TANITIM
İstanbul, bir yaz gecesi.
Arya’nın saçları rüzgârla savrulmuş, makyajı gözyaşlarıyla akmıştı. Topuklu ayakkabıları ellerindeydi, çıplak ayakları sokak taşlarına değdikçe acıdan irkiliyordu. Kaldırım kenarına çömeldiğinde sanki bütün şehir ona sırtını dönmüş gibiydi.
Az önce... O adamın evindeydi.
O adam: Arslan Demir.
Karanlık geçmişiyle ün salmış, İstanbul’un yeraltı dünyasında fısıltılarla anılan, herkesin ya korktuğu ya da hayranlık duyduğu bir adam.
Ve Arya... onunla olmaması gereken tek kişiydi.
En yakın arkadaşının abisi. Aynı zamanda babasının düşmanı.
Onunla tek bir odada bile kalmaması gerekirken... az önce onun yatağından kaçmıştı.
"Kendime ne yaptım?" diye fısıldadı. Boğazında düğümlenen kelimeler ve teninde hâlâ onun sıcaklığı.
Arslan'ın dokunuşu, öpüşü, gözlerindeki karanlık...
Sanki her şey planlıydı.
Ama o gece, intikamla değil arzuyla başladı.
Ve ikisinin de yok saydığı duygularla devam etti.İstanbul, bir yaz gecesi.
Arya’nın saçları rüzgârla savrulmuş, makyajı gözyaşlarıyla akmıştı. Topuklu ayakkabıları ellerindeydi, çıplak ayakları sokak taşlarına değdikçe acıdan irkiliyordu. Kaldırım kenarına çömeldiğinde sanki bütün şehir ona sırtını dönmüş gibiydi.
Az önce... O adamın evindeydi.
O adam: Arslan Demir.
Karanlık geçmişiyle ün salmış, İstanbul’un yeraltı dünyasında fısıltılarla anılan, herkesin ya korktuğu ya da hayranlık duyduğu bir adam.
Ve Arya... onunla olmaması gereken tek kişiydi.
En yakın arkadaşının abisi. Aynı zamanda babasının düşmanı.
Onunla tek bir odada bile kalmaması gerekirken... az önce onun yatağından kaçmıştı.
"Kendime ne yaptım?" diye fısıldadı. Boğazında düğümlenen kelimeler ve teninde hâlâ onun sıcaklığı.
Arslan'ın dokunuşu, öpüşü, gözlerindeki karanlık...
Sanki her şey planlıydı.
Ama o gece, intikamla değil arzuyla başladı.
Ve ikisinin de yok saydığı duygularla devam etti.İstanbul, bir yaz gecesi.
Arya’nın saçları rüzgârla savrulmuş, makyajı gözyaşlarıyla akmıştı. Topuklu ayakkabıları ellerindeydi, çıplak ayakları sokak taşlarına değdikçe acıdan irkiliyordu. Kaldırım kenarına çömeldiğinde sanki bütün şehir ona sırtını dönmüş gibiydi.
Az önce... O adamın evindeydi.
O adam: Arslan Demir.
Karanlık geçmişiyle ün salmış, İstanbul’un yeraltı dünyasında fısıltılarla anılan, herkesin ya korktuğu ya da hayranlık duyduğu bir adam.
Ve Arya... onunla olmaması gereken tek kişiydi.
En yakın arkadaşının abisi. Aynı zamanda babasının düşmanı.
Onunla tek bir odada bile kalmaması gerekirken... az önce onun yatağından kaçmıştı.
"Kendime ne yaptım?" diye fısıldadı. Boğazında düğümlenen kelimeler ve teninde hâlâ onun sıcaklığı.
Arslan'ın dokunuşu, öpüşü, gözlerindeki karanlık...
Sanki her şey planlıydı.
Ama o gece, intikamla değil arzuyla başladı.
Ve ikisinin de yok saydığı duygularla devam etti.
