"Sage, anak," isang malambing at pamilyar na tinig ang biglang bumasag sa malalim kong pag-iisip habang nakatitig ako sa mga batang masayang nagtatakbuhan sa damuhan.
Patapos na ang event at malalim na ang gabi. Ang ilang sa mga bata ay natulog na pero ang iba ay maligalig pa rin.
Nalingon ako at agad na napatayo nang tuwid nang makita ko kung sino ang lumalapit. Si Tita Jonah.
Napangiti ako at kaagad na niyakap ang ginang na niyakap din ako ng mahigpit pabalik. Ngunit natigil ang paghinga ko. Sa likod ni Tita Jonah, nakatayo rin ang kaniyang anak.
Si Kuya Red.
Mukha siyang tuod na walang kibo, ngunit ang kaniyang mga mata ay madilim at nakatingin sa kung saan habang mariing nakakuyom ang mga kamay sa loob ng kaniyang bulsa. Mula nang matapos ang sayawan kanina hanggang sa mga sandal
