เพราะฉันไม่ใช่กุหลาบข้างทาง - ตัดสินใจ เธอ หรือ เธอ

1023 Words
“คุณมาทำไม” รดีถามชายหนุ่มเสียงห้วน สีหน้าของหล่อนไม่พอใจในการกระทำของภูธนินจ์มาก ภูธนินจ์ถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายใจ ไม่เคยมีสักวันที่รดีจะไม่โต้เถียงเขา “ผมเป็นห่วงคุณ” เสียงทุ้มดังออกมาจากเรียวปาบางของชายหนุ่ม “กลับไปห่วงคนที่บ้านคุณเถอะ คุณแต่งงานมีภรรยาแล้วนะ” รดีแสร้งทำทีเตือนชายหนุ่มถึงภรรยาที่หล่อนนึกริษยาอยู่ไม่น้อย ภูธนินจ์สีหน้าบอกบุญไม่รับ เขาไม่อยากพูดถึงลัลรดาตอนนี้ต่อหน้าผู้หญิงที่เขาหมายปอง “วันนี้ผมจะนอนเฝ้าคุณที่นี่ แล้วลัลก็มาด้วย” ชายหนุ่มกล่าวอย่างไม่ยี่หระ “อะไรนะ” รดีกล่าวอย่างตระหนก “คุณปล่อยให้มันมาเหยียบที่นี่ได้ยังไง” หญิงสาวตวาดใส่ชายหนุ่ม ทายาทของจักราชเกียรติกรุ๊ป บริษัทพันล้านที่ส่งออกชิ้นส่วนอะไหล่ยนต์ “ภูธนินจ์คุณลืมไปแล้วเหรอว่าเป็นเพราะมันทำให้รถของคุณคว่ำ ลัลรดามีชะตาเป็นดวงกาลกิณี” รดีเสียงดังกว่าเดิม “จริงๆ แล้วคุณไม่ได้ป่วยใช่ไหม รดี” เสียงเข้มของชายหนุ่มเอ่ยขึ้นด้วยความไม่พอใจ ภูธนินจ์ได้กลิ่นสุรามาจากเสื้อเดรสของรดี ชายหนุ่มย่นจมูกใส่สาวเจ้า “คุณหมายความว่ายังไงคะ” รดีเอ่ยเสียงอ่อนลงใบหน้าของหล่อนซีดเผือดกว่าเดิม “ก็หมายความว่า…คุณกำลังเรียกร้องให้ผมสนใจคุณไงล่ะ” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเข้ม ดวงตาคมกริบฉายรอยวาวโรจน์อย่างไม่สบอารมณ์ “ถ้าใช่แล้วจะทำไม…ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นเพราะคุณคนเดียวที่ทำลายชีวิตรดี” หญิงสาวแผดเสียงดังลั่นด้วยความคับแค้นใจ “และเป็นเพราะลัลรดาที่ทำให้รดีอับอาย ถ้าวันนั้นคุณไม่เลือกที่จะรู้จักมัน รดีคงไม่ตัดสายเบรก…” ท้ายประโยครดียกมือปิดปากตนเองแทบไม่ทัน คิ้วเข้มของชายหนุ่มมุ่นเข้าหากันทันที ดวงตาของเขาเบิกกว้างอย่างตระหนก ภูธนินจ์มองดวงหน้าอ่อนหวานของรดีอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตาตนเอง “รดีนี่คุณร้ายกาจมากถึงเพียงนี้เลยเหรอ เสียแรงที่ผมรักคุณ” ท้ายประโยคภูธนินจ์เอ่ยเสียงเข้ม “คุณรักรดี หรือรักจักราชเกียรติมากกว่ากัน” หญิงสาวกล่าวอย่างถือไพ่เหนือกว่า “ผม…” ภูธนินจ์รู้สึกราวกับมีก้อนเหนียวหนืดจุกอยู่ในลำคอของเขา เขานิ่งเงียบไปอึดใจ “ค่ะรดีได้คำตอบแล้ว แต่รดีจะบอกอะไรให้นะ เรื่องของลัทธีน่ะ…รดีตั้งใจทำให้มันตาย และตอนนี้ลัลรดา…มันจะเป็นรายต่อไปที่จะต้องตายไปอีกคนพร้อมกับคุณ” รดีกรีดเสียงร้องอย่างบ้าคลั่ง ดวงตาของหล่อนเด่นชัดถึงความเกลียดชังที่ไม่ซ่อนเร้นอีกต่อไป “รดีคุณหมายความว่ายังไง คุณคิดจะทำอะไร” ชายหนุ่มถามด้วยอาการตระหนก คิ้วของเขาผูกเป็นปมแน่นคล้ายเชือกป่านที่ยากจะแก้ไข รดีคว้าด้ามกระบอกปืนไว้ในมือแล้วยกชูขึ้นจ่อขมับของตนเอง หญิงสาวพรวดพราดลงจากเตียง ท่ามกลางความตื่นตะลึงของภูธนินจ์ที่มองเห็น “อย่ามายุ่งกับฉัน” รดีกล่าวพลางหันกระบอกปืนขู่ชายหนุ่ม “รดีทำไมคุณถึงทำแบบนี้” ชายหนุ่มเอ่ยอย่างไม่เข้าใจ “ผุ้ชายอย่างคุณมันก็แค่ลูกแหง่ที่กลัวแม่เลี้ยงของตนเอง ผู้ชายหน้าเงินอย่างคุณมันไม่มีอะไรดีหรอก คุณทำให้รดีต้องอับอาย คุณทำให้รดีต้องเสียเพื่อนไป ถ้าไม่มีคุณสักคน ชีวิตฉันก็ไม่ต้องเป็นแบบนี้ กรี๊ดดด” รดีพรั่งพรูคำพูดออกมาจนชายหนุ่มแทบจะล้มทั้งยืน หัวใจของภูธนินจ์กระตุกวูบ “รดีคุณฟังผมนะ” ภูธนินจ์กล่าวอย่างพยายามหว่านล้อมหญิงสาวที่ถืออาวุธอันตราย “ไม่” หญิงสาวตวาดเขาด้วยเสียงแหลม รดีขึ้นนกหมายจะลั่นไกปืน “หยุดนะรดี” ลัลรดากล่าวพลางเข้ามาขวางทางของภูธนินจ์และรดีไว้ทันท่วงที “มาแล้วเหรอนังตัวดี” ท้ายประโยครดีเอ่ยเยาะหยันลัลรดา หญิงสาวแสยะยิ้มเล็กน้อย “รดีฉันว่าเธอวางปืนลงเถอะนะ แล้วเรามาคุยกัน ถ้าเธออยากได้พี่ภูฉันก็จะยกให้” ลัลรดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน หากสีหน้าของหล่อนกลับซีดขาวราวกระดาษเอสี่ “คุยงั้นเหรอ” รดีมีท่าทีลังเล ภูธนินจ์ที่เห็นหญิงสาวลังเลจึงพุ่งเข้าชาร์จรดีจากด้านหลังในทันที “พี่ภู” ลัลรดากรีดเสียงด้วยความตกใจ “ปล่อยนะภู” รดีเอ่ยเสียงดังลั่นขณะพยายามสะบัดปืนให้หลุดพ้นจากการเกาะกุม “ไม่ผมไม่ปล่อยคุณจะทำบ้าอะไรแบบนี้อีกแล้ว” ภูธนินจ์ร้องตะโกนโหวกเหวกเสียงดังลั่น ปัง เสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัดหากแต่ภูธนินจ์และรดีไม่เป็นอะไร ทั้งสองมองหน้ากันขณะที่ลัลรดายืนอย่างตื่นตะลึง ลัลรดาก้มมองไปทางกระสุนที่ร่วงหล่นข้าง ๆ เธฮอย่างขวัญเสีย “รดีวางปืนลงเถอะนะ” ลัลรดาเอ่ยเกลี้ยกล่อมเพื่อนสาว รดีแสร้งทำทีเป็นวางปืน หากแต่หญิงสาวกลับลั่นไกเล็งออกไปใส่ภูธนินจ์ทันที ด้วยความคับแค้นใจชายหนุ่มที่ทำให้ตนเจ็บเจียนตาย “พี่ภู” ลัลรดาหวีดเสียงออกมาอย่างตระหนก ลัลรดาตัดสินใจพุ่งเอาตัวเข้าขวางกระสุนปืนนัดนั้น ทำให้กระสุนพุ่งเข้าสู่แผ่นหลังของหญิงสาวทันที “ลัล” ภูธนินจ์ร้องเรียกหญิงสาวอย่างตระหนก ความเจ็บร้าวจากแรงกระสุนปืนทำให้ลัลรดาทรุดตัวลงทันที ภูธนินจ์รับคนตัวเล็กไว้ได้ทันท่วงที “พี่ภูไม่เป็นไรใช่ไหม ลัลขอโทษ ลัลรัก…” สิ้นเสียงของลัลรดา มือเรียวของหญิงสาวก็ตกลงกับพื้นลงทันที “ลัลลลลลลล” ภูธนินจ์กล่าวอย่างตกใจเมื่อเห็นภรรยาหลวงของเขาเอาตัวบังกระสุนไว้จนหมดสติไป
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD