“Ben koyar getiririm çayları, lütfen siz geçin.”
“Peki kızım, öyle olsun.”
Semin abla içeriye geçerken arkasından gülümseyerek baktım. Çok iyi insanlardı. Babasıyla tanışmıştım bugün. Anne ve babasının orman içinde bir sitede olan villalarındaydık. Önce yemek yemiştik şimdide çay zamanıydı. İkiside çok içtendi. Karadenizli olduğu belliydi kadının. İçtenlikle sarılıp konuşuyordu benimle. Sanki geçen gün tanışmadık gibi.. Babası oldukça karizmatik bir adamdı. Yaşına göre-ki 55 yaşında, oldukça dinçti. Oturdukları evde 2 çalışanları vardı. Yani bugün öyleydi. Saat 7 olduğunda çıkmışlardı. Ev sanırım 4 katlıydı. Dışardan 3 görünmüştü ama alt kata inen merdivende vardı. Sakin ve sessiz bir siteydi bu. Arka bahçe kısmında masada oturuyorduk. Hava kararmıştı ama mumlar ve loş dekor ışıklarıyla
