeleniyordu.
Ve hepsinin bakışları, bir yere — Derya’nın adımlarına yönelmişti.
Konağın içinde şehirli bir kadın.
Üstelik ağanın yanında, başı dimdik duran.
Ve az önce, silahlı bir adamı yere seren.
Kadınlar fısıldaşıyordu.
> “Bu muydu komutanın karısı?”
“Yok, nikâhları yokmuş…”
“Ama o kadın gibi durmuyor, değil mi?”
“Ben onun gözünde yılan gördüm. Hem akıllı, hem tehlikeli...”
Derya, hiçbirini duymuyormuş gibi yürüdü.
Ama her kelimeyi içinden geçirdi.
---
İç Oda – Eski Bir Kadın ve Gizli Bir Geçmiş
Konağın loş arka tarafında, iğne oyası yapan yaşlı bir kadın sessizce oturuyordu.
Adı Arife Ana.
Rauf’un çocukluğunu g
