Our Little Angel

THIS STORY IS WORK OF FICTION, EVENTS, PLACE AND CHARACTER ARE MADE BY YOUR AUTHOR'S MIND. MANY TYPHO AND WRONG GRAMMATICAL ERRORS AHEAD. PLEASE CORRECT ME IF I'M WRONG !!! The world made in modernization day by day year by year and we dont know what will happen in the meantime .nag tataasang mga gusali, mga mamahaling sasakyan , mga taong nag tratrabaho at hindi natin alam ang mangyayari. Akhera's Pov: Mataas ang sikat ng araw, at hito ako nag lalakad sa idsa, habang nka tingin sa cellphone ko, pero naka tigil ako dahil green pa yong ilaw ng traffic light nasa unahan ako at marami kaming naka stop lang sa gilig at nag hihintay mag sign na pwedi ng tumawid, Maaingay ang palig mga taong nag sasalita at mga sasakyang dumadaan. ''hmm?" 'Asan kana baby ko hinahanap kana ni mama' chat ng kapatid ko ( ⁠ꈍ⁠ᴗ⁠ꈍ⁠) 'papapunta na, malapit nako ' reply ko 'basta mag ingat ka lilsis dapat pag uwi mo wala kang sugat o galong manlang' alam kong si kuya Aries yon dahil sapagka overreacting nya 'Oo na' last reply ko Ng nag sign na pwedi ng tumawid ay tumawid na kami. 'Princess nasan kanaba hah?!' 'sowy na kuya traffic kasi e ' 'eh Baby dika naman naka sakay e pano naging traffic?' maya maya niyang reply 'at syaka wla kanamng pera?' dugtong nya ' traffic ako sa daan maraming tao dito ' dahilan ko. 'cge na nga kuya ingat ka sa pag uwi' 'Oo' Habang ibaba kona yong cellphone ko may nakabanga akong mama. Na may kausap sa cellphone nya . "Tumingin kanga kong saan ka dadaan!!!" Inis nyang sabi. Nahihiya naman akong napa kamot saking ulo at humingi ng tawad "Sorry po" Tapus kong humingi ng tawad ay tinalikuran nya ako , narinig kopa ang huli nyang sinabi 'f*ck. I already wasn't having a good day. Why did that b*tch bump into me?' Dahil sa narinig ko ay naging blanko isip ko *Sight* 'mas maganda kong bumili ako ng soft drink pag uwi' may singkwenta panamn ako sa bulsa ko. "Hira---*dong**crashh* "Anong ng yayari?!" "Ano yon?" "May lindol ba?" *Murmur* *BOMMM* *Bohshhhh* 'ahhhhhh' "R-RUN!" *BOGSHH* tinamaan ng kidlat ang isang mataas na gusali *BOGSHH* 'AHHHH-' "RUNN" "HEY!!" "Honey noo!" May namatay dahil sa nag babagsakang mga semento ng gusali, may nag tutulakan sa pagtakbo. *BOGSHH* hindi pala isang kidlat ang tumama kundi mga meteorite... Hindi isa kundi marami nag babagsakan 'shitt' malutong akong napa mura at tumakbo narin Parang umulan ng apoy at nagbabagsakan may mga taong tumitilapon dahil sa malakas na impact. "ACCCKK- muntik na akong mabagsakan ng malaking pader "Ahhh" 3rd person Pov As chaos engulfed the city, Akhera heart raced with adrenaline. They knew they had to find a way to escape the danger that surrounded them. Pushing through the panicked crowd, Akhera mind raced with thoughts of survival. They spotted a narrow alleyway and made a split-second decision to take that route, hoping it would lead them to safety. The narrow alleyway provided a temporary respite from the chaos unfolding on the main streets. Akhera breath came in ragged gasps as they ran, their heart pounding in their chest. The sound of sirens blared in the distance, adding to the sense of urgency. The air was thick with smoke and the acrid smell of burning debris. As Akhera continued to navigate through the maze-like streets, they encountered various obstacles along the way. Fallen lampposts, shattered glass, and crumbling buildings made their escape even more treacherous. With each step, they had to be cautious not to trip or get injured. Just when Akhera thought they had found a momentary refuge, the chaos intensified. The sky turned a fiery red as meteorites continued to rain down, causing explosions and setting buildings ablaze. The ground shook violently, making it difficult for Akhera to maintain their balance. They could feel the heat of the flames and the force of the impact as debris flew past them. Amidst the chaos, Akhera witnessed the unimaginable. People were thrown into the air by the powerful impact of the meteorites, their screams echoing through the city. The sight was both terrifying and heartbreaking. Akhera determination to survive grew stronger, fueled by the realization that every second counted. Akhera Pov ' "Umalis na kayo!" Sabi ng isang lalaki na naka sabay kong tumakbo "Tulong!" Babaeng humihingi ng tulong muntik na syang mabagsakan ng semento "DITO KA DALII!" tawag ko Tumakbo sya palapit sakin dalawa sila isang lalaki ka edad ko lang din *BOGSHH* "ACCCKK-" biglang nabagsakan ng semento ang babae naka ilag ang lalaki kaya tumakbo nlng ren ako 'ano bang ng yayari??!!!' tanong ko sa isip ko 'sana isa lng itong panaginip' *BEEEPPP* Isang truck ang papalapit saakin "!!" Naka ilag ako pero biglang umikot paningin ko parang may humihigup saakin ... "S_sh*t!" Pero bago yon may tatlo tao akong nakita na tumatakbo papunta saakin 'nooo princess!' 'baby!!' 'lilsis!' "Kuya" Huling sambit ko at Everything is black I run fast as much as i could buong katawan ko walang damit hindi ko alam kong anong ng yari pagkatapus nong parang may humihigup saakin. Nagising ako sa Isang parang gubat at ang bumungad saakin isang higanting palaka base sa mukha ng higanting palaka gutum ito kaya dahil sa gulat at takot ko napa bangun ako at mabilis na tumakbo takbo lng ako ng takbo sa gubat at diko alam ang tatakbuhan medyo pasikat na ang araw kaya medyo madilim. *HAA* *HAAHH* in order to survive, takbo lang ako ng takbo . 'YOUR STRENGTH INCREASE BY 0.2%' Biglang may boses na nagsalita sa isip ko . "Ano...?" Hindi ko alam ang ng yayari sana panaginip' lng to. "...?!" 'S-SH'T" "UGGHH" "AHHH" "AHHH KKKUUUYYYAAAA!!!" Napatid ako ng isang bato at nagpagulong gulong pero iba ang pakiramdam ko ..... 'ahhhhhh ' "NAHUHULUGGGG AKKKOOOO!!!???" *CRASSHHH* *BOGSHH* umuna yong Mukha ko sa lupang nilandingan ko kaya ang ending naka baliktad ako sa damuhan o dayami "COUGH...COUGHH" "PWEE...PWEE" suka ako ng sumuka. Anong ng yari sa akin?" tanong ko sa sarili habang nanginginig at humihinga nang malalim Nagpatuloy ako sa paghinga at sinubukan kong bumangon. Napansin ko na ang katawan ko ay puno ng mga galos at pasa mula sa aking pagtakbo at pagkabangga. Ang sakit at pagod ay bumabalot sa aking buong katawan. Nang tumingin ako sa paligid, napagtanto ko na ako ay nasa isang malawak na damuhan. Ang mga puno at halaman ay nagbibigay ng lilim at kahit papaano ay nagbibigay ng kahulugan sa aking kalagayan. Ngunit ang tanong sa aking isipan ay, paano ako makakalabas dito at makakabalik sa tahanan? Nagpatuloy ako sa paglakad, umaasa na makakahanap ako ng tulong o kahit anong tanda ng sibilisasyon. Ang mga hakbang ko ay puno ng pag-aalala at pangamba. Hindi ko alam kung ano ang naghihintay sa akin sa labas ng damuhan na ito "Anongg...anong ingay yon ?!" "Nababaliw naba ako at may naririnig ako?" "...!?" Gulat akong napatingin sa harap ko yong laway kong tumutulo kanina mastumulo pa dahil sa nasa harap ko. Isang napaka kinis at kumikintab pang prutas isang kulay ginto, dahil sa kintab nagmumukha itong tunay na ginto keysa sa prutas at pano ko nalaman na isa itong prutas? Yung ingay kong narinig kanina ay mga langgam at diko alam bat ko naririnig mga munti nilang tinig . *NOMM...NOMM* Bigla kong sinubu at hindi iniisip kong anong klasing prutas to at anong kakalabasan pag kinain ko dahil sa gutum na ako . ' uhmm ang sarap ng prutas nato..kong alam kolang nasan ako kong saang parti ng earth ako or nasa earth paba ako at bakit ako ng dito at hindi ko alam kong mabubuhay paba ako magsasaya ako sa sarap nitong prutas' 'kong nandito lang si kuyaa' 'uhmm GOD HEAVEN HMMM' ninanamnam ko ang sarap ng prutas *NOMM... NOMM* *RUSTLE* Biglang napatigil sa pag kagat sa prutas ng may narinig akong kaluskos , tumingin ako sapaligid pero na kikita kolang mga puno *DUGG..DUGGG* Dahil sa subrang katahinikan ay naririnig kuna sarili kong pag pintig ng puso ko "SSSSS" *RUSTLE* Yong kaluskos naririnig ko sa damuhan sa nag tataasang talahib ng damo naka titig lang ako don at nag hihintay sa sa ano mang nilalang nalalabas kong kagaya ba sa napapanoud ko sa TV yong intense na yong scene pero isang cute na bunny pala or mga cute na nilalang kaya napatitig ako doon. "Put@*na !!!" Yong iniisip ko kanina Bigla nalang nag laho kasi isang mata subrang laki para syang mata ng ahas "Hiccup" nasinok ako sa subrang gulat Isang.. ..... MALAKING AHASSSS!!! As the serpent slithered closer, its massive size became even more apparent. Its scales glistened under the sunlight, and its forked tongue flickered in and out, tasting the air around us. I could feel my heart pounding in my chest, unsure of what would happen next. Hindi nako naka galaw dahil sa gulat at takot na nadarama ko , naka tingin lang saakin ang higanting ahas at nka position ito na para pang handa kanang sakmalin ng sasakmalin na talaga ako may galabog akong naririnig umuuga rin ang lupa, naka tingin lang ako sa isang direction hindi lang rin pala ako kundi yong malaking ahas rin pala diko na alam ang gagawin ko dapat sa ganitong situation ay dapat tumakbo at umalis dahil wla saakin ang attention ng ahas. Ilang sandali pa ay biglang natigil ang pag uga ng lupa at ang galabog para bang may malaking hayop na papunta. Bumaling saakin ang ahas at binuka ang malaki nito bibig pero ng dumoko bigla nalang may tumalon na malaking ....palaka? (⁠ノ⁠｀⁠Д⁠´⁠)⁠ノ⁠*⁠┻⁠━⁠┻ Anong klasing mundo batong napuntahan ko at puro mga higanti ang nakakasalamuha kos iba.loud rumble filled the air, it became evident that a massive creature was approaching. The giant frog turned its attention towards the source of the disturbance, its eyes widening with anticipation. With a swift movement, it leaped towards the giant snake, its mouth wide open, ready to strike.