Genelde insanlar yaşantılarının ne kadar zor olduğundan bahsederler. En ufak bir sıkıntıda dert yanmaya ve yakınmaya başlarlar. Kime sorarsan sor asla mutlu değildir. Ama oysa hepsi aslında mutlular. Sadece hayatlarında olan şeylere şükretmeyi bilmiyorlar. Sanırım bende onlardan biriyim. Evet ailemi kaybetmiştim. Ama ben 20 yıl onlarla dolu dolu yaşamıştım. Yanımda oldukları her an güzel bir anıydı. Şu an ne olursa olsun sağlığım yerindeydi. Kendi ayaklarım üzerinde durabiliyordum. Etrafımda beni seven çok insan vardı. Sevildiğimi hissediyordum. Yaşadığım olumsuzluklarla ilgilenmek yerine olumlu olaylarla ilgilenmem gerektiğini algılamam lazımdı. Bence herkesin algılaması lazımdı. Cansu çok acı çekmişti, tam toparlanayım derlen hamile olduğunu öğrenip tekrar yıkılmıştı. Ama onun toparlayam
