CHAPTER 27: CRISIS
Rhys's POV
"Ayoko na!" Napaupo ako sa damuhan at sumandal sa puno dahil sa sobrang pagod.
"Ikaw naman kasi, sinabi ko na sa 'yong hindi mo kaya pero nagpumilit ka pa ring sumama."
Sinamaan ko siya ng tingin. "Kaysa sermunan mo ako, magpahinga ka na lang din."
Hinila ko ang kamay niya para mapaupo rin siya sa damuhan. Grabe, nakakapagod pala ang mag-igib ng tubig.
Dalawang araw pa lang ako rito sa Fundio at wala akong inatupag kundi ang mag-aral ng gawaing bahay. Palagi nga akong may sermon kay Zion dahil ang tigas daw ng ulo ko, pilit ako ng pilit kahit hindi ko kaya pagkatapos magrereklamo lang daw ako kapag nahirapan. Natural naman siguro ang mag-reklamo, ang mahalaga r'on ay kumilos pa rin ako.
Hindi ko na naman maintindihan ang sarili ko kung bakit ko ito gina
