Drastic Measures (Filipino)

Kabanata 8

Kabanata 8

EWAN ko ba, pero matapos ang unang gabi kong pagtreat sa mga natamo niyang sugat, halos sa tuwing may fight siya ay lagi na lang siyang umuuwing bugbog sarado at sa bintana ng kuwarto ko na laging dumadaan para magpatreat ng kaniyang sugat.

Sa sobrang nasanay na ako sa ganoong set-up namin tuwing gabi ay nawalan na ako ng tsansang patigilin siya o magtanong manlang tungkol doon.

It went for months. Nagbago na ang oras ng schedule at area ko sa SJM Hospital, pero hindi pa rin nagbabago ang set-up namin.

Basta kapag dumating si Unit 131, automatic ay tatakbo na ako sa CR para kuhain ang first aid kit, tapos with no questions asked, ay lilinisin ko na ang mga sugat niya.

I never said I liked it, or hated it even for a bit. I just wanted to ask why, pero sa tuwing nandito na siya sa harap ko, pakiramdam ko ay umuurong ang dila ko. Ang tanging nasa isip ko na lang ay ang masigurong maaayos ko ang mali sa kaniya.

Hindi ko alam kung bakit hindi ko kayang magstand up para sa sarili ko. There’s always this weakness in my part—that I hated so much.

I’m thankful that I’m a nurse though. Malamang, kung hindi, at hindi ko natrain ang kamay ko na hindi manginig, lalo na’t kinakabahan ako sa mga galaw ko kapag nandiyam si Unit 131, ay mapapahiya ako sa harap niya. But I doubt it though. The reason he’s here is the fact that I’m a nurse—at kung hindi ako nurse, malamang ay nasa ibang kuwarto siya ngayon.

One night, I was totally exhausted. Lilipat na sa America si Mariana, ang matalik kong kaibigan sa SJM Hospital. Nagpadespedida pa ang lukaret, dahilan kaya pinabantayan ko kay Trixy ng magdamagan si Herbi, dahil alam ko nang malalasing ako. Despedida e, mamimilit ang mga iyon sa akin.

Dahil parang luau ang hitsura ng despedida niya ay lahat halos ng mga bisita, maging ang ka-team namin ay nakatwo piece at Hawaiian necklaced-flowers. May mga Aloha dancers din kasi, at may mga tumutugtog gamit ang ukulele at banjo.

Pero dahil marami akong peklat na bunga ng pang-aabuso sa akin ni Evans noon, ay nanatili akong nakasuot ng hawaiian dress. Sinabi ko sa kanilang hindi na ako pwedeng magpakita ng katawan dahil may anak na ako—even though that is not the real reason.

Scar-shaming is.

Laking pasasalamat ko nang tinanggap nila ang pagtanggi ko. Pero labag iyon sa loob ko.

Napakasakit no’n para sa akin. Na hindi ako nagtwo piece gaya nila dahil scar-shaming ako. Pero, ayaw ko kasing majudge nila ako sa dami ng peklat na nakatattoo na sa aking katawan.

Ayaw kong kaawaan nila ako, tignan bilang mahina o nakakaawa—dahil tapos na ako sa parte ng buhay ko na iyon.

Nakalaya na ako doon.

At kung magpapakita lang sila ng simpatya sa mukha ko kasi mukha akong mahina at walang kalaban-laban, then, they don't deserve me at my best.

Because I, for myself, know that I'm as strong as a soldier—I survived many wars and tortures.

Umiikot ang paningin ko nang mahiga ako sa kama at makapaghubad na ng lahat ng aking saplot matapos ang party ni Mariana. Gusto ko na lang na itulog ito dahil sa sobrang sakit ng ulo ko. Napakainit ng pakiramdam ko. Tila ba lumalabas ang usok sa mga balat kom

Doon ko narinig ang unti-unting pagbukas ng bintana ko, pero hindi ko siya pinansin dahil masyadong mabigat ang ulo ko at sobrang init ng pakiramdam ko dahil sa dami ng alak na nainom ko.

Bumukas ang ilaw at agad kong tinakpan ang mukha ko dahil nasilaw ako sa biglang pagliwanag no’n.

“What the f**k?” narinig ko ang mahina pero matigas na sambit ni Unit 131 sa akin. Tapos ay naramdaman ko agad ang paghawak niya sa beywang ko at saka ako binitbit papunta sa kung saan man.

Ang init ng kamay niya na nakapatong sa ibabang likuran ko. Ibinaba niya ako sa bath tub, pero hindi ko pa noon matukoy kung anong balak niya.

The heat from my body was rising though. His hands were on my nakedness—I fought the urge to kiss him, or to thrust my body on him. I wouldn’t be the first make a move.

Napagtanto ko lang nang bigla niyang buksan ang tubig na malamig ng shower at napasigaw na lang ako sa lamig ng tubig na bumuhos sa tuktok ng ulo ko at sa katawan ko. My n*****s perked up dahil sa lamig, and I swore that every hair on my vag rise at the coldness of the water.

I didn’t shave—that’s when I finally thought about it.

“Come on, sober up.” narinig kong sambit niya. His eyes were focused on my face alone.

Tila bumalik ako sa ulirat no'n at napatingin na lang ako sa kaniya. Napabuntong hininga siya, tapos ay hinawi niya ang mga buhok na napunta sa mukha ko. I felt how scalding hot his hand was on my cheek, despite the coldness of the water that went down on my body.

Napakagat labi na lamang ako sa paraan ng pagtitig niya sa akin—parang may iba.

Pero hindi ko matukoy kung gusto niya rin ba ako o anong ibig sabihin ng mga titig niya.

Sinabi niya. Malinaw ang pagkakasabi niya.

Hindi siya natetempt sa katawan ko.

Nanatili akong nakatitig sa kaniya, trying to decipher the meaning of his look.

Naghihintay.

Naghihintay na mahalin.

Nakita ko ang mabagal na paggalaw ng Adam’s apple niya, bago bumaba ang pagtitig ng kaniyang mga mata sa labi kong nakakagat pa rin.

Tila ay nang makita niya ang panggigigil ko sa ibaba kong labi ay nagdesisyon na siya agad.

Sumakay agad siya sa loob ng tub at saka pinag-separate ang dalawa kong hita. Tapos ay hinawakan iyon ng magkabila niyang kamay at piniga ng madiin, dahilan para mapaungol ako ng malakas—dahil din sa init ng kamay niya kahit na malamig ang tubig na lumalabas sa shower.

He didn’t look at my nakedness. He was focused on my face. Not for the fact that wasn’t aroused of my scarred body... but out of respect. I can see it in his eyes.

Unti-unti na rin siyang nabasa sa pagsali niya sa akin sa bath tub. Doon ko lang napansin ang mga dugo niya sa katawan na agad na-wash away dahil sa lakas ng takbo ng tubig.

We are both scarred.

Maybe, it was the reason why he’s not looking at me like I was used... that I was a trash or not tempting enough.

We are alike.

Agad na inangat niya ang dalawa kong hita upang ipulupot iyon sa magkabila niyang beywang.

Naramdaman ko agad sa aking p********e ang nabuhay na niyang alaga. Napakagat na lang ako sa aking ibabang labi. This is what I wanted.

Nakatitig siya sa akin. Puno ng pagnanasa na may mangyari sa amin ngayong gabi.

He lied to me then.

I am tempting enough—and he wanted me.

Bago pa man magbago ang isip ni Unit 131 ay agad ko na siyang siniil ng halik na agad niyang tinugunan sa pamamagitan ng pagpasok ng kaniyang dila sa loob ng bibig ko.

It was hot and torrid.

It was two years ago when I was last kissed by someone—by Evans.

I can't help but to compare the kiss that I used to have, from the kiss that I am receiving now.

Doon ko lang napagtanto kung gaano talaga kabayolente si Evans. Ibang-iba ang halik niya sa halik ni Unit 131.

Rough ang kay Evans, puno ng pagkauhaw, pero walang pagnanasa. Para lang akong robot sa kaniya na pinaparausan niya.

But with Unit 131, it’s a lot more different. I can say that he’s attracted to me—and maybe he kept it just to himself, at ngayon lang niya nailabas.

Naramdaman ko ang isang kamay niyang bumaba para tanggalin ang belt ng kaniyang suot na pantalon, dahilan para palipatin niya ang kaniyang halik, mula sa labi ko patungo sa aking leeg upang mas maabot niya ang pantalon niya.

Natanggal niya iyon kaagad. Tapos ay agad niya akong hinila para ipasok sa akin ang kaniyang sandata kasabay ng paghalik niya sa aking leeg pababa sa dibdib ko.

Sa una ay parang nangangapa pa siya sa pagthrust, tapos ay kalmado pa ang pag-exhale niya, tila ba inaalala ang procedure dahil sa matagal na mula nang huli siyang makipagsex.

“How long since the last time you had s*x?” maloko kong tanong sa kaniya bago ko kinagat ang tainga niya ng madiin para bilisan niya ang pagthrust sa akin.

“Five.” he told me in a sharp intake of breath.

Natawa ako sa sagot niya, “Hours or days?” malokong tanong ko sa kaniyang tainga kasabay ng malakas kong pag-ungol dahil napalakas ang pagthrust niya sa akin doon. Pakiramdam ko ay nasagad niya sa kaibuturan ko.

Hinigpitan ko ang pagpulupot ng mga hita ko sa beywang niya at saka ay isinandal naman niya ako agad sa wall ng bathroom. Patuloy pa rin ang pag-agos ng tubig galing sa shower, pero hindi ko na nararamdaman ang lamig ng tubig.

“Years.” seryosong sagot niya sa akin na tila ikinabalik ng ulirat ko, pero doon na siya nagsimulang bumilis sa pagthrust in and out niya ng alaga niya sa akin, dahilan para mapuno ng mga ungol ang bibig ko at hindi na ako nakapagtanong pa tungkol sa isinagot niya.

Tila sa bilis ng t***k ng puso ko at sa bilis ng takbo ng isipan ko ay nakalimutan ko nang itanong iyon muli sa kaniya.

Nararamdaman ko ang butil-butil ng pawis na lumalabas sa noo ko na agad namang sumasama sa agos ng malakas na shower.

Napakagat na lang ako sa leeg ni Unit 131 habang mas bumibilis pang lalo ang pagthrust niya sa akin. Ang mga kamay ko naman ay halos sumabunot na sa kaniyang makapal na buhok.

He bit my collar bone, hard as his thrusts got even deeper and faster—we’re reaching the climax and all I can do is to tilt my head and moan so loud the water rushing down choked me.

I coughed and buried my face on the crook of his neck. My hands were tightly grabbing at his neck, but my legs were already numbing from the intensity of the s*x.

Napahiga na lang kami sa bath tub nang magkatabi matapos ang makagising-diwang pangyayaring iyon.

Imbis na lamigin ako sa shower room, ay mas lalong napuno ng init ang katawan ko. Ninanasang maramdaman muli ang bawat haplos niya.

I would like to do that again... and maybe again after that.