The Untamed Beast

Prologue: Love What is love? For me, love is something that you should only give to the right person so that you wouldn't get hurt. I know it's inevitable that you'll get hurt when you fall in love because it's a sequel. There is a person or thing that will really come into a people's life that he will love or give value to, but sometimes holding on to the person or thing is hurtful that there will come a time when you'll have to let it go even though how much it cost pain. When I was young, I realized that there's different types of love. First is the love that is just admiration. There is also love that destiny will bring you together and play with, but you are not the last one either. There is also only one part that one loves completely and the other is just halfheartedly. And me? My Mother said I was just a result of a mistake. That she should not have pursued. Limang taon palang ako ay ako na Ang bumubuhay sa aking sarili. Iniwan Ako Ng Nanay ko sa gilid ng daan walang kamuwang muwang. Talagang madaya ang tadhana. Minsan nasataas ka at kung madalas ay nasa ilalim ka. Halos labing isang na taon na akong palaboy. I would be lying if I say that it was easy now. Kase hanggang ngayon ganoon parin sa pakiramdam. It's tiring. "Oh, ayan na siya, Chaied!" sigaw Ng Isa sa tambay sa dinaraanan ko papunta sa bahay kong barong barong. He is on the side of my mortal enemy. They always block me to tease me when they aren't doing anything. Sometimes I wonder because they seem to have nothing to worry about. Like me. They'll block me, they didn't know that I am tired of looking for a money just to have something to eat. Umiwas Ako dahil Wala akong ganang magsalita. Masyado kong nang nagamit at boses ko para makatawag ng pasahero sa jeep ni Mang Isko. Wala ako sa mood makipag bardagulan sa kanila! From behind them I saw the man I hated. His black eyes were deep and serious, his nose is sharp and his lips are red. Ang sarap halikan, s**t! His thick and black eyebrows are shaved on the right side. He was wearing a white t-shirt and black pants. Siguro kung hindi kami pinagtagpo na magkaaway ay nagustuhan ko na siya. Kaso lang tadhana talaga eh, hayy! "Asan ka galing?" tanong nito sa akin. Nagalisan naman Ang mga alipores niya noong nagsalita siya. "Dyaan lang sa tabe tabe," I rolled my eyes onto him. I make sure that he sees it. "Alam mong may curfew ako di ba?" tanong niya. Inilahad niya ang kamay niya. My brows meet. Anong gagawin ko sa kamay niya? Hahawakan? Gladly! Pero syempre hindi ko ginawa. Tinitigan ko lang. "Oh, Anong gagawin ko dyan?" tanong ko. His side lips rose as he step forward to chase me. I glared at him and sigh deeply. "Tigil tigilan mo ako Chad, tang'na mo," irita kong sinabi. Tinulak ko Siya sa dibdib para makalayo pero parang Wala lang sa kaniya ni hindi man lang siya natinag. "Not so fast," he huskily said that shivers down my spine. Inilahad niya Ang kamay ulit. "The payment?" "Payment mo mukha mo! Magtrabaho kayo!" Inis ko. "Bakit naman kita kailangan bigyan ng bayad aber?" "Baby, the rule is rule," he chuckled in amusement. Mas lalo ko siyang tiningnan Ng masama. "RULE MO MUKHA MO!" Singhal ko sa kaniya. Tinapakan ko ang paa Niya kaya nakatakas Ako. Padabog akong pumasok sa Kubo ko. At marahas na humiga sa karton. "Oh, anong kadramahan nanaman 'yan? Kakain nalang at lahat lahat naka busangot iyang Mukha mo" sabi sa akin ni Joyce. Siya ang unang una kong naging kaibigan. Nagtutulungan kami sa pagkain at nagiipon narin. Gusto naming makapag aral at humabol. "Wala. Nakaka bwiset Kase eh. Pagod na nga iyong tao tapos huhuthutan pa nila!" Naiinis talaga Ako sa tuwing naaalala ko! "Siguro kaya ka inis na inis sa kaniya dahil may gusto ka ano?" pang aasar niya. "Naku, kung nakikita ko siyang nag t-trabaho baka maaari pa!" sumubo Ako ng kanin. "Baka mamaya niyan kapagka nagka anak kami Wala siyang alam," Nakita ko ang panang asar niyang tingin at ngiti. She smiled more widely. "Ikaw huh, sabi ko lang kung gusto mo nasa anak na agad Tayo nakarating." "Sinasabi ko lang ano!" nagiwas ako Ng mata. Bakit nga ba napunta Ako doon!? "Ikaw huh," asar Niya pa. "Tumigil ka na ngang bruha ka," natawa narin ako dahil sa itsura niya. Maya maya lang ay naging seryoso na Siya na labis kong ikinakata. Malalim ang kaniyang iniisip. Kung minsan at nakunot ang kaniyang kilay. Hinayaan ko nalang Siya. Kinabukasan ay maaga akong gumising dahil may trabaho pa ako kay Aling Norrie at magtatawag rin Ako Ng pasahero sa sasakyan ni Mang Isko. Ayos lang mapagod Ako at least makakaipon at makakapag aral ulit Ako. Madalas ko naring nakikita sa dyaro Ang Mukha ni Mommy. Masya at napakaganda Niya. Gaya parin Siya Ng dati. Hindi nag Bago Ang kaniyang Mukha ni mukhang Wala syang anak. Naandito naman Ako... Kung ang iba hinahanap ang pagibig ng lalaking tinatangi nila ako iba. I want to feel how mother love's. Sa palagay ko hindi Ako minahal ni Mommy. She's always hurting me. Siguro nagsawa na Siya kakasakit sa akin kaya basta nalang akong iniwan sa daan. Ayos lang naman sa akin kahit parati niya akong sinasaktan basta kasama ko Siya. May karapatan nga ba talaga tayong manumbat ng Tadhana? Ang Sabi nila ikaw daw mismo ang gumagawa niyon kaya naka depende iyon sayong palad kung paano mo gustong tumakbo. Pero masyado pa akong bata noon para iwan sa Daan at gumuhit ng Sarili. Hindi ba pwedeng dumating manlang ang tamang taon para gumuhit Ako sa Sarili kong kapalaran? Maraming beses ko naring nasubukang putulin na Ang buhay ko sa bata kong edad. Mabuti nalang at nariyan ang nagiisa kong kaibigan. Siguro kung wala si Joyce sa buhay ko baka hindi ko na kinaya. She's part of my life now. She have piece of my heart. My light. "Ilang taon ka na ba, Reese?" tanong ni Aling Nerrie. "Labing anim Po," sagot ko. Nginitian ko Siya habang abalang umiinom. Pahinga. Mamaya pupunta naman Ako Kay Mang Isko. Bigla akong kinabahan dahil nalaglag ang babasaging baso na ininuman ko na inilapag. Mabilis ang kabog ng dibdib ko nagkatinginan pa kami ni Aling Nerrie. "Ayos lang iyan, Reese," sabi niya. Hindi ko mawari pakiramdam ko may hindi magandang mangyayari. Ayos kung ako. . . Tinahak ko ang daan papunta sa barong barong ko. Kaagad na sumalubong sa akin si Gabby ang madaldal na alipores ni Chaied. "R-Reese, t-tara muna..." aya Niya sa akin. Marahan ang boses Niya hindi katulad sa tuwing inaasar Niya Ako. Mas lalo akong kinakabahan sa kilos Niya eh! "Tangina? Ano bang mayron?" kunot noo kong tanong. "W-Wag kang m-magagalit huh?" kinikabahan niyang sinabi. "Tangina, ano nga kasi yun!" irita kong anas. "S-Si Joyce," dahan dahan para siyang pagong kung magsalita. Mabilis pa sa kidlat akong tumakbo papunta sa kubo namin. Tangina...