LESBIAN OBSESSION

| I K A A P A T | - The Achievement

YUVIE'S POV

Pagod akong naupo sa tabi ni Chery, nandito kasi kami sa sport complex para mag practice ng basketball kasama ang team ko. Break time na rin kasi, todo bigay kami kanina kung kaya ngayon, pagod na pagod. Kailangang mapanalo namin ito. Dahil kung hindi, malalagot kami.

Habang pinupunasan ni Chery ang pawis ko. Hindi nito maiwasang hindi mainis sa paligid.

"Tsk! Kayo na ang madaming fans." Bulong nito sa'kin.

"So, selos ka na n'yan?" Natatawa kung usal rito.

"Wow ah! Kapal mo TIBO." diing bulong n'ya sa'kin. Kaya sinundot-sundot ko yung tagaliran nito. Kaya natatawa s'yang lumalayo sa'kin.

"Ano ba Cod, kainis ka! Hey! Stop that!"

" Ayaw mo pa kasing umamin e." Natatawa kung paglapit sa kanya.

"Sana all naman talaga!" Sigaw ng mga ka-team ko na natatawa at kinilig sa nakikita sa'min.

Pero nong binaling ko yung tingin ko sa apat, mukhang nadidiri yung mga mukha nila. Gusto ko sanang pagtripan ng bumaling yung tingin ko sa boses ng isang babae.

"Hi! Are you Cod?" Anang nito ng lumapit sa may upuan namin ni Chery.

Tumingin ako kay Chery na sinabing okay-lang-ba-s'yang-kausapin? Tumungo ito na ang ibigsabihin okay lang. I need to know her permission dahil kahit nagpapanggap lang kami, nakasanayan ko na rin naman. Lumapit ako sa babae, she is cute young maiden.

"Yes, I am. Who are you by the way?" I asked.

"I'm Yaz Yamamoto. Ahmm. P'wede ko po ba kayong ma-invite sa birthday ng kaibigan ko? She is one your fans po e. And kayo lang ang magiging gift namin sa kanya. Kaya sana pumayag po kayo. Pleaseeee po?" Nagningning na mga matang pakiusap nito.

Nagulat ako sa sinabi nito, kaya bumaling ang tingin ko kay Chery, isang matamis na ngiti lang ang binigay nito sa'kin. Hanggang sa nahagip ko ng mga mata ko yung apat na, may pagtataka. At ibinaling mo muli sa harap ni Velian ang paningin ko.

"Wow! I didn't imagine that theirs a girl like your friend fantasizing me? Yeah-yeah. Sure. Where she is by the way?" Out of curiosity kung tanong maybe nandito s'ya.

Doon ko nakita yung pagmamahal ng isang kaibigan sa mga mata n'ya.

"She is not here to witnessing your practice, because she is on the hospital fighting with her lukemia." She answered sadly.

Tila, hindi ako makagalaw sa kinatatayuan ko? Fighting with her lukemia? Bago pa magkaroon ng drama ay niyakap ko ito.

"Hey! Don't lose hope with your friends condition, okay? She can survive. And I know she is a brave person. Eventhough I can't totally familiar with her face. Now we can go to her." Ngiti kung tingin sa kanya. Gusto ko rin makita yung taong na diko akalaing hahanga sa'kin.

"Maraming-maraming salamat po." Mahigpit na yakap na sagot n'ya.

Nang maghiwalay kami sa pagkakayakap. Pinalapit ko yung lima kasama si Chery. Nang magsipaalam yung mga ka team ko.

"Cap, uwi na muna kami." Anang ni Dre, one of my teammates.

"No, hindi kayo uuwi may pupuntahan tayo. Libre ko na ang kakainin." Ibinaling ko naman kay Yaz ang tingin ko.

"It's okay lang bang pumunta kaming lahat sa Hospital ngayon?" Tumungo ito ng may sayang ngiti sa labi.

"For sure po, magiging masaya po s'ya." She answered.

"Then, we can go na. Yogs prepare muna yung kailangan sa isang birthday celebrant at sa hospital muna ipadeliver. By the way saang hospital nga pala?" Baling tingin ko kay Velian.

"Adventist Hospital po." Sagot nito.

"So, you hear that Yogs?" Tanong ko kay Hito. Nag okay sign naman na ito at may kinukulikot na sa phone nito.

"Shall we go?" Ngiti kung turan kay Velain. Tumungo ito at nauna ng naglakad. Nang nasa kilid ko na si Chery, s'yang mag hawak nito sa kamay ko.

"You did it Cod." Ngiti nito. S'yang pagpisil ko naman sa kamay nito't ngumiti ng pinaka-matamis.

Nauna ang kotse kung black mustang kasama si Cherry at Velain kasabay ng gray mustang ni Yogs kasama yung limang team mates namin ganon din sa yellow sports car ni Milekaj at blue Ferrari ni Xykeil at white maserati ni Jasper June.

Hindi pa kami lubosang naka-alis sa Sport complex ng may dalawang kotse kaming nakita papasok. Nong nagsibabaan ang mga ito, ganon na lamang ang tili ng mga kababaihan rito. Dahil sa wala akong paki sa mga ganong bagay ay hindi ko na lang ito pinansin.

FAST FORWARD

10 pm na kaming naka-uwing lima, galing sa hospital at paghatid ng mga kasamahan namin pauwi. Hindi na kasi namin sila hinayaang mag commute lalo na't ako ang nag-aya sa mga ito. Hinatid ko muna si Chery sa bahay ni Auntie Divine, bago kami umuwi ni Yogs. Pagod akong napasandal sa sofa, ganon din ang ito.

"The best day ever!" Sigaw ni Yogs bigla. Napadilat ako bigla sa sigaw nito. Ta*na! Nakaka-idlip na sana ako e.

"Ta*na! Siraulo ka man!" Inis kung baling tingin rito. Ang siraulo ngumiti lang.

"So, happy ka ba?" Wala sa sariling usal nito. Ngumiti ako, sobrang saya. Hindi ito yung unang sayang nangyari sa'kin pero napaka-memorable ng araw na to para sa'kin.

"Matutulog na ako." Ani ko rito, bago pumunta ng hagdan.

Nang makapasok ako sa silid ko, kinuha ko yung roba kung nakatago. Sabay pasok sa loob ng cr. Nang makita ko yung sarili ko. Ngumiti ako ng malapad ngiting matagal ko ng gustong makita. Sabay hubad ko ng lahat ng damit ko't pati yung fake hair ko. Bago nag shower. At ng matapos ko ng mag half bath, humarap ako sa salamin at isang bagay ang s'yang natutunan ko't naalala.

"Ang pagtulong sa tao, hindi kailangang may kapalit. Hindi kailangang kilala mo ito o hindi. Dahil ang pagtulong sa kapwa isa sa masaya at magandang bagay na nagawa mo sa mundo. Kahit na isa kang masamang tao. Hindi ito basehan na porque masama ka e, hindi ka na tutulong sa iba. Walang pinipili ang pagtulong basta ang mahalaga bukal lang ang puso mong tumulong sa iba."

Ngumiti ako sa realization ko ngayon, ang sarap palang makatulong. Yun yung pinaka-the best sa lahat ng nangyari sa buhay ko.

'Sana masaya na lang ako palagi, yung sayang walang kapalit.'

Wala sa sariling tanong ko. Bago pumunta sa kama ko't pumikit na.

MILEKAJ VELLARAMA POV

Nang makauwi na ako sa condo ko, pasalampak akong naupo sa sofa. Inaalala ang nangyaring kasiyahan kanina. Ngayon ko na lang muli nakita kay Yuvie yung sayang ilang taon ring nakatago. Hanggang sa makakaya ko ang lahat hindi ko hahayaang tuloyang alipinin ni Uncle Yuvon ang pinsan ko. Hindi nararapat kay Yuvie ang ganitong sitwasyon lalo pa't babae s'ya. Kahit na sa labas ng ka-anyuan nito napakatapang n'ya. Hindi pa rin makakaligtas sa mga matang tulad ko ang kahinaan n'ya.

Tulad na lang kanina napaluha ito, buti nga hindi napansin ng iba. Dahil kung hindi magtataka sila. Yuvie was a brave woman pero sa likod ng katapangang yun may puso s'yang kasing lambot ng mamon.

Ayaw kung nakikitang umiiyak ito, lalo pa't s'ya lang ang nag iisang princessa ng Vellarama clan. Kaya sa abot ng makakaya ko poprotektahan ko ito. Kahit na siraulo ito minsan.

Hay! Ang buhay nga naman, By the way I'm Milekaj Ford Cesár Vellarama 23 years old the second grandson and son of Misis Mika Ford Vellarama and Mr. Jake Cesár Vellarama. I have one youngest brother he is Aiman Ecos Ford Cesár Vellarama 21 years old.