Kış, mahalleye ağır ağır çökmüştü. Sokakların rengi solmuş, ağaçların dalları çıplak kalmıştı. Sabahları ince bir ayaz, nefes alırken ciğerleri sızlatan bir serinlik bırakıyor; akşamları ise erkenden kararan gökyüzü, evlerin ışıklarını daha belirgin hale getiriyordu. Yılbaşına günler kalmıştı. Bazı balkonlarda sönük ışıklar yanıyor, bazı vitrinlerde süsler asılı duruyordu. Ama bu mahallede yılbaşı, coşkudan çok bir geçişti. Bir yılın yükünü bırakıp diğerine hazırlanmak gibi.
Aradan bir ay geçmişti.
O bir ay, dışarıdan bakıldığında sıradan günlerden ibaretti belki. Ama herkesin içinde bir şeyler yer değiştirmişti.
Yaman hiçbir şey söylememişti.
Ne annesine, ne babasına, ne de evin içindeki o yıllardır süregelen düzene…
Sadece bir akşam, sofrada otururlarken sesi sakin ama kararlı bir ş
