* * *
Demet, yatakta oturmuş, sırtını bitkin bir halde yatak başlığına yaslamıştı. O umursamasa da, sırtına bir yastık koydum. "Sen dinlen," dedim ve devamında karşısındaki tekli koltuğa oturup öne doğru eğildim, düşünceli bir halde onu izliyordum. Çok yorgun görünüyordu, aynı zamanda üzgün. Onu o kadar iyi anlıyordum ki. Kim Han gibi bir adamdan bebek yapmak isterdi ki? Demeden, onu sevme konusunda yalan söylediğini, hatta daha doğrusu hislerinde yanıldığını biliyordum. Demet, tek başına iyi bir kadındı ama Han ile bir araya geldiğinde tavırları ve düşünceleri onunkiyle aynı olduğu için kötü görünüyordu.
Bir çare bulmalıydım ama ilk önce Haris'in bana inanması gerekiyordu. Harin onun bebeği değildi ve onu kurtarmak için sadece benimle denemekle vakit kaybediyorduk. Bir an önce onu ikna
