Aradan su misali akıp geçen günlerle Fethi Bey, gün be gün toparlanmış iyice kendine gelmişti. Hem ruhen hem de fiziken daha iyi görünüyordu. Devran'la tam bir baba oğul profili çizemeseler de artık birbirlerini görmezden ve duymazdan gelmiyor, karşılıklı muhabbet olmasa bile konuşabiliyorlardı. Aslında Devran bu günleri çok beklemişti ama ne olmuşsa olmuş rahat bir iletişim kuramıyordu babasıyla. Fethi bey de çok üstüne gitmek istemese de hiç gerekli olmadığı halde soru yöneltiyor cevap vermesini bekliyordu. Devran da nazikçe onu cevaplıyordu.
Bu süreçte Devran, Ahu ile ilişkisini iyice ilerletmiş, artık onsuz yapamayacağını tamamen anlamıştı. Hemen her gece ondan dinlediği hikayelerle sinirleri gevşiyor, rahatlıyor, yeni gününe o hikayelerle yön veriyordu. Ömrü boyunca yaşadığı kabus do
